Hayatım okul, ev ve okuduğum webtoonlar arasında geçip giderken bir öğleden sonra ekmek almaktan dönerken bana çarpan webtoon tırı ile kendimi en son okuduğum serinin içinde ana karakterin çirkin kız kardeşi olarak bulduğum zaman işler sarpa saracak gizemli mektup arkadaşımın neler sakladığını öğrenmeye çalışacak ve canavarı prensin gerçek yüzünü daha da iyi anlayacaktım. Düzeltilmesi gereken hatalar, verilmesi gereken fedakarlıklar. Yenilmesi gereken bir düşmanla hayat hiç bu kadar zor olmamıştı. Ben kimdim? Ankara'da annesi ile yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Yağmur mu? Yoksa Adonis Grandük'ünün en küçük çirkin ve şişman kızı lady İril mi? Bunu öğrenmenin tek yolu hikayeme katılmak ve bu uzun maceramda bana eşlik etmek. Eğer isekai seviyorsanız, güçlü bir sevgi bağı görmek istiyorsanız, karakter gelişimi izlemek istiyorsanız hadi gelin ve baha ve hikayeme bir şans verin. Emin olun pişman olmayacaksınız. Başlıyoruz.

Sıkıcı hayatım sıradan bir trafik kazası sonucu sona ermişti. Öyle mi olmuştu? Herhangi bir şeyi gereğinden fazla sevmenin sonuçlarını şimdi anlıyordum. Nasıl mı anladım? Tabii ki ölüp bittiğim Webtoon'a girmemle. Ama ne zaman yüzüm güldü ki? Webtoon'da bedenine girdiğim karakter tam anlamıyla kötülüğün kendisiydi. Üstelik trajik bir şekilde ölüyordu! En azından bu sefer ki şansımı iyi değerlendirip huzurlu bir hayat sürmeliydim. Bunun için de tek çarem savaşmaktı! 📌24.06.2023 Fantastic#2 📌28.06.2023 Fantastic#1

Kurgu bana aittir! Ben Rüveyda. Hayatım sıradan... hatta fazlasıyla sıkıcıydı. Tek eğlencem, yakın arkadaşım Barın'la birlikte takıntılı olduğumuz webtoonu tekrar tekrar okumaktı. Benim kalbim karanlık ve tehlikeli Dük Joseph Dean için çarparken, Barın herkesin nefret ettiği Prenses Vanessa Honest'i savunmaktan asla vaz geçmezdi. Ta ki bir gece, internette bulduğumuz ve bizi istediğimiz evrene ışınlayacağını iddia eden bir ayini deneyene kadar... Mumlar yaktık, saçma sözler fısıldadık. Gülüp eğlendik. Sonra uyuduk. Sabah uyandığımızda, posterlerle kaplı odamızda değildik. O çok sevdiğimiz webtoonun tam içindeydik.

Kötü kadın karakter olarak yeniden doğdum. Ana karaktere eziyet eden bir kötü kadın. Bir çok nefreti üstüne çekmiş biri. En sonunda ise, kendi kocası tarafından öldürülen bir karakter. Ben, tabiki de bunları yaşamayacaktım. Uzun zamandır hayalini kurduğum bir novel dünyasına gelmiştim ve hemen ölmek gibi bir niyetim yoktu. Bu bedeni koruyacak ve yaşayacaktım.

Etrafımda kimse var mı diye kontrol etmek için kafamı kaldırdım. Ve gördüğüm şeyle avazımın çıktığı kadar bağırmaya başladım. ''Lütfen yardım edin'' diye haykırıyordum. Boş sokakta sesim yankılanıyor sabahın erken saatlerinde ''Kimse yok mu?'' diye bağırıyordum. Etrafıma bakıyor kaçabileceğim bir yer arıyordum. Ama kimse yoktu. Kocaman sokakta tek bir kişi bile yoktu... Karşımdaki bahçe kapısı açık eve doğru koştuğum sırada ne sesim çıkıyordu ne de bacaklarım tutuyordu, öylece yere yığıldım. Bana doğru gelen sesler, üzerime çöken karanlık ve sanki göğsümden dışarı çıkacakmış gibi atan kalp atışlarım ise hatırladığım son şeydi. ------- Acıyı acıyla bastırmak nedir bilir misin? Sende yaşadın mı bunu daha önce. Ben hergün yaşıyorum. Gittikçe çoğalıyor acılarım ama mücadelem bitmiyor. Her acıyı başka bir acıyla unutturuyorum kendime... Sen de yalnızsın değil mi? Etrafında bir sürü insan var ama hiçbiri gerçek değil gibi... Hayattan bıktın, insanlardan soğudun, sahte yüzleri yordu seni... Bir şey daha var "kafanın içindekiler" seni en çok yıpratan da bu zaten. Kafanın içinde dönen düşünceler...

Geçmiş hayatınızı yaşama şansınız olsaydı ne yapardınız? On yıllık ilişkisi büyük bir ihanet ile son bulduğunda Eda artık bir gerçeği kabul etmek zorunda kalmıştı. Gerçek aşk diye bir şey yoktu. Varsa da onu bulmak gibi bir niyeti olmamıştı. Arkadaşının zoruyla sonunda evden çıktığında aklına en son gelen şey bir falcının karşısına oturmaktı. Egzotik giyimli kadının karşısına oturduğunda ise söylediklerini dinlemekten başka çaresi yoktu. Falcı ona aşkı bulması için geçmişte yaptığı bir hatayı düzeltmesi gerektiğini söylediğinde parasını boşa harcadığını düşünmekten kendini alamamıştı. Fakat eve dönerken geçirdiği kaza sonucu gözlerini İngiltere'de 1823 yılında açtığında kendini önceki yaşamı olan Helena Anne Mercer olarak buldu. Şimdi tek yapması gereken yapılacak hatalı seçimi bulmak ve bunu engelleyebilmekti. Ama hiçbir hata bu kadar cezbedici olmamıştı.

Kurgu bana aittir <3 ► Okuduğum kitapta, aslında başka evrende yaşanmış bir olay mı anlatılıyordu? ► Yeni bir beden, yeni bir hayat... ► Bu yeni hayatım, eskiden okuduğum bir romanın devamıydı. ► Ama ben kimin bedenine reenkarne oldum? ► Ben, Emrick Dainty'nin kızı Layana Dainty. ► Yani, kötü adamın tek kızıyım! ► Üstelik bu hayatta bana yardımcı olacak bir panele de sahibim!

Gözlerimi açtığımda yeni doğmuş bir bebektim, ve bana bu peri masalından bir kahraman ailenin kızıymışım gibi geldi. Hayır öyleydim eminim ama yeniden dünya geldim mi? "Bellatrix. Senin adın Bellatrix olacak." Ben bir kahramanın kızıyım, kızıydım ama şimdi ikinci hayatımda iblis kralı tarafından büyütüldüm.(?) Sorun değil. Her şey yolunda, ama... "İnsan çocukları süt içerek büyüyor, değil mi?" "Evet, çünkü çiğnemek için, çiğneyecek dişleri yok." "Ne yazık ki. İnsan bebekleri yiyecek çiğnemek için dişsiz bile doğarlar." Bir damla insani bilmeyen, tanımayan aciz gören iblisler tarafından yetiştirilmem lazım mi? Oysa eski hayatımda tanrı için yaşadım, azize oldum...kendime odaklandım ama duyduğum şey ile şaşırdım. "O zaman ona kendi sütünü vermeyi dene." İblisin kralı Lucifer'in sağ koluna böyle demesi normal mi? Hayır sorun yok ama ikiside erkek... "Belki.... denemeliyim?" Bu iblis sanırım şaka yapıyordu... Yada hayır.... Affedersiniz? Şimdi ne olacak? Bu gidişle... Hiç büyüyecek miyim? Tanrım... ♤♤♤♤♤ Acı çekiyorum. Üşütmüş falan olmalıyım... Hastayım. Lütfen kurtarın beni! Yapabilirim! Bu iki psikopat iblise durumumu anlatmam gerekti! Hadi ama...sadece bebek konuşması, derdimi anlatacak kadar lütfen. "Öğğ... Uwa-poo.." Acı çekiyorum! Şu anda kendimi iyi hissetmiyorum! Sana iyi hissetmediğimi söylüyorum! Kendimi iyi hissetmiyorum! "O... konuşmaya mı çalışıyor?" "Duyduğum kadarıyla 'Baba' dedi." Herkese merhaba. Bebek olarak yeniden doğmamın üzerinden sadece birkaç gün geçti. Ama şimdi dünyaya tekrar veda etmek zorundayım... çünkü hastayım, ateşim var ve üşüyorum!

Zengin Kont ailesinin tek kızı öldürüldü. Ama onun adına üzülen yoktu. O ona olan nefreti anlamadı. Bir gün gözünü bir hayalet olarak açıncaya kadar. Kendi bedeninin başkası tarafından hareket ettirildiğini gördü ve onun için üzüldü. Ama çok yakında o kişi istediği her şeyi aldı. Diğerlerinin sevgisini, çok uğraştığı her şeyi. Hatalı olan o muydu? O kızı ölene dek izledi sonunda o ölünce o da kaybolmayı umdu, ama her şeyin başladığı zamana tekrar geri döndü. Bu sefer onu istemeyenler için uğraşmayacak! Peki neden biraz para kazanıp onları tokatlamıyoruz?

En son okuduğum roman berbat olmasına rağmen kötü karakteri Alden, mükemmel bir karakterdi. Ana kadın karakter Juliet ise biraz klasik olsa da fena değildi. Ben ise bu ikisini shipliyorum çünkü çok yakışıyorlar. Bence evlenmelilerdi! Ama yazarın planlarının bambaşka olacağını nereden bilebilirdim. Alden'i öldürdü ve Juliet'i ise onu haketmeyen birisiyle evlendirdi. Benim ise çaresizlikle yaptığım tek bir şey vardı. Her gün Tanrı'ya, okuduğum romana girmek gibi saçma bir dua ederken bunun gerçekleşeceğini bilmiyordum. Tanrı imkansız gözüken dualarımı duymaktan bıktığı için beni istediğim evrene gönderdi. Melek Hanım'ın da yardımıyla okuduğum kitabın evrenindeydim. Şimdi ise yapmam gereken tek şey Alden'in Juliet'i tavlamasına yardımcı olmak! Ama bunları planlarken hesaba katmadığım tek bir şey vardı. O da Alden'in bana aşık olmaya başlamasıydı.