- Pra, beson ne fund te lumtur? -Jo.-nuk ndaloi te mendonte qofte edhe nje sekonde. -Jo?!-nuk u mundua aspak te fshihte zhgenjimin qe mori nga pergjigja e tij. -Nuk mund te jete edhe fund, edhe i lumtur. A nuk vdesim te gjithe ne fund?-mblodhi supet e vajza vec tundi koken.-Besoj ne mes te lumtur.-shtoi me tej duke mbire keshtu nje buzeqeshje te madhe ne fytyren e saj me menyren sesi ai i shikonte gjerat.

Errësira e së shkuarës është mburoja e saj, humnera e krijuar nga plagët, që nuk i tregon dot, është komforti i rremë, ku ajo strehohet. Pas një sekreti të zbuluar tepër vonë, jeta gjithë dritë për Anilën bëhet vetëm pasqyrë e versionit, që ajo shmang, të shikojë dhe nuk dëshiron ta njohë askush tjetër atë pasqyrim. Ama janë disa gjurmë plagësh, të cilat ajo nuk i fsheh dot nga personi, që këmbëngul ta shohë për atë, që është. Ai premton të bëhet graviteti në humnerën pafund të stuhishme dhe rrugëdalja nga errësira tërë plagë, ama Anila ka frikë, të shpresojë sërish. Po sikur ajo shpresë të jetë vetëm mashtrimi më mizor në formën e dashurisë? Janë njerëzit e këqij, ata, që shkaktojnë fatkeqësi, apo fatkeqësitë janë shkaku, pse njerëzit bëhen të këqij?

- Mos më thuaj që je dhe e virgjër?- pyeti ai duke qeshur nën efektin e alkoolit, kurse ajo iu sul buzëve të tija pa e lënë të pyeste më tepër. Ai vazhdoi lojën duke e thelluar edhe më tej puthjen, ndërkohë ajo nisi të rënkojë teksa ndjente gjuhën e tij kur eksploronte gojën e saj. -ˋˏ✄┈┈┈┈ Filluar: 06/ 06/ 2023. Përfunduar: 15/08/2024.