Gözlerine baktım bir anlık gafletle. Biraz umursamaz ama fazlasıyla sarıp sarmalama arzusuyla. Kahvenin en acı tonları yine yakalamıştı bakışlarımı. Ben neredeysem benimleydi ve o gözleri şimdi neşesini kaybetmişti. Şu ana kadar izlediğim tiyatronun sahne perdeleri kapanmıştı ve gardlar düşürülmüştü sanki. Öyle olmasa Mehmet'in gözlerinde çaresizliğin şimdi ne işi var. Benim kalbimde ona dair duyduğum sancının ne işi var. Bakışlarını kaçırırken ilk kez bana arkasını dönmeye yeltendi. Ancak attığı ilk adım havada asılı kaldı. Yine bana döndü. Yüzünde huzursuz bir ifade vardı. Ben ise susuyordum, ne git diyebiliyordum ne de kal. Oysa kal desem, ben bir yuva olacaktım. "Ne var biliyor musun Amine? Ben ilk kez bir eve girdiğimde kapımı açan biri olsun istedim. O kapıyı da açan sen ol istedim. Amine... Söylesene, ben senden imkansızı mı istedim?"

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude'nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude'ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş'ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude'yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

Karakaya ailesi, sabaha karşı çalan telefonla oğullarının görevde yaralandığını öğrenir ve apar topar hastaneye koşar. Ancak bilmedikleri bir gerçek vardır ki, o da oğullarını hayatta tutan kişinin görev sırasında ona siper olan en yakın arkadaşı Sungur olduğudur. Sungur ağır yaralanırken, Alp ve Karakaya ailesi ilk kez soğuk hastane koridorunda bir araya gelir. Çığlıkların hastaneyi inlettiği esnada, sedyenin üzerinden düşen Sungur'un kanlı künyesi, Karakaya ailesinin en büyük kızı Efsan Mira'nın gözüne çarpar. Genç kadın, her şeyden bihaber künyeyi kaldırır ve saklar. Yıllar sonra, geçmişle geleceği birbirine bağlayan o küçük metal parçası Efsan Mira'nın hayatını baştan sona değiştirecektir. Abisinin hayatını kurtaran Sungur'a duyduğu minnetin yavaşça aşka dönüştüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bir künyenin taşıdığı geçmiş. Bir fedakarlığın gölgesinde büyüyen minnet. Ve o minnetten doğan bir aşk. ^^^^ Yayın tarihi: 12.05.2024

İzel: Seninle asla evlenmeyeceğim İzel: Bunu o kafana sok İzel: Anladın mı! İzel: Seninle işim dahi olmaz Anıl: Bende seninle evlenmeye çok meraklı değilim Anıl: Bir şekilde çözeceğim işte mevzuyu İzel: Güzel Anıl: Güzel (21.37) İzel: BENİMLE ALAY MI EDİYORSUN? İzel: Bana hem diyorsun ki ben bu işi çözeceğim İzel: Yarım saat sonra ailen, istemeyi ne zaman yapalım diyor İzel: AÇIKLA BUNU İzel: Çünkü nasıl açıklayacağını merakla bekliyorum Anıl Yurtseven

Genç adam elindeki mektuplara baktı bir süre. Sonra dayanamadı ve açtı. Derin bir nefes alıp okumaya başladı. Oğlum, eğer sen bunları okuyorsan ben çoktan ölmüşümdür. Diye başlayan bir mektup, bütün gerçekleri ortaya çıkaracak mı? Peki çıkarsa genç adam ne yapacak? Kitap en fazla 5 bölümden oluşacaktır yani yarım bırakılmamıştır. Kurgu bana aittir. Çalınma gibi bir şey söz konusu olursa hukuki işlemler başlatılacaktır. İyi okumalar.

Tesadüflerle şekillenen hayatlar ve onları değiştiren seçimler. Rümeysa ile Polat'ın yolları, sıradan olmayan bir tesadüfle kesişti. Peki ya sandıklarımızın ötesinde, gerçek bir kader varsa? Tesadüfler mi, yoksa kader mi onları bir araya getirdi? ^^^^ Yayın Tarihi: 27/12/2022 Son Yayın Tarihi: 27/06/2023

Kapı çaldığında sofraya son tabakları yerleştirmekle meşguldum. Gülsüm teyze eli hamurlu olduğu için kapıyı açmamı istediğinde kapıya ilerledim. Kapıyı açtığında uzun boylu sayılabilecek, üstünde jandarma forması olan, dik duruşlu ve oldukça sert mizaçlı bir adam karşıladı beni. Kim olduğuna dair en ufak bir fikrim yoktu. Sert bakışları bir an gözlerime değsede hemen çevirdi bakışlarını önüne. "Buyrun?" dedim çekingen bir sesle. Bakışları yerdeyken, "Sen kimsin?" diye sorduğunda, yanıtladım. "Feyza ben. Yeni kiracı." "İyi, hayırlı olsun," dedi tekdüze bir sesle. "Sağolunda, siz kimsiniz?" diye sormayı akıl ettim sonunda. "Bende Eyüp, ev sahibi. Şu an sizin durduğunuz dairede yaşıyorum." Harika, adamı kendi evine almak yerine hesap mı soruyordum cidden!

Herşey onun benden nefret etmesi ile başladı.

05*********: Benim aşağıda olduğumu görmenize rağmen camdan çikolatalı süt kutusu fırlatmak nedir ya? 05*********: Sanat icra ediyoruz burada, hiç mi saygınız yok? 05*********: Bir daha olursa bu kadar sakin kalmam çikolatalı süt canavarı! Siz: Kimsiniz? 05*********: Sence? Siz: Bilmiyorum ki soruyorum değil mi? 05*********: Çattık ya! 05*********: Sürekli başına süt kutusu attığınız alt komşunuz! Siz: Alt kata taşınmışlar mı ya? 05*********: Allah anana babana sabır versin bacım, senin gibi bir yarım beyinle doğmuş mahlukata nasıl katlanıyorlar? Siz: Bilmem

Dini texting... Hiç tanımadığınız birisi size mesaj atsa ne olur? _____________________________ @Gizemli: Selam @ZeynepAkpınar: Aleykümselam... @Gizemli:Ne yapıyorsun @ZeynepAkpınar:Kim oluğunuzu sorsam? @Gizemli: Bende söylemesem😁 @ZeynepAkpınar:Hayırlı günler kardeşim. @Gizemli:Tamam tamam söylüyorum. @ZeynepAkpınar: Bekliyorum? ❣️Kapak Tasarımı @Fatmatna23❣️