deniz, teoman'ı uzaktan seviyordu. teoman ise bunu biliyor ve görmezden geliyordu.

Okulun popüler çocuğu Teoman, kendi halinde takılan Denizi gözüne kestirir. ancak teoman'a güvenmeyen deniz, kalbini korumak için ona yüz vermez hatta ona olan nefretini sürekli hatırlatır ona rağmen aralarında gurur dolu bir kovalamaca başlar. "Teoman onun peşinden koşmayı seviyordu. Deniz ise kaçmayı."

"Söylemiştim Deniz Kızı en çok üzmez dediklerin üzer." Ağlamamak için direnirken gözlerinin içine baktım ve konuştum: "Evet, bir kere daha haklı çıktın. Tebrikler Teoman! Beni üzmeyi başardın, oyun bitti!"

ezgiiis: askkim yeni aldığın geceliğin fotosunu atacaktınn teomal: deniz kızı projenin konusunu at _ ezgiiis: teomanla proje konusunu istemedim kii teomal: PROJEYİ NE ZAMAN YAPIYORUZ

"Bıraksana hayvan herif." "Çok güzelsin."

Babasının eski bir ortağı ile yolu kesişince Bodrum'a yerleşen Deniz, çocukluk arkadaşları ile yıllar sonra bir araya gelir. "Bak, bitmemiş hikayemiz."

10k 🥳 ********** "Afiyet olsun. " Dediğiyle afallamıştım. "Ne? " "Gözlerinle yedin beni de afiyet olsun diyorum."

"Ben Teoman Akkaya'yım,bana kimse karşı gelemez. Bunu hiç unutma." Arkadaşını kurtarmak için girdiği depoda Evren tarafından kolları bağlı dururken Deniz,onun gözlerinin içine bakıyordu. Bazı sınırlar çoktan aşılmıştı,artık hiçbir şey eskisi gibi olamayacaktı. Görünmez olmaya çalışan bir kız ve sınır tanımayan bir çocuk. Aralarında aşılmaması gereken çizgiler aşılmış dönülmez yollara girmişlerdi. Etl. Bol bol gençlik draması,eğlence,aşk üçgenleri

Deniz, okulun en zengin öğrencilerinin arasında ayakta kalmaya çalışan sıradan bir kızdı. Maddi durumu yüzünden insanların ona farklı davranmasına alışmıştı ama Teoman işi bambaşka bir seviyeye taşıyordu. Teoman, okulun herkesin çekindiği çocuğuydu. Zengin, kibirli ve istediğini elde etmeye alışkın. Deniz'i ve onun en yakın arkadaşları Aras ile Barış'ı sürekli hedef alıyordu. Fakat Deniz, diğerleri gibi susanlardan değildi. Her alaycı söze karşılık veriyor, her haksızlığa karşı çıkıyordu. Belki de Teoman'ın ona bu kadar takılmasının nedeni buydu. Gün geçtikçe aralarındaki nefret büyürken, ikisi de birbirlerinin hayatına istemeden daha fazla karışmaya başlar. Çünkü bazen bir insanı yargılamak kolaydır. Asıl zor olan, onu gerçekten tanımaktır.

Deniz,babasının ölümünden sonra daha da içine kapanır ve kendini çizimlerini verir fakat annesinin onu sürekli aşağılayıp babasının ölümünden sorumlu tutuyordu, teoman babasından gördüğü siddetlerden ve kendine tiksinti ile bakılmasından bıkmıştır, fakat babasına karşı gelebilecek bir güç bulamıyordu kendisinde. Artık yorulmuşlardı ve ikisinin de nefes almaya ihtiyaçları vardı. Peki aradıkları nefesi birbirlerinde bulabilecekler miydi? Yaralarını beraber sarabilecekler miydi?