AV, EPHESUS YAYINLARI aracılığıyla raflarda! * Zamanın çok öncesinden gelen bir savaş ve tüm bunlardan habersiz bir genç kız... Annabelle Jefferson, Hiddenfield kasabasına adımını attığı an bir şeylerin yolunda olmadığını biliyordu. Fakat bu kadar akıl almaz olayların tam ortasına düşeceğini asla tahmin edemezdi. Ağaçların arasındaki tapınağın anlatılmamış hikâyesi, kanlı bir tarih ve aydınlık ile karanlığın bitmek bilmez çatışması... Tüm bunların ortasında Annabelle'i, karşısına çıkan tehlikelerden koruyan ama rengini asla belli etmeyen bir genç adam: Jay Sullivan. Peki ya Annabelle'i, Jay'den kim koruyacaktı? Kendi avına âşık olan bir avcı, Yok edecek mi avını hiç düşünmeden? Ya da Koruyabilecek mi onu kendisinden? * #1 in Fantastik

Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür.Gerçek kişi yada kişilerle yada herhangi bir kurumla alakası yoktur. +18 içerikler içerebilir. Lütfen okurken ciddiye almayın ve sadece kafa dağıtmak adına okuyun. (İlk defa seriye başlayacak olanlar da ikinci kitabı rahatlıkla okuyabilir) İnsanoğlu Dracula'nın açtığı savaş ile vampir ırkının varlığına inanmış ve malesef bu savaşı kaybetmiştir.İnsanlar sokaklarda artık rahatça gezemiyorlar ve birer hayvan gibi avlanıyorlardır.Fiona ise Dracula'nın asıl karanlık yüzünü görmenin verdiği korkuyu yaşıyordur. Kahinlerin dedikleri bir bir çıkmış;Dünya artık vampir ırkının elindedir. Ya Fiona ve Vlad aşkı?O ise tam bir muammaya dönüşmüştür.Çünkü Vlad Tepesh artık daha acımasız,daha karanlık ve de daha fazla güç ile bezenmiş bedenine engel olamıyordur.Yaptıklarının hepsinin Fiona için olduğunu düşünerek kendisini kandırsa da,aslında hepsi "Senin için" - VLAD TEPESH Dracula Yeni kitap,yeni savaşlar,yeni umutlar,yeni aşklar,yeni arzular.... Hepsi Dracula ve Ben 'Senin İçin' de sizleri bekliyor... 2 yıl aradan sonra bomba gibi bir efsane geri dönüyor. Dracula'yı yeniden tanımaya ve Fiona ile aşklarına yeni bir soluk getirmeye hazır mısınız? O zaman DRACULA VE BEN 'SENİN İÇİN' BAŞLASIN... TÜM HAKLARI BANA AİTTİR. kapak tasarım;masivamavi

Kaan yanıma gelip, omuzlarımdan tuttu."Kendine gel Rüzgar!Sen daha 15 yaşındasın. Ben inanmıyorum şaka değil mi? Maske sen değilsin."dedi."Hayır benim.Doğru 15 yaşındayım. Ama bu benim. Hayatım,yaşadıklarım beni bu hale soktu. Bir katile dönüştüm en sonunda. Bir katille sevgili olmak nasıl bir duygu? Şimdi ne hissediyorsun? Merak ediyorum Kaan. Çünki ben hiç birşey hissetmiyorum!" dedim.Yine bağırmıştım. "Artık bende hiç birşey hissetmiyorum. Hoşçakal." diyip,beni bıraktı. Kapıya doğru gidip duraksadı. Kapıyı açıp arkasına bile bakmadan çarpıp gitti ve bitti.İlk aşkım bitti. O kapı çarpıldığında, benimde içimde bir şeyler, kırıldı. Mesala artık onu sevmiyorum. Garip, bu duygumu da kaybettim. Şimdi ben neyim? Şimdi ben kukla mıyım?Yoksa bir heykel? Yok ben bir Maskeyim!!

"Elf gözlerin neler görüyor Legolas?" dedim, kaşlarımı çatıp manzaraya bakarak. Sarı saçlı Elf, kafasını bana çevirip anlamaz gözlerle baktı. "İlk olarak, adım Aramil Oronra Galanodel. İkinci olarakta çorak bir araziye bakıp ne görebilirim, söyler misin?" "Hiç eğlenceli değilsin." Söylediğim sözlere nazaran, arkamdaki bir yere bakışlarını dikti. Ve fısıldadı; "Bu topraklar eğlence arayışı içinde değil, küçük insan. Kan arayışında..." O sözlerini bitirir bitirmez, kulağımın hemen yanından geçen ok bana hangi Dünya'da olduğumu fazlaca hatırlatmıştı. Ben kendi dünyamda değildim. Kusurlu Topraklarda'ydım. Beni öldürmeye yemin içmiş iri yapılı bir ork, savaş naraları atarak koştuğunda, her seferinde nasıl daha fazla korktuğumu merak ediyordum doğrusu! *** Elf, insan ve cüce...Bu takım, artık ölü olan Kusurlu Toprakları, yeniden canlandırabilmek için yola çıkmıştı. Yanlarındaki küçük insan, başka bir dünyadan gelen üniversiteli bir genç kızdı. Üstelik esen rüzgardan bile korkuyordu!

Bundan daha kötüye gidemez dedim her seferinde. Gitti. Ama yine de... Tan vaktiydi. Yeni bir gün geliyordu. ''Sen onun yansımasısın. Bir yankısın. Onun hissettiklerini hissedecek, onun verdiği tepkileri verecek, onunla aynı hataları yapacak, onunla aynı yolu çizeceksin. İçinde iki farklı ses olabilir ama iki farklı ruh yok.'' Haklıydı. Dünyanın yanışını izlemek isteyen adam, haklıydı. Bu yüzden bu savaşa girdim. Yaptığım en akıllıca ve aynı zamanda da en aptalca şeydi. ''Güçsüz olmak istemiyorum!'' diye bağırdım. ''Güçlü olmak istiyorum.'' ''Korkmuyorum!'' diye bağırdım. ''Korkmuyorum!'' Ben bağırıyordum, onlar sırıtıyorlardı ''Korkmak istemiyorum!'' Bu, belki sonu olmayan bir savaş, ama uğrunda savaşmaya değer.

Babamı hiç tanımamıştım.Ancak yatalak olan anneme göre ben tam bir hayal kırıklığıyım. Ben Lucy Thomson ve inanın ki şeytanın aşık olabileceğini hiç tahmin etmezdim..

Sadece düşünün. Aptal bir psikopata aşıksınız. Peşinizde ise sizi delirtmeye niyetli bir seri katil var?

NOT: Arkadaşlar kitap başlıktan da anlayacağınız gibi düzenleniyor. Numaralı olan bölümler düzenlenmiş bölümlerdir lütfen düzenlenmemiş bölümlere 'kitabı düzenle' tarzı yorumlar yapmayın. İyi okumalar :))

Alışılagelmişin dışında bir vampir hikâyesi

Fragman : https://www.youtube.com/watch?v=ujWjLWKXYgE İsmim Criss Argent 16 yaşında pekte normal olmayan bir kızım. Başıma gelen tüm şeylerin sadece tek bir sebebi var. Açgözlülüğüm.. Sürekli olarak diğer herkesten farklı olmak istedim. Onların hayatlarını ellerimde tutmak, onlardan güçlü olmak istedim. İşte bu istek bir süre sonra o kadar kuvvetlendi ki beni yaradılışıma, Şeytan'ın ta kendisine götürdü. Ödemem gereken bedelin ne olduğunu bilmediğim fakat adil olmadığına emin olduğum bir antlaşma sonrası Şeytan tüm bu isteklerimi yerine getirdi. Fakat gücümün bu denli kontrol edilemez olduğunu anlamam pekte uzun sürmedi. Gücüm beraberinde hayatlarını ellerinden zorla aldığım insanları getirdi. Bazıları bana yardım etmeye çalışırken bazıları ise her şeyden habersizken kaybetti hayatlarını. Ellerimdeki kan fiziki olmasa da sonsuza dek ruhen en büyük utancım olarak kalacak.. -------------------- Artık yavaş yavaş kendimi toplumdan soyutluyordum. Attığım her adım bu zayıf bedene defalarca acı veriyordu. Aldığım her nefes ciğerlerimi parçalarcasına yakıyordu. Antlaşmanın bana düşen kısmı buydu sanırım. "Sonsuz acı"... Elde ettiğim şey karşısında adil bir bedel miydi bu? Yoksa şeytan beni de mi kandırmıştı? Katlandığım bunca şey sadece acı çekmem için miydi? Fiziksel olarak sağlıklıydım oysaki. Peki ruhum? oda bedenim kadar sağlam mıydı? Yoksa çoktan Şeytana köle olmuş muydu? Geri dönüşü var mıydı bu sonsuz çukurun? Yoksa sürekli düşmeye devam mı edecektim? Her saniye daha derine..