می‌گن عشق مثل شراب قرمزه... رنگش گرم، طعمش عمیق، و مستی‌ش از جنس دل‌تپیدن‌های بی‌دلیل. وقتی عاشق می‌شی، انگار دنیا یه پرده نازک از خیال روی خودش می‌کشه؛رنگ‌ها روشن‌تر می‌شن، صداها لطیف‌تر، و هوا پر می‌شه از بوی نبض کسی که قلبت براش می‌زنه. من، رُزی‌ام... و قصه‌م، قصه‌ی دوتا نگاهه که هرکدوم، یک‌جور خاص دوست‌داشتنی بودن. دل که منطق نمی‌فهمه، فقط می‌تپه، فقط می‌خواد. و اون روزها، روزهایی بودن که زندگی طعم شراب قرمز گرفته بود... آره، اون روزا رنگی بودن... بوی شراب می‌دادن... اما هیچ‌کس نگفت ته مزه‌ی شراب قرمز، تلخه 🍷🥀