17.Piyon: Bu yaşıma kadar beni yenen ilk kişisin. Bunun bir rastlantı olduğunu kanıtlamak için bir tura daha Ne dersin? Şampiyonbelli_ikincikim? : Benimle oynamadığın için yenilmemişsindir. Olsun, zamanla alışırsın elbet. ♟♟♟ Her şey telefonlara yüklenen bir Satranç uygulaması ile başlar. Rastgele birbirini bulan Demir ve Deva tanıştıkları ilk anda birbirlerinin hayatlarında bun denli bir yer edineceklerini nereden bilebilirlerdi? Peki bu iki zeka küpü hırs düşkünleri birbirlerine yenilmek zorunda kalırsa ne olur? Zekaları ve kazanma hırsları aşklarını ne kadar sağlam tutabilir ? Eğer sizde okurken gülmekten karnınızın ağrıyacağı ve aynı zamanda kendinizi karakterlerimin yerine koymaktan asla geri alamayacağınız bir kitap okumak istemez miydiniz ? Buyrun,burası tam size göre. Hoşgeldiniz. Kitap kapağı için @writerladyy çok teşekkür ederim. Ellerine sağlık ❤️ İnstagram Hesabı da :icinizdenbiri5 *Wattpad'de 17.Piyon'Demir' adında yazılan ilk kitaptır* KOPYA YA DA ÇALINMASI DURUMUNDA HEMEN ADLİ YOLLARA BAŞVURULACAKTIR. #5-Bilim Kurgu🏅 #2-Satranç🏅 #62-Aksiyon 🏅 #47-Şiir 🏅

İrem'in hayatı babasının onu neden terk ettiği sorusunu aramakla geçmiştir. Annesi tarafından babasına karşı doldurulmuş, onu yıllarca göremeyişinin de getirdiği bir hisle düşmanlık beslemiştir. Bir gün annesi Sevda, kendi hayatında radikal değişiklikler yapmaya ve artık İrem'i, eski eşi İlhan'ın yanına göndermeye karar verir. İrem bu fikre ilk başta karşı çıksa da değişmeye, bu değişimin intikamını da anne ve babasından almaya karar vererek kabul eder. Babasıyla yepyeni bir hayata başlayacak olan İrem bir yandan yıllardır ayrı olduğu babasından intikam alırken bir yandan da yeni geldiği okuldakilerle uğraşacaktır. "Okul takımıyla galibiyet için çıktığı o maçta İrem'i görmüştü ve yine İrem orada sanki tribünde ona tezahürat ediyordu. Maçın ilk sayısını attıktan sonra başını eğip kolundaki İrem'in siluetinin olduğu dövmeye bakarak kolunu sıktı ve tekrar maça odaklandı. Attığı her sayıda tribüne bakıyor, onu arıyordu. Az sonra tüm tribünden bir ses yankılandı. "Defense! Defense!" Alışamadığı çok şey vardı ama hiç şüphesiz içlerinde en acı olanı tribünde yankılanan "Defense!" tezahüratlarıydı."

•Karıştırılan bebekler kurgusu• Dedesi ölene kadar prensesler gibi yaşayan, dedesini kaybetmesi üzerine kendisini uyuşturucuya veren biri, Ege. Sokaklarda sefalet içinde geçirdiği o iki yıldan sonra dedesinin gerçek dedesi olmadığını öğrenirse ne olur?

Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu. Annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti. Ona arkadaşlık etmek için yanında bir tek dedesi vardı, o da sevgi konusunda eli çok sıkı bir adamdı. O zor da olsa kendi kendini büyüttü; sonra pahalı ayakkabılı bir adamın ayak ucuna düştü. - @askilav

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

❝Geçmişinde yaşadığı travmatik bir olaydan dolayı polislik mesleğinin adından bile ölesiye korkan bir kadın, farkında olmadan başına ömürlük bela olacak bir başkomiserle Adana sokaklarında denk düşer. Adamın polis olduğunu öğrendiğinde korkuyla oradan bir daha karşılaşmayacaklarını düşünerek ayrılsa bile kaderin ikisi içinde farklı planları vardır. Bir yanda geçmişin getirdiği aşılamaz korkular, diğer yanda bugünün önlerine çıkardığı aşk...❞ |🌼| "Ne oldu? Sessizleştin İzel?" "Adam karşımda. Suratıma bakıyor?" Birkaç saniye durdum ve bakışlarımı gökyüzüne çıkarttım. "Dövecek gibi?" "İzel, alt üstü bir teklif sundu? Seni dövecek değil ya? Yanından mı geçeceksin?" "Hı-hım." Korkak birisi değildim aslında. Gereksiz bir cesaret abidesi bile sayılırdım hatta. Ama mesleğine duyduğum korku beni ondan korkutmaya yetiyor hatta artıyordu bile. "Bebeğim, korkma. Sen sadece iş teklifinde bulundun. Adam seni neden dövsün bunun için?" "Meslek sahibi olmuşsun ama adam olamamışsın dedim." Diyerek Ilgaz'ın kahkaha atmasına sebep olmuştum. "Gülme Ilgaz. Adam şey." "Ney?" "Mavi üniformalı!" Dedim mesleğinin adını söyleyemediğim, söylemek istemediğim, için kıyafetin renginden yola çıkarak. |🌼| 14/04/2020 ******** Kapak tasarımı •fusunyldrir•

@yeis: yüksek müsaadenizle bayım, @yeis: sizi sevmeye geldim. *Kısa Hikaye #1 (10.02.2020) *Genel Kurgu #1 (21.05.2020) *Romantizm #1 (14.08.2020) *Mizah #1 (09.11.2020)

Ben Eskişehir'in Odunpazarı ilçesindeki Leylak mahallesinin asi kızı, ailesinin ikinci göz ağrısı, babasının prensesi, anasının kuzusu, abisinin herkesten sakındığı kişiyim. Ben parlak mavilerinden ışık asla eksik olmayan, her lafa bir cevap bulan, bir türlü yerinde duramadığı için mahalleliden 'haşarı' lakabını almış kişiyim. Ben başını sürekli belaya sokan, arkadaşlarını da bu bela ile ödüllendiren, ama bir türlü akıllanamayan kişiyim. Ben...ben yüreğinin her zerresini gerçek aşkına saklamış, kalbini de aklını da heveslik sevdalardan uzak tutmuş, yıllarca nefeslik sevdasını beklemiş kişiyim. Ben kim miyim? Ben Nehir Çimen'im. ****** Bu hikayemizde Eskişehir'in Odunpazarı ilçesine küçük bir yolculuk yapacağız. Leylak mahallesinin hayatına, sıcaklığına, komşuluk bağlarına, yaşlılarının yaşanmışlıklarına, gençlerinin arkadaşlıklarına, aşklarına şahit olacağız. Nehir Çimen yirmisinde bir genç kızdır. Aslında vücut yaşı yirmidir. Ruh yaşına gelirsek... o en fazla beş yaşındaki bir çocuğunki kadar olgun. Nehir büyüdüğü ortamda hep el üstünde tutulmuş, sevgi ile büyütülmüş, hafif de şımartılmış bir genç kızdır. Tabii insanın babası da, abisi de kendine aşık olunca şımartılmaması mümkün değil gibi. Güzel mi diye sorarsanız, sormayın ayıp edersiniz. Güzel lafı onun yanında az kalır. Mahallenin genç delikanlılarının neredeyse yarısı onun peşinden koşar. Tabi bu koşuşturma Nehir'in abisi Caner'i görene kadar sürüyor. Ama gel gör ki hiçbiri Nehir'in umurunda değildir. Nehir nefeslik sevdasının peşindedir. Onun aradığı beyaz atlı prensi daha atını bulamamış olmalı ki genç kızın karşısına çıkmıyordu. Ya ansızın mahalleye yeni birileri taşınırsa? Ve bu taşınanlar Nehir'in deyimiyle gavur olursa? Ortaya nasıl bir şey çıkacak dersiniz?

Çekirdek ile kolanın tadı, 1.55'lerin yeri ayrı. *** Başlangıç tarihi: 26.03.2019

hazanaydin: Ölmekten çok korkuyorum ama yaşamak da istemiyorum. tunakilic: Dalga mı geçiyorsun benimle? hazanaydin: Kırgınlıklarımı sana anlatsam... hazanaydin: Dinler misin beni?