* Siz: Ay acaba lamalar uçsa nasıl olurdu? Siz: Düşünsene, kafana tıpkı martının sıçması gibi tükürüyorlar. Siz: Çok komik olmaz mıydı? ÜSĞĞDDĞSPDĞPFĞEPEĞFPĞSSĞG 05******: Kimsin? Siz: Lamaların efendisi. Siz: Sen kimsin canım? * * Bu hikayedeki her şey kurgudan ibarettir. Ve bence bu kurgunun mafyalarla alakası yok.

"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.

"Bu o, bu o!" deyip heyecanla beni çekiştirmeye başladı. "Ne diyorsun hiçbir şey anlamıyorum, ayrıca kolumu koparmaya çalışmaktan vazgeçebilir misin lütfen," diyerek kolumu elinden kurtarıp kızgın bir bakış fırlattım arkadaşıma doğru. Beni hiç umursamadı. "Bu o diyorum sana! O işte!" Bezgince iç çekerek bakışlarımı tekrar çocuğa çevirdim. Boyu oldukça uzundu, omuzları geniş, kolları kaslıydı. Ellerini ceplerine koyup başını kaldırdığında şapkanın altına gizlediği yüzü ortaya çıktı. Tek kelimeyle mükemmeldi. Dalgalı siyah saçları kapkaraydı ve kısa tutamlar halinde gri şapkasının kenarından çıkmış kusursuz yüzünü çevreliyordu. Gözleri koyu renkti, baktıkça insanın içini titreten fırtınalı bir gece kadar soğukluk barındırıyordu. Hafif çatık duran kaşları ise ona sert bir hava katıyordu. Tıpkı sonsuzluğu vaat eden bakışları gibi.. Gözlerimiz buluşunca damarlarımda hafif bir sıcaklığın gezindiğini hissettim, işte o an benim için zaman durdu ve nefes almayı bırakıp donmuşçasına karşımdaki çocuğa bakakaldım. Bu gerçekten oydu ve karşımdaydı. Alperen Bozkurt.

Vampir içinde #11 16.07.2018 Vampir içinde #13 31.05.2018 Bilim kurgu içinde #77 Arkamda ki adım seslerini duymamla olduğum yerde kalmam bir oldu. Bu saatte dışarıda olmak başlı başına bir hataydı. Hareket edemiyordum. Bir güç ya da bir şey beni engelliyordu. " Kim var orada? " dedim. Cevap almamış olmam şaşırtmamıştı. Adım sesleri tam arkamda durdu. Nefes alışverişleri boynumda ki saçlarımı havalandırıyordu. Bir el boynumu kavradı, sıkmıyordu ama hareket etmemi de zorlaştırıyordu. " sonunda vampir güneşi , buldum seni " burnu boynumdayken bunları söylemişti. Vampir güneşi mi ? Vampir mi ? Ne yükseliyor #3 Vampir içinde #196 29.08.17 Vampir içinde #176 30.08.17 Vampir içinde #164 31.08.17 Vampir içinde #124 03.09.17 Vampir içinde #109 04.09.17 Vampir içinde #94 05.09.17 Vampir içinde #84 06.09.17 Vampir içinde #53 23.09.17 Vampir içinde #43 26.09.17 Vampir içinde #36 27.09.16 Vampir içinde#30 30.09.17 Kapak Tasarımı : kapakciniz_

Hayatınızda ne olursa olsun, ders çıkarıp mutlu olmayı deneyin. Danla'nın normal hayatı laboratuvarda kırdığı şişe yüzünden değişmişti. Sadece şişenin rengi hoşuna gitmedi diye ceza almaya ne gerek vardı ki? Bu şişeyi kırdığını gören kızın evini boyamak için spreyler ile evine gitti fakat ne o ev şikayet eden kızındı ne de ondan sonra ki olacakları tahmin etmişti. -- "Polise mi gitmek istersin yoksa benimle sevgili olmak mı istersin?" Dedi pişkin pişkin suratıma bakarak. "Sanırım hayatımın en büyük hatasını yapıyorum.." Dedim, artık onun sahte sevgiliyim. Kapak tasarımı: @KeysNumber

Siz: Iı... Şey... Siz: Bugün sizi çok rahatsız ettim galiba ama... Siz: Sanırım telefonunuz bende komutanım. Siz: yani otomatik olarak benimki de sizde olmuş oluyor. Siz: Özetle telefonlarımız karışmış komutanım. Yahuşuklu Komutan: Fark ettim. Yahuşuklu Komutan: Bela mısın sen kızım? Siz: Öyle deme komutanım öyle deme. Siz: Ben sana kahramanım gözüyle bakarken sen bana bela dersen hoş olmaz. Yahuşuklu Komutan: Çok konuşma küçük. Yahuşuklu Komutan: Her neredeysen konum at. Siz: Ay, Siz: Evime mi gelmek istiyorsun? Siz: Olur olur, Siz: Beklerim. Yahuşuklu Komutan: Sen hâlâ ayılmadın mı küçük? Siz: Yoo, Siz: Ayıldım. Siz: Kendi numaramı Yahuşuklu Komutan olarak kaydedecek kadar ayıldım hem de. Siz: O kadar ayık bir durumdayım ki, Siz: Şimdi biraz galerini karıştıracağım. 210523

Cehennemin efendisi ya da cennetin masum ruhlarından biri olabilirdi. Basit insan olmayı tercih edebilirdi. Çok can almış, çok günaha girmişti. Babası olan Şeytan'ın, bir insanın ve bir meleğin kanını taşırken, kendi kanının akacağını hiç hesaba katmamıştı. Şeytan'ın Gölgesi'nin ellerinde kala kala aşkın kanı kalmıştı... Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar. Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar. -N.Fazıl

Bedenimizi değiştirdiler. Boyumuzu, saçımızı, göz ve ten rengimizi... Bizi mükemmelleştirdiklerini söylüyorlar. Ama onlar kim? Hiçbir şey bilmiyoruz. Geçmişimizi hatırlamıyoruz, eski hallerimizi bile. Hayatımızın geri kalanını etkileyecek bir oyunun içindeyiz. Burada güvende olduğumuzu söylüyorlar ama günden güne sayımız azalıyor. Aşk. Arkadaşlık. Ve ölüm. Buzdan Zihinler. "Ve buzdan zihinlerimiz yavaş yavaş erimeye başlıyor." Bilim Kurgu #1 22.07.2017 Model-credit: http://cathleentarawhiti.deviantart.com

Kendini bulmaya çalışan genç bir kız... Çocukluğundan beri savaşçı olarak yetiştirilen bir adam... Bir efsaneye göre çıkılan yolculuk... Amansız bir güç... Sonu belli olmayan bir savaş... Bu kurtadamların son umudu olan Artukan ve waltkanın hikayesidir.... Benden normal bir kurtadam hikayesi Beklemeyin.... Çünkü değil.... *Bu hikayenin kurgusu tamamen hayal ürünüdür ve bana aittir, çoğaltılamaz ve bende habersiz yayımlanamaz ... *

"Kader ağı örüldü. O İnsan, 2 mühürle ve göğsünün ortasında ki doğum lekesiyle doğduğunda seçim yapması için zamanı başlayacak. Kurt ve vampir soyuna mühürlü insan, gelmekte olan savaşın kaderini belirleyecek. Seçtiği tarafla bağını tamamladığında eşi ve halkı güçlenecek. Ay Tanrısı ona önce acıyı öğretecek ve ardından sonsuz mutluluğu verecek. Savaş bittiğinde tohum filizlenecek. " Ahu, her şeyden habersiz sıradan bir insandı. Onu bekleyen kaderden haberi yoktu. Alfa onu kaçırdıktan sonra tüm hayatı değişti.