Ruh eşleri, birbirinin kaderine mahkum muydu? Yoksa ruhlar mı birbirine mahkumdu? Asya kalbindeki büyük boşluğu gözyaşlarıyla dolduramayacağını anlayıp, o boşlukta papatya yeşertmeyi öğrenebilecek mi? Yoksa öğrenmeye mahkum mu? Eğer sizin de bir papatyalık yeriniz varsa iyi yolculular dilerim.

Bu hikaye aşık olup erkenden evlenen, ama sonrasında aklına dahi gelmeyecek şeyler yaşayan Eylem'in hikayesi. Eylem hep bir söze tutundu; "Kalp severdi, çok sever her hareketine hayran olur, her kelimesini hayretle dinlerdi." Uyarı! Bu kitap, klâsik kitaplar gibi umut içermemektedir. Okurken gereksiz yere umutlanmamanız önerilir. İyi okumalar dilerim. ~Asude Bulut

"Kalp çizerken önce ne tarafı çizersin?" diye sordu kız. "Ne?" dedi birisi, anlamsız anlamsız. "Çiz!" dedi kız ansızın yükselen bir sinirle. Birisi, kalp çizdi önündeki kağıda. "Sağı çiziyorsun. Çoğu insan gibi." dedi kız. Çünkü ona göre yalnızca kalbiyle hareket eden, kalbinden yara alanlar kalp çizerken ilk önce sol tarafı çizerdi. Kalbi ağır basar, eli sola kayardı.