Bir ateş yanarken o ateşe kendi ayaklarınızla yürüdüğünüzde kimi suçlayabilirsiniz? Ateşi mi? Onu yakanı mı? Kendinizi mi? Yoksa o ateşin sizi yakacak güce sahip oluşunu mu? Kimi suçlayacağımı bilmiyordum. Tek bildiğim yandığım bu ateşe kendi ayaklarımla yürüdüğümdü. Şimdi cayır cayır yanıyordum ama beni öldüren şey ateş olmayacaktı. Beni öldüren, yandığım bu ateşin karanlığıydı. Siyahtı o. Siyah bir ateşti. Yanıyordu, yakıyordu ama aydınlatmıyordu. Zifiri karanlıkta yanıyordum. Her şey için çok geçti. Bu adam benim sonumdu ve ben, beni yakan bu siyah ateşe çoktan teslim olmuştum. 🌙 "Korkuyor musun?" diye sordu sesini yumuşatarak. "Evet," dedim düşünmeden. "Evet, çok korkuyorum." "Gözlerini kapatırsan korkarsın," dedi omzuma astığı ceketi sıkıca tutup kollarını bana sardığında. İrkildim ama korkmadım. Aksine bu yabancının dokunuşu bana kendimi güvende hissettirmişti. Bu his ise beni afallatmıştı. "Gözlerini kapattığın sürece her zaman karanlıkta olduğunu düşüneceksin. Her şeyi siyah göreceksin. Gürültüyle yanan, etrafı aydınlatan bir ateşi bile." Dudaklarımı ıslatıp söylediklerini düşündüm. "Burada bir ateş yok. Burası karanlık. Baksana, tavandan sızan ay ışığı dışında etrafı aydınlatan hiçbir şey yok!" "Sen varsın," dedi nefesi boynuma dökülürken. "Sen aydınlatıyorsun." KİTAPTAKİ KİŞİ, KURUM VE KURULUŞLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ, KURUM VE KURULUŞLARLA ALAKASI YOKTUR. YETİŞKİN OKURLAR İÇİN UYGUNDUR.

"Nalin," birkaç basamağı çıkıp, kapıya ilerleyecek ve çıkacaktım bu evden. İşittiğim ses olmasaydı eğer, dönmedim ona sadece durdum. Bedeni arkamda kalmıştı ve ne halde olduğunu bilmiyordum. "Bir vedayı çok mu gördün bana?" tekrar yüreğim sızlamıştı. Kalbimin paslanmış kapılarını aralayıp içeri giren ve baş köşede yerini alan adama nasıl veda edecektim ki ben? Yapamazdım... "Hayatımı elinde oyuncak edip, üzerinde planlar kuran adama bir vedayı çok gördüm ben Şeyhanlı." Durmadım. Basamakları adımlayıp çıktım o evden. Ellerim arasında duran Ağabeyimin eli ile. Arkamda yıkılmış bir adam olduğunu bile bile... Hayalim olan gelinliği giyebilmiştim. Ona da acı bulaştırmıştım ama. Üzerimde gelinliğim, kalbimde büyük bir yıkım, ruhumda sarsıntı ile ilerliyordum. Adıyaman acıyı getirdi ruhuma, Şanlı Urfa kalbime sevdayı ve yıkımı, Diyarbakır? O ne getirecekti hangi duyguları sunacaktı bana. 🕊️ Nalin Bisiper, Baba bildiği Adam'ın geçmişte almış olduğu masum Can'ın bedeli oldu. Kan Davasına kurban gitti... Fakat geçmişin tozlu sayfaları tek tek gömülü olduğu karanlıktan aydınlığa kavuştuğunda, geçmişinin koca bir yalandan ibaret olduğunu anlayacaktı. Aile bildiği, Kanı, Canı olarak gördüğü lâkin geçmişinin en büyük yarası olan insanların asıl kimliği onu hiç bilmediği dipsiz bir kuyuya haps edecek. Tam anlamı ile yalan olan geçmişi, geleceğine yön vermiş iken geleceğini kurtarabilecek miydi? ~~~ Azad ŞEYHANLI & Nalin BİSİPER ‼️TÖRE KİTABIDIR! ‼️KUMA YOKTUR! ‼️HİKAYEMDEKİ TÜM ŞAHIS VE OLAYLAR HAYAL ÜRÜNÜMDÜR! 5 Haziran 2023 | Yayınlanma Tarihi 🕊️ |•°~🥇~°•| ~20.07.23 'talihsiz' kategorisinde 1. Sırada ~31.07

"Adın Ömer'di değil mi?" diye sordum bakışlarımı ondan çekmeyerek. Kafasını ağırca iki yana salladığında gözlerimi kıstım, abimin arkadaşının adı Ömer'di. Bu adam kim olarak buraya gelmişti? Bana elini uzattığında, yüzünde gülümseme oluştu. "Tanışalım müstakbel karım ben Miran Kızıloğlu sen de kaçak müstakbel karım oluyorsun sanırım. Artık tanıştığımıza göre gitmemiz gerekli baban seni öldürecekti adamı zar zor tuttum eğer bir yanlış yaparsan ve kaçmaya çalışırsan başına gelenlerden ben sorumlu değilim Mercan." Karşımdaki adama donuk bir ifadeyle baktım. Şu an karşımda bir Kızıloğlu duruyor ve benimle konuşuyordu. İçimdeki öfke dinecek gibi değildi, elinden bavulumu sertçe çektiğimde hızlı adımlarla yürümeye başlamıştım. "Baban eğer benimle gelmezsen Murat'ı öldürecek benimle gelmen gerekiyor." Duyduklarım olduğum yere sabitlenmemi sağladı, sık sık nefes alıp verdiğimde omuzlarımı dikleştirip göğsümü kabartıp tamamen Miran Kızıloğlu'na dönüp hızlı adımlarla tam karşısına geçtim. Çenemi hafifçe kaldırıp gözlerine baktım. Dudaklarımı ıslattım. "Benimle dalga mı geçiyorsun? Nasıl abimi öldürecek?" diye sordum öfkeyle, çenem kasılırken dişlerimi sıkıyordum. "Benimle gelmediğin..." Kolundaki pahalı saate baktı. "Her dakika, her saniye abinin ölümüne bir adım daha yaklaşması demek ya benimle gel ya da abinin ölümünü göze al." dediğinde sesindeki ciddiyetle ofladım. Yalan söyleme ihtimali var mıydı? Sırf onunla gelmem için benimle oyun oynuyor olabilir miydi? ****** KUMA YOKTUR. **Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Kitabın çalınması, kopyalanması durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. *

Kimi ruhlar masumiyetin kokusunda çiçek açacak,kimi ruhlar ise günahın tortusunda solmaya yüz tutacaktır.Yeşil,olmaması gereken bir ailenin,hayatın ve okulun içinde yaşam mücadelesi vermektedir.İdam mahkumlarının içinde yer aldığı Ötenazi Okulu gibi karanlık bir okulda hayata tutunmak Yeşil için hiç kolay değildir.Sırlarla dolu kalbin taşıyıcısı olmaya zorlanan Yeşil'in kalbi birçok kişi tarafından istenmektedir.Bu kişilerden biride bizzat öz babasıdır. Babası,Yeşil'in kalbi için okula gizemli bir suikastçı gönderdiğinde işler dahada kızışmaya başlayacak,Yeşil için bu korkutucu savaşta gelip gelmek beklediğinden çok daha zor olacaktır. Fakat unutulmaması gereken bir şey vardır:Önemli olan ölüme gönüllü olmak değil,ölümün bile ötesine geçen bir cesarete sahip olmaktır. "Bir kalp ne kadar değerli olabilirdiki? Benim kalbim ölüm kokuyordu."

Bazı aşklar imkansızdır...

📍 Hikayede sıkça yetişkin içerik bulunmaktadır. Rahatsız olacaklarının okumamasını tavsiye ederim. ✔ TAMAMLANDI. "Erzen, ben hiç inanmadım zaten, beni kim sevdi ki sen sevecektin..."

İnci Eraslan&Aram Eraslan 19 yaşında olan incinin anne ve babasının ölümünden sonra amcasının yanında kalması amcasının onu zengin bir ağaya satması onun sonrasında gelişen aşk ve olaylar