"Yanlışlık falan yok." Bir elini başımın hemen yanından koltuğa bastırıp yüzüme eğildi. "Sen benim karımsın." Lila, nikâh tarihi aldığı patronunun zaten evli olduğunu öğrendiğinde takipçilerine anlatacağı eğlenceli bir hikâye bulduğundan emindi çünkü patronuyla evlenen kadının kendisi olduğuna dair en ufak bir fikri yoktu. YAZ ESİNTİLERİ - 1

"Hiç boşuna çabalama sen benimsin!" diye tıslayınca utanmasam oturup ağlayacaktım. Neden bu bana aşık oldu ve başıma bela oldu. "İstemiyorum anlamıyor musun? istemiyorum! Rahat bırak beni, burdan çıkar çıkmaz seni şikayet edeceğim" diye bağırdığımda yüzüme boş boş bakmaya devam ediyordu. "Bitti mi?" diye sorunca yine ve yine ben şaşkınlıkla yüzüne bakmıştım. "Geç içeriye" deyip eliyle içeriyi gösterdiğinde sakin olmak için derin bir nefes aldım. Bunların hepsi bir rüya! Bunları hepsi bir rüya! Gözlerimi kapatacağım ve içimden 10'a kadar sayacağım. Daha sonra her şey eskiye dönecek ve ben evde yatağımda yatıyor olacağım. Gözlerimi kapatıp yavaşça 10 kadar sesli bir şekilde saymaya başladım. Kendimi o kadar çok gergin hissediyorum ki ne yaptığımı ben de bilmiyordum. "1-2-3-4..." diye devam ederken kalçamın altında hissettiğim kollarla çığlık atıp beni omuzuna atan Kaan'ın sırtını yumruklamaya başladım. "Yaa bırak beni! Manyak mısın? Bırak beni!" diye çığlık atarak bağırmaya devam ederken, kalçama vurunca ayaklarımı sallaya bildiğim kadar sallamıştım. "Ne vuruyorsun yaa" diye cırlayarak bağırdım. Ama o umursamaz bir şekilde içeriye girip merdivenleri çıkmaya başladı. Daha çok bağırıp daha çok debelendim. "Seviyorum kızım seni! Ve şuan böyle yapmaya devam edersen bırakırım" deyince susarak gömleğini tutmuştum. Bu piskopattan her şey beklenirdi. Allah'ım resmen bir piskopat tarafından kaçırılmıştım!! *** Mafyanın sarışını kitabını merak ediyorsanız. Ailemiz size her zaman açıktır:)) Tüm hakları bana aittir.) (26.11.2020)

"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24

"Bu araba... şu araç yani, senin mi?" diye sordu şaşkınlıkla. "Yani, eğer bu kadar çok beğendiysen gezdirebilirim seni." Adını bilmediğim kız küçük bir kahkaha atınca yanlış bir şey söylediğimi anlamıştım. Ama yanlışın hangi kelimede olduğunu bulamamıştım. Elini bana doğru uzattığında tereddüt etmeden uzattığı eli sıktım. Bu onun daha çok gülmesine sebep olmuştu nedense. "Memnun oldum, bende kraliçe Elizabeth." Deyip yapmacık bir samimiyette tebessüm etti. Bu sefer benimde dudaklarımın kenarı alayla yukarı doğru kıvrılmıştı. Umarım sevgilisi yoktur. Var mıdır ki acaba, bence yoktur. Yani inşallah yoktur. Adını sormak için dudaklarım aralanmıştı ki hemen önümden geçip arabanın kapısını açıp şoför koltuğuna oturdu ve elindeki anahtarı takıp arabayı çalıştırdıktan sonra bana bakıp gülümsedi. "Eğer çok beğendiysen, atla ben seni gezdireyim." Dedi kollarını arabanın camına koyup çenesini kolların üstüne yapıştırdı. Şaşkınlıkla karışık afallamayla beraber dudaklarım aralandı. Büyük patlamıştım. Bozuntuya vermemek ve şaşkınlığımı bastırmak için güldüm. 01.04.22 Derin Saygın ♡ Arel Demir

gerçek hayattan ilham alınarak yazılmıştır. Zeyno hükümet adıyla Zeynep dokuz yaşında tıpkı diğer kadınlar gibi kendi bedeninde gördüğü kan'dan sonra. kendini saklar. taaki onbeş yaşına kadar. onbeş yaşında babasının gördüğü kan'dan sonra artık zeyno'nun evlenmesine karar verir. Zeyno daha babasının gördüğü kan'dan bir hafta bile geçmeden davul zurnayla genç ağayla evlenir.

Berdelle evlendiği için üzgündü Melin.Odaya girdiğinde çekingence başını eğmişti.Onu izleyen iki siyah gözden habersizdi.Başını kaldırdı o an Ömerle gözgöze geldi.Melin şaşkınla konuştu. "Ulan benim kocam bu adam mı?" Ömerin duyduğu sözlerle kalbi acıdı.Sevmemişti işte.Karısı o engelli olduğu için ondan nefret etmişti.Birden Melin kahkaha atarak zıplamaya başladı. "Oha oha oha bu taş gibi adam benim kocam mı şimdi?Kocanında zeytin gözlüsü nasip olsun be insana" dedi sevinçle.Ömer ise şaşkınlık içindeydi.Kızın neşeli halini gördüğünde içi rahatlamıştı.Kız çok güzeldi.Ömer gözlerini alamıyordu mutluluktan zıplayan kızdan. "Bak yakışıklı kocam eğer benden başka kızlara böyle siyah-siyah bakarsan senin götünü keserim." Ömer duyduğu şeyle kahkaha atmak istedi.Karısı tam bir çatlaktı. "Dur ben gidip kaynanamın alnından öpeceğim.Böyle olmaz.Her ana doğuramıyor böyle taş." "FERİDE ANAAA" diye çıkarken bağırdı.Ömer bu kız deli diye geçirdi içinden. Feride anasının tüm konuştuklarını duyması dışında bir sorun yoktu aslında...

Dipsiz bir uçurumun en kırç yamacını mesken tutmuş avare bir sevdanın haykırışlarını dinliyordum. Beni siyah, deli gözlerinin harelerine hapseden adamın çocuklarını taşıyordum. O mühürlü siyah gözlerin hem tutsağı hem celladıydım. Biliyordum ben onun sonu olacaktım o ise duygularımın katili. Hikayemiz masal kitaplarına işlenemeyecek kadar izbe, gelin tüllerine yakıştırılamayacak kadar lekeliydi. Bir sır vardı Aramızda... Kanın kekremsi kokusu tüm tırnaklarına nüfuz etmişken hakikat kime gerekti? Onu cehennemin nefesine bırakacağımı sanırken, aslında kendime derin bir mezar kazmıştım. Bilemezdim o zamanlar... İkimizi yakacak alevler çok yakınımızdaydı. Sevdasının gülleri beyaz masum bir bedenin siyah,kanlı kefeninde açmıştı. Ve biliyordum... Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. "Sen beni değil kendi kalbini hançerlemişsin. Bakma ellerime, kor yarası değil bu; yâr yarası. Ve benim avucumdaki yara senin yüreğine kazanandan daha büyük değil."

Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.

Yazar notu: İlk bölümlere bakıp gitmeyiniz. Okumaya devam ettikçe hikayeye çekildiğinizi göreceksiniz. İlk üç bölüm giriş niteliğinde sonrası... Okudukça görürsünüz💖 Hepiniz Hoşşş Gel-di-nizzzz!!!!💖💖💖💖 Kızlar, bir adama yürüyecekseniz önce o adamın kulaklarının bizimkinden biraz daha iyi çalışıp çalışmadığını kesinlikle kontrol edin. Hayatımın rezilliğini yaşadım, bari size ibret olsun. İtalyan şarap bağlarından, tıkır tıkır lüks hayatından kopup gelmiş o cool adama ilk baktığımda, kafamda kurduğum cümleleri içimden geçiriyorum sanıyordum. Hani... "Bu ne böyle?" "Oha, meteor mu?" "Taş mı bu?" "Cennetten mi düştün?" Falan. İç sesim kendi içinde bağıra çağıra devam ederken dışarıdan gayet sakin, kendi halinde bir kız gibi göründüğümü sanıyordum. Meğer iç sesim değilmiş. Bayağı bildiğin yüksek sesle konuşuyormuşum. Adam da her şeyi duymuş tabii. O an yüzüne yerleşen kahkaha, gülmemek için kendini zor tutuşu, başını hafifçe çevirişi... Benim de gerçeği anladığım o birkaç saniyelik dehşet... Gerçekten hayatımın en başarılı tiyatro performanslarından biriydi. Üstelik rezillik bununla da bitmedi. Aylar önce yaptığım o utanç verici hareket, dönüp dolaşıp yine karşıma çıkmasın mı? Leonardo yüzüme baka baka: "Sizin iç seslerinizde bir problem var sanırım. İlk tanıştığımızda da duymadığımı zannedip bana yürümüştün." DEMEZ Mİ? Yerin dibine girmek yetmedi. Üstüne beton döktüler. Şimdi siz düşünün... Bir tarafta Konyalı, deli dolu, ağzından çıkanı bazen kendi bile duymayan Rüveyda. Diğer tarafta İtalya'dan çıkıp İstanbul'a gelmiş, coolluğuyla insanın sinirlerini bozan Leonardo Mancini. İki farklı hayat. İki farklı kültür. İki farklı dünya. Ve nedense yolları aynı yerde kesişiyor. Ben bu İtalyan'ı kendime nasıl âşık ettim? Daha ö