″Sen⁏ aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.″ Demiş Cemal Süreyya. Seni bir şiir mısrasında tanıdım yine bir şiir mısrasında seveceğim Ferda'm. Sen benim en güzel bilinmeyen mısralarımsın. Bu sefer 30 yıl Yusufunu bekleyen Züleyha ben oldum. Seni bekledim, bekledim ve en sonunda kör olmuş gözüm ve kalbim seninle birlikte açıldı. Bu bir erkeğin aşkı. Hep kızlar mı aşkını içinde yaşayıp, hiçbirşey olmamış gibi davranacakmış? Ben bu sefer aşkımı bir şairin mısraları arasında dolanan naif seste buldum uzun zaman sonra. Nasıl mı? Gel de anlatayım o halde.

[tabildot // yarı texting , tamamlandı] 05×× : Geçenlerde sana 'Yemeği beğenmedin mi?' diye sorduğumda bana kızmıştın. 05×× : 'Allah'ın yarattığı bir nimeti sevmemek benim ne haddime.' diye. 05×× : Hatırladın mı? 05×× : Dün annem bana 'Allah'ın bana verdiği bir nimetsin.' dedi. 05×× : Sonuç olarak bende Allah'ın yaratmış olduğu bir nimetim. 05×× : Beni de sever misin?

Bilinmeyen numara: Enti ve Ene Bilinmeyen numara: Allah bee. Ne güzel yakıştı onlar öyle. Bilinmeyen numara: Bence biz var ya biz. Çok güzel, naif bir çift olacağız. Güven ilerdeki eşine. Beyza: Ne diyorsun sen ya. Beyza: Kafan mı güzel? _________________________________________ Başlangıcımız: 251120 *Kapağımız biricik Gulibiğim -ahsenti tarafından yapılmıştır.*

Narin: Abine söyle adamsa adamlığını bilsin Narin: Tamam adamlığına lafım yok ama Narin: O da sınırı açmasaydı yani Ece: Kimsin? Ece: Yanlış numaraya yazdın galiba... Ece: Ben Ece'nin ağabeyi ... İşte bu mesaj tam olarak Narinin hayatını değiştirmişti, nereden bilebilirdi ki Ece diye Ecenin abisine yazıcağını?

05** *** ** 90: Merhaba. Ben: Siz kimsiniz? 05** *** ** 90: Size söylemediler sanırım? Müstakbel eşiniz oluyorum. Ben: Pardon! Dalga mı geçiyorsunuz? 05** *** ** 90: İnanın bunu bende çok isterdim ama maalesef dalga geçmiyorum.

Her insanın hayatı farklıdır; dertleri, hüzünleri, imtihanları... Benim imtihanım farklı değil aslında, daha önce çok kez girilmiş bu sınava. Kimisi geçmiş kimisi kalmış... Peki ya ben ne yapacağım? Dayanabilecek miyim, bana tamamen zıt olan birine? Rabbim dayanma gücü verecek mi, kalbinde gram iman olmayan biriyle yaşamama? Dini para, pusulası kız, içtiği su ise içki, her gece gittiği yer ise ev değil bar... Peki ya ben? Paradan nefret eden, içkinin adını bile anmaktan tiksinen, odasından çıkmayan bir kızdım. Hani bir söz vardır, "Zıt kutuplar birbirini çeker." Bu mıknatıslar gibi insanlarda da olan bir şey mi? Hiç sanmıyorum.. İlk zamanlar güzel olabilir, farklı görüşler ilgimizi çeker ama daha fazlası olamaz ki. Düşüncelerimiz, fikirlerimiz,hayallerim, duygularımız hatta gülüşlerimiz bile farklıyken ne kadar sürer ki bir zoraki evlilik? Tamam biraz gider; bir ay, iki ay belki bir yıl ama daha fazlası olacağını düşünmüyorum. Hayırlısı... ~ ~ ~ 18.07. 2018 tarihinde yayımlanmaya başlamıştır. 15.01.2019 tarihinde tamamlanmıştır.

05*********: Not defterinin sahibi? Siz: Efendim? 05*********: Tariflerin yazılı olduğu not defteri diyorum, içinde sizin numaranız vardı. Siz: O defterin sizde ne işi var? 05*********: Şirkette yerde buldum hanımefendi. Önemli olduğunu düşünüp size ulaştırmak istedim. _________________________________________

Kapı çaldığında sofraya son tabakları yerleştirmekle meşguldum. Gülsüm teyze eli hamurlu olduğu için kapıyı açmamı istediğinde kapıya ilerledim. Kapıyı açtığında uzun boylu sayılabilecek, üstünde jandarma forması olan, dik duruşlu ve oldukça sert mizaçlı bir adam karşıladı beni. Kim olduğuna dair en ufak bir fikrim yoktu. Sert bakışları bir an gözlerime değsede hemen çevirdi bakışlarını önüne. "Buyrun?" dedim çekingen bir sesle. Bakışları yerdeyken, "Sen kimsin?" diye sorduğunda, yanıtladım. "Feyza ben. Yeni kiracı." "İyi, hayırlı olsun," dedi tekdüze bir sesle. "Sağolunda, siz kimsiniz?" diye sormayı akıl ettim sonunda. "Bende Eyüp, ev sahibi. Şu an sizin durduğunuz dairede yaşıyorum." Harika, adamı kendi evine almak yerine hesap mı soruyordum cidden!

Peki ya biz? Açılmak üzere duran süslü bir kurdale miyiz? Yoksa açılması neredeyse mümkün olmayan gösterişsiz bir kördüğüm mü?

-TAMAMLANDI- Mevlana derki aşk ateşi önce sevilene, oradan sevene düşermiş. Yani bir insan aşık olmuşsa, maşuk ışığını yaktığı için olmuştur. Eğer maşuk yanmazsa, aşık yanamaz. Eğer maşuk, bir mum gibi ateşe düşüp eriyemezse o ateş, pervaneye düşmez. Aşk; Birinin Şem, birinin Pervane olması ile başlar. Aşk; Sevdiğin de yok olma ile başlar. Ve Aşk; Hem Şem hem de Pervane olduğun da, bir olduğun da, biz olduğun da başlar. Aşkın denizin de akıl dalgaları durulur, İmtihan bu ya; balığın gönlü çöle vurulur... (Şems-i Tebrizi)