💔 bxb kurgusudur. Yanlış kişiye aşık olan Ege nin gözünün önündeki gerçek aşkını görmesi ne kadar sürecek? Öğrenelim...

Yaz tatili için başka bir şehirde olan anneannesinin yanına gelen Özgür hiç ummadığı bir şekilde karıştığı arkadaş grubundan edindiği her yeni duyguyla birlikte işler daha da karışır. ×× Yayım tarihi 11 temmuz persembe 27 Ekim 2025 resim#2 4 Aralık 2024 yaztatili#1

💐 Bxb kurgusudur. Mavi nin aile meselelerini okumaya hazır mısınız? +18 Küfür, argo, şiddet ve cinsellik içermektedir. #3 - boyxboy (04.11.24)

Zhou Li, uyandığında dünyanın en güçlü ve en yaşlı pislik lider olarak uyanır ve kötülükle dolu dokuz azılı öğrencisi olduğunu öğrenir. Yetişim temeli olmadan, bu kötü öğrencilerle nasıl başa çıkacak? Bu kitap My Disciples Are All Villains adlı novelin farklı bir versiyonudur ve BL'dir. Küfür ve smut bulunur.

Kız kardeşimin 7/24 okuduğu o bitmek bilmeyen romantik mangaları ve onların animeleri... benim en büyük kâbusumdu. Gerçekten. O pembe kapaklı, kalpli hikâyelere bir daha bakmak zorunda kalmamak için neredeyse dua ediyordum. Ama kaderin... garip bir mizah anlayışı varmış. Çünkü öldüğümde - evet, öldüğümde - kendimi o nefret ettiğim mangalardan birinin içinde buldum. Ve hayır, ana karakter falan değilim. O kadar şanslı değilim. Kötü kadının erkek kardeşi olarak reenkarne oldum! Yani... en yanlış yerde, en yanlış kişiyim. Tek isteğim basitti: Hikâyedeki bütün o saçma aşk üçgenlerinden, dramatik itiraflardan ve ağlamaklı karakterlerden uzak durmak. Sessiz bir köşede yaşayıp bu senaryodan sıyrılmak istiyordum. Ama... kader, her zamanki gibi, başka planlar yapıyor.

Bazıları ise hikâyenin kahramanı olarak bilinen, parlak ve saf karakter olarak yeniden dünyaya gelir. Diğerleri ise olayların akışında hiçbir ağırlığı olmayan, ikincil ve tanınmayan karakterler olarak kalırlar. Ve sonra, kahramanın gelişiminin temelini oluşturan, alt edilmek üzere yaratılmış kötü adamlar olarak yeniden doğanlar var... Peki ya ben? Ben ne bir kahramandım, sıradan bir kötü adam da değil. Ben sadece lanetlenmiş bir ruhtum. Bilinmeyen bir varlığa tapan bir örgüt içinde bir deney olarak yeniden doğdu. Ben sadece üçüncü sınıf bir kötü adam mıyım? ...Keşke öyle olsaydı. Çünkü gerçek çok daha kötü. Oyunun ilk sahnesinde görünen karakter benim. Kahraman daha sahneye çıkmadan bile. Ben...

Boran okuduğu saçma bir kitabın içinde aniden kendisini bulur, hem de başrolün düşmanı olarak!

Bu roman dünyasına adım attığım günden beri tek hedefim vardı: yeğenimi - aynı zamanda bu hikâyenin merkezindeki genç çocuğu - orijinal romanda onu bekleyen karanlık sondan uzak tutacak şekilde yetiştirmek. Fakat... neden buraya adım attığımdan beri her şey olması gerekenden daha garip bir hâl aldı? Yeğenimin etrafında dönmesi gereken aşk ilgileri, sanki görünmez bir güç onları yönlendiriyormuş gibi, bir anda benim etrafımda belirmeye başladı. Ana karakter olan yeğenim ise bir gün bana dönüp yüzünde masum bir gülümsemeyle şöyle dedi: "Valen Amca, dünyadaki en iyi kişi sensin!" Ama asıl tuhaflık... onun gözlerindeydi. Orijinal hikâyede baş kötüye dönüşecek olan o çocuk, bana öyle bir bakıyordu ki, sanki kaderi benden başka kimsenin eline dokunmuyordu. "Beni koruyacağına söz vermiştin, değil mi amca? O hâlde neden şimdi geri çekiliyorsun?" Hayır, bu mümkün değil! Ben yalnızca kötü bir karaktere dönüşmesini engellemeye çalışan sıradan bir amcaydım. O hâlde... Bu roman dünyasında işler neden böylesine raydan çıkmış durumda?!

İntihar ettim ve kendimi bu çöpün bedeninde buldum. Bir dakika benimde sistemim olması gerekmez mi???? Attila kendini romandaki karakterin bedenin de bulur ama sorun şu ki bu karakter romanın en başında nalları dikiyor. Hem bunu durdurmaya çalışır hem de ana karakterle gittikçe garip bir ilişki içine girer.

Gözlerimi açtığımda yeni doğmuş bir bebektim, ve bana bu peri masalından bir kahraman ailenin kızıymışım gibi geldi. Hayır öyleydim eminim ama yeniden dünya geldim mi? "Bellatrix. Senin adın Bellatrix olacak." Ben bir kahramanın kızıyım, kızıydım ama şimdi ikinci hayatımda iblis kralı tarafından büyütüldüm.(?) Sorun değil. Her şey yolunda, ama... "İnsan çocukları süt içerek büyüyor, değil mi?" "Evet, çünkü çiğnemek için, çiğneyecek dişleri yok." "Ne yazık ki. İnsan bebekleri yiyecek çiğnemek için dişsiz bile doğarlar." Bir damla insani bilmeyen, tanımayan aciz gören iblisler tarafından yetiştirilmem lazım mi? Oysa eski hayatımda tanrı için yaşadım, azize oldum...kendime odaklandım ama duyduğum şey ile şaşırdım. "O zaman ona kendi sütünü vermeyi dene." İblisin kralı Lucifer'in sağ koluna böyle demesi normal mi? Hayır sorun yok ama ikiside erkek... "Belki.... denemeliyim?" Bu iblis sanırım şaka yapıyordu... Yada hayır.... Affedersiniz? Şimdi ne olacak? Bu gidişle... Hiç büyüyecek miyim? Tanrım... ♤♤♤♤♤ Acı çekiyorum. Üşütmüş falan olmalıyım... Hastayım. Lütfen kurtarın beni! Yapabilirim! Bu iki psikopat iblise durumumu anlatmam gerekti! Hadi ama...sadece bebek konuşması, derdimi anlatacak kadar lütfen. "Öğğ... Uwa-poo.." Acı çekiyorum! Şu anda kendimi iyi hissetmiyorum! Sana iyi hissetmediğimi söylüyorum! Kendimi iyi hissetmiyorum! "O... konuşmaya mı çalışıyor?" "Duyduğum kadarıyla 'Baba' dedi." Herkese merhaba. Bebek olarak yeniden doğmamın üzerinden sadece birkaç gün geçti. Ama şimdi dünyaya tekrar veda etmek zorundayım... çünkü hastayım, ateşim var ve üşüyorum!