***** Bir adım daha yaklaştı kadına "Ben sana hiç bir zaman yalan söylemedim Efnan...inkar da etmedim,umut vermedim....özür dilerim...çok...çok özür dilerim" gözlerinin içine içine bakarak konuşan adam,daha düne kadar sevdasıydı öyle mi? Ne garipmiş,düne kadar sevdiğin birinden şimdi tiksinircesine iğrenmek...hayat ne garip... "Hevedan...sen hiç birşey yapmadın bana ümit vermedin! Hatta bize dair kum tanesi kadar umut vardıysa bile... bu gece onu kendin yok ettin!" o kadar sakin.dingin bir ses tonuyla anlatıyordum ki kendime bile yabancıydım. "Biz diye birşey hiçbir zaman yoktu Efnan!" "Yok...bende tam olarak ondan bahsediyorum işte!" bir adımla iyice yaklaştım ona."Sen hayatında ilk defa Aşk ne demek onu öğrenebilirdin.Seni herşeye rağmen sevebilecek ve senin mutluluğun için herşeyi yapabilecek bir kadını kaybettin...ama...şanslısın seninle savaşmaktan hiç vazgeçmiycek çok tutkulu bir düşman kazandın eloğlu!" Söylediklerimi pek ciddiye almıyordu. "Seninlede mi savaşıcam şimdi?" yüzümdeki gülüşü saklamak için başımı eğip ona doğru attığım adımları geri attım.Beni gerçekten tanımıyordu,hakkını yemiyim şimdi tanımak için uğraşmamıştı bile. "Patronunla savaşamazsın!" söylediğimi anladığı gibi sırıtmaya başladı. "Kimle kimle?" iyi günlerin gül tabi Merwan ağam gül.En güzel ben gülücem senin son haline. "Onu da zamanı gelince öğreneceksin ama sorunun cevabına gelecek olursak...benle değil savaşın kendinle olucak....bana olan hislerinle savaşıcaksın! Çünkü sen her ne kadar reddetsen de...o hislerin seni ele geçiricek...ve o gün artık herşey için çok geç olmuş olacak!" "Sen hep böyle açık mı oynarsın Efnan hanım?" "Yok ağam bu sana özel halim!...Çünkü bir gün benim kapıma geleceksin...bu söylediklerimi ezbere hatırlayacaksın.Buda sana sözüm olsun.KARALI SÖZÜ!" Bekle ve gör Merwan ağa bekle de gör.Bu günleri

Gecenin bir yarısı nereye olduğunu bilmeden saatlerce yürüdüm. Kalbim acıyordu. Beni bu saatte yürüten derdin ne olduğunu kime anlatacaktım? Yüzümde ki yaşları sildim. Sonra bir çıkmaz sokağa girip duvar dibine çöktüm. Neden ben, neden? Bu sorunun cevabı artık önemsizdi. Tıpkı yaşadıklarım gibi Pantolonumun cebinden telefonumu çıkarıp arayacağım kişinin ismini bulup hemen aradım. Bir kaç defa çaldıktan sonra o uykulu sesi duydum. "Mahur Üsteğmen!" "Ben karar verdim komutanım gideceğim " "Doğru bir karar verdin. O zaman İstanbul için tayin işlemlerini başlatırım " "İstanbul değil komutanım. Afganistan'a gitmek istiyorum" "Ne diyorsun Mahur, ne Afghanistan'ı?" "Görev yerim Afganistan olacak. Yoksa orda kalmaya devam ederim" Telefonun diğer ucunda bir süre ses gelmedi. "Emin misin?" "Eminim komutanım. Lütfen buralardan temelli gitmek istiyorum." "Peki üsteğmen halletmeye çalışırım. " " Sağolun komutanım " Kapanan telefonla birlikte gözlerim ellerime takıldı. Sağ elimin üstü hep yara olmuştu. İşte onun istediği gibi gidiyordum. Ben MAHUR AKINCI buralardan gidiyordum. Ve bana yapılan bu ihaneti asla unutmamak üzere her şeyi geride bırakıp gidiyordum. Kitap kapağı sevgili ablam @sehrialem tarafından yapıldı. Emeğine sağlık ablacım ❤❤ ...... Deli Timur kitabında ki Timur yüzbaşı ve Esma Teğmenin kızları Mahur'un hikayesi. Kitaplar birbiriyle bağlantılı değil. İstediğiniz kitaptan başlayarak okuyabilirsiniz

"Hamileyim" Etrafta gezdirdi gözlerini hızla bana Çevirdi kaşlarını çatarken "Ne n-nededin sen" Diye kükremişti "Hamileyim" "Sana nasıl inanayım hem benden değilse" "İlk kez bir erkekle birliktelik yaşadım Oda sendin ayrıca benimle birlikte olurken Sen tam olarak sarhoş değildin?!" "Ya bebek sendense?" Bir süre sustu "Hemen DNA testi istiyorum ayrıca o Bebekte bendense onu istemiyorum Onu hemen aldırıcaksın ben babalık İçin hazır değilim!" "Şimdi beni dinle ilk olarak bu çocuk Senden sen her ne kadar kabullenmek İstemesende ve ben asla bu çocuğumu Aldırmicam senin gibi vicdansız değilim" Sandalyeden hızlıca kalktım kafeden Çıkmak için adım atmıştım ki arkamı Döndüm ve hayal kırıklığı ile gülümsedim "Ha bu arada artık bu bebeğin bir babası Yok o öldü sadece ben varım yani annesi" _ [Kitabın kurgusu bana aittir] [Cinsel içerik ve küfür içermektedir] [Aynı zamanda rahatsız olanlar okumasın]

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.

"Bilseydin de bir şey değişmeyecekti!" dediğimde ikimiz de sustuk. Yüzüme yaklaştığında nefesimi tuttum. Kokusunu içime çekersem çok daha fazlasını isteyecekti arsız kalbim, biliyordum. "Senden.." dedim ve sustum yeniden. Amacım ondan nefret ettiğimi söylemekti. Bana yaşattıkları için ondan nefret etmem gerekmez miydi? "Senden!" dedim bu kez daha yüksek bir sesle ama dahası çıkmıyordu işte. Yalan söyleyebilecek olsam bile bu kadar büyüğünü asla söyleyemezdim. "Seni, diyerek başlamalısın Asrın Yıldızı. Başka türlüsü yalan olur.." Asla yalan söyleyemeyen bir kadın, düşmemesi gereken bir aşka düşerse ne mi olur? Önyargılarınızdan arınarak aşkı anlamanız dileğiyle.. Keyifli okumalar (: