Bazı yaralar görünmez... Bazı insanlar da sessizce iyileştirir. Akça, dünyaya güvenini kaybetmiş bir kız. Kartal ise geçmişin gölgesinde sertleşmiş bir adam. İkisinin yolu bir yol ortasında kesişti; o yol onların başlangıcı oldu.. ••• "Bir daha yüksek sesle konuşma yok tamam mı?" Sesinde yumuşak bir tını vardı. Normalde ona göre olmayan bir sesti. Yutkunmamak için kendimi zor tuttum. "Niye ki?" Demeden edemedim. Merak ediyordum benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." "Niye?" Dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama sakince soruma cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Sesin bana huzur veriyor."

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebebimsin." Adam bunları dışından söylemeyi isterdi... ... Bazen iyi şeyler olması içinde bedel ödenir. ... Tüm hakları bana aittir.

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

Babasının intikamını almak için yola çıkan genç bir kadın, bu yolda herkesin adını ağzına almaktan çekindiği Zehir'in zaafı olursa ne olur? Bir kadın, nefretle beslenen ve bir adam, kadını güç kaynağı haline getiren. Ters köşelerin birbirini kovaladığı, aşk ve aksiyon dolu maceramıza hazır mısınız? Düşüncelerim birer şeytandı beni sonsuz uçuruma iten. Aklım bu uçuruma sürüklenmeye razı geldi çünkü sebebi benim cesur kişiliğim ve her şeyden evvel bir Zehir'e yer açan korkusuz kalbimdi; ben bu uğurda her şeyi göze almıştım, ölmeyi de öldürmeyi de. "Bu doğru," dedi başını çevirirken, bazukayı omzuna yasladı ve nişan aldığında "Bizden herkes bedelini ödedi, ben ödedim, şimdi ödetme zamanı." diyerek ateşledi. Büyük bir patlama, büyük bir yangın ve büyük bir kaos; her şey buraya kadar değildi, her şey yeni başlıyordu, sahne artık gerçekten de Pusat Zehir Ulubey'e aitti. Bazukayı elinden bıraktı, sigarasını son kez içine çekip tükürürcesine yanan fabrikaya doğru fırlattığında "İşte şimdi," dedi daha çok kendi kendine söylenir gibi. Bana döndü, sırtındaki silahı yere atarak iki adımda dibime kadar geldi. Tam karşımda durduğunda elimdeki silahı aldı, kendi silahının yanına attı ve elini yanağıma yasladı. "Seni öpeceğim, Beyaz Şeytan." Yaralı kolunu belime sardı, beni kendine yasladı. Kalbim delicesine atmaya başladığında nefes alamadığımı hissettim. "Tüm her şeyin sonunda değil, tüm her şeyin ortasında; seni bu yangında öpeceğim, dudakların dudaklarımda kavrulacak. O an anlayacaksın, bu ateş aslında senin için." ⚠️ 𝖄𝖊𝖙𝖎ş𝖐𝖎𝖓 𝖔𝖐𝖚𝖗𝖑𝖆𝖗 𝖎ç𝖎𝖓𝖉𝖎𝖗.

Instagram: azimet340 Erkeklik belden aşağıda geçer. Belden üstü yürek ister. Yüreğin varsa eğer erkek kadın ne farkeder. Kadın olmasının dışında bir erkekten farkı olmayan gerektiğinde merhametli gerektiğinde acımasız birine dönüşen Cevher Aslan ve Aslan Karabey'in dünyası. Denizlerinde boğulup göklerinde can bulduğum. Güçlü kadın karakter severler buyrun...

Sessizliğe haps olmuştu kadının ruhu ve o, kadının sessizliğine bile ölen, ruhunu sevdasıyla iyileştiren bir adamdı. Fakat aşka giden yol dikenliydi, ayaklar kan revan içinde kalmıştı, yol uzundu ama yürek yine de pes etmiyordu. Aşk, kadının adıyla, adamın dudaklarının arasından kalpten bir sesle dile geldi. "Arya 'm," dedi adam. Sanki kadının adını söylerken bile tüm aşkını haykırır gibiydi. "Sessizliğine öldüğüm kadın," diye devam etti. ...................... Başlangıç tarihi: 07. 07.2017

İnsta: assa.slll Her şey bir kaza ile başladı. Bir kaza, 3 can, geride kalan küçük bir kız daha 7 yaşında. Daha 7 yaşında olmasına rağmen ailesinin kanlı bedenlerini gören küçük bir kız. Herkese, Herşeye rağmen kendi ayakları üstünde duran bir kız. Jiyan Neva Zemherioğlu Ailesinin annesinin, babasının ve abisinin ölüsünü, o kanlı bedenlerini gören bir kız. Ailesinin vefatından sonra Aşiretinin tek varisi olan bir kız. Tüm Doğu'ya hüküm süren ve Doğu'nun en büyük aşiretlerinden biri olan Zemherioğlu aşiretinin tek Varisi. Babası Mustafa Zemherioğlu... Zemherioğlu Aşireti başta olmak üzere Doğu'nun bir çok Aşiretine sözünü geçiren bir adam... Hain bir pusu ile kendisi ailesi ile hayattan göçen bir adam... Göçen ailesinin ardından kimsesiz kalan Jiyan Neva Zemherioğlu... Aşiretinin, Doğu'nun ve ailesinin Yöneticisi Jiyan Neva Zemherioğlu. Kimsesizliğinden vurmak isteyen insanları aklı ile vuran kız. ~|~' Bu hikaye acının kalıplaşan kalın duvarlarına rağmen geleceği için savaşan bir kızın hayatını anlatır... ~'| Hayaller kurulmak için, Hedefler başarmak içindir... Ve ben Hedefleri için savaşan bir Kızım. Herhangi bir saçmalık istemiyorum. Keyifli okumalar dileğiyle Staretate mîn 🌟💫

YAZIM YANLIŞLARI ÇOKCA VARDIR. BUNUN BİLİNCİNDEYİM. ONA GÖRE OKUYUNUZ. İLK KURGUM OLDUĞU İÇİN ACEMİ BİR KURGUDUR! DÜZENLENECEKTİR! ...... Şevin, on altısında, abisinin işlediği günahın bedelini ödemek için Adıyaman'ın en güçlü ağasının konağına gelin gitti. Kınalı elleri titrerken, yüreğinde korku ve belirsizlik vardı. Gaddar dedikleri Merwan Xîdrekan, karşısına dikildiğinde, gözleri buz gibi sert ama içindeki fırtına bambaşkaydı. Genç kızın narin, çocuk bedenini gördüğünde içini bir ağırlık kapladı. O an anladı; ona kıyamazdı. Düğün gecesi, herkesin beklediğinin aksine, Şevin'i odasında tek başına bıraktı. Konağın taş duvarları, fısıltıları sakladı. Günler geçti, aylar yıllara döndü. Şevin büyüdü, içindeki korku zamanla meraka, sonra da alışkanlığa evrildi. Merwan onu hep korudu, ama asla sınırını aşmadı. Bir gece, konağın avlusunda rüzgâr sert eserken, Şevin fark etti. Gaddar dedikleri adamın gözleri, ona hep aynı şefkatle bakıyordu. Yıllarca sessizce sevmiş, sahip çıkmış ama asla zorlamamıştı. Ve o an anladı; bu, bildiği hiçbir sevgiye benzemiyordu. ... 03:08:2022🖋️