[TAMAMLANDI] Ne yaparsa yapsın ölmeyi başaramayan bir avcı, ayaklarına kadar gelen ölüm perisinin ondan istediği vampir gözyaşını tek bir şey karşılığında kabul etmişti. Ölüm.

Biri beni izliyor. Kim olduğunu bilmiyorum ama evden her çıktığımda bakışlarını üzerimde hissediyorum. Belki bunun için endişelenmeliyim. Ama şu an başka dertlerim var. Babam, ona göre "yeterince erkek" olmadığım için benden nefret ediyor. Gavin - köyün zorbası - hayatımı cehenneme çevirmeye ant içmiş durumda. Dürüst olmak gerekirse, ne kadar daha dayanabileceğimi bilmiyorum. Her şeyin bundan daha kötü olamayacağını düşündüğüm anda, babam benden tamamen kurtulmaya karar verdi. Beni sattı. Bir canavara. Bir yaratığa. Adı bile fısıltıyla anılan bir varlığa. İnsanlar ona ormanın iblisi diyor. Korkunç, kambur bir yaratık... koyu renk tüylerle kaplı, bıçak gibi pençelere ve tek bir hamlede bir insanı parçalayıp yok edebilecek dişlere sahip. Ve artık ben onunum. Onun malıyım. Bunun sonum olduğunu sanmıştım. Ama kısa süre sonra... farklı bir şey hissetmeye başladım. Bana bakışını fark ettim. Gözlerinin, sanki çok değerli bir şey bulmuş gibi parlayışını. Beni izlerken dudaklarını ağır ağır yalayışını. Ve fısıltıyla söylediği o sözleri... Beni istediğini. Bana sahip olmak istediğini. Belki hayatım burada bitmiyor. Belki de asıl şimdi başlıyor.

Karadeniz'in derinliklerinde geçen, bxb temalı bir Kırmızı Başlıklı Kız uyarlaması...

Kim, en sevdiği kitabın içine dalıp onun dünyasında yaşamayı hayal etmemiştir? Sevdiği karakterlerle tanışıp onların hikâyesinin bir parçası olmayı? Peki ya bir yazar, büyülü bir parayı çevirdikten sonra köprüden düşüp kendi yarım kalmış kitabının içinde uyanırsa? İşte tam olarak bu benim başıma geldi - ve dürüst olmak gerekirse, düşmek isteyeceğim son yerdi. Şimdi karmakarışık olmuş kurguyu düzeltmem, ana karakteri kardeşinin katilini ortaya çıkarma yoluna geri döndürmem ve ona yazgısında olan mutlu sonu sağlamam gerekiyor. Aynı zamanda orkların, ogrelerin, insanların, elflerin ve karşıma çıkan neredeyse herkesin elinden ölmemeye çaresizce çalışıyorum. Belki bu karmaşayı düzeltebilirsem, eve dönmenin bir yolunu bulurum. Ama Prens Eldrin'le geçirdiğim her an, geri dönme düşüncesini biraz daha az cazip kılıyor. Lanet olsun! Yoksa gerçekten kendi yarattığım kahramana mı âşık oluyorum?

Rael, kendi seçmediği bir lanetin gölgesinde yaşıyordu. Ailesinin iblisler tarafından yok edilmesinden sorumlu tutulmuş, köyü tarafından dışlanmıştı. Tek arzusu özgürlüktü. Ancak bir sonraki kurban töreni yaklaştıkça, dehşet verici Alakri köye doğru ilerliyordu. Rael'e sunulan seçim ise acımasızdı: ya zindanlara atılacak ya da yüzsüz canavara teslim edilecekti. Fakat Alakri sıradan bir yaratık değildi. Kafatasını andıran yüzü ve parlayan gözleri, Rael'in görmezden gelemeyeceği bir karanlık ve acı taşıyordu. Onun esiri olma ihtimali, geçen her saniyeyle kaçınılmaz hâle geliyordu. Kieran ise yalnızlığa mahkûmdu - istediği tek şey bir yoldaştı. Üç yılda bir, iblislerin terörüne karşı koruma karşılığında, bir insan kurbanı yanına alarak İblisler Diyarı'na götürürdü. Ancak bu geçici yol arkadaşlıkları, onun içindeki boşluğu asla doldurmazdı. İnsanlarla kurduğu bağlar hep fazlasıyla kısa sürerdi. Ebedi izolasyonuyla barışmaya başladığı anda, Rael'le karşılaştı. Genç adam ondan korkmuyordu. Ve Kieran'ın Rael'e duyduğu arzu, her geçen an daha da büyüyordu. Kieran, Rael'i kendi dünyasında tutmayı başarabilecek miydi, yoksa onu sonsuza dek kaybetmeye mi mahkûmdu?

[TAMAMLANDI] İsimsiz bir ihbar üzerine cinayet soruşturmasına gönderilen FBI Ajanı Han, haritada yeri dahi olmayan bir köyün yollarına düşmüştür ancak bu köy, sıradan bir köy değildir. Ağır bir kış mevsiminden geçen bu ıssız yer söylenenlere göre lanetliydi. Köye gelenin kayıplara karıştığı gibi köyden çıkanın da kayıplara karıştığı söylenirdi. Özellikle de köyün muhtarı onu bu konuda uyarmış, çok geç olmadan köyden gitmesi için ricada bulunmuştu fakat Han, verilen ikinci şansını boşa harcayıp cinayeti çözmeden geri dönerse mesleğinden olacağını da biliyordu.

TAMAMLANDI. B×B BL Bu bir eşcinsel kurgudur. Hikayede adı geçen Mavi karakteri erkektir. "Kardeşinin kolunu kanadını kırmıyorum, üstüne tükürmüyorum onu seviyorum lan. Bu yanlış değil. Onun saçının teline bile zarar gelmesine izin vermem ben." "Yanlış, Mavi." "Büyük konuşuyorsun solcu. Sevdanın doğrusu yanlışı olmaz, birine gerçekten sevdalandığın zaman bu konuşmayı tekrar yapalım."

Hikaye mahallenin tamirhanesinde çalışan Fırat'ı ve ondan haz etmeyen Kenan'ı konu alır. (Bxb)