-WattpadRomanceTR "Romantizm ve Komedinin Ortak Durağı" adlı okuma listesinde!- *** ​"Bazı gülüşler neşe saçar, bazıları ise sadece acıları saklar." ​Afra, acının en gürültülü kahkahalarına sahipti. Kimse o kahkahaların ardındaki kırgınlıkları, geçmişin tozlu raflarına kaldırılmış yaraları görmüyordu. Tabii, acılara göğüs geren başka bir ruhla karşılaşana kadar... ​Yağız, adaleti sadece dosyalarda arayan, kuralların dışına çıkmayan titiz bir savcıydı. Hayatı siyah ve beyazdan ibaretti; ta ki Afra onun dünyasına tüm renkleriyle dalana kadar. Şimdi, aynı çatı altında, sadece davalarla değil, kalplerindeki fırtınalarla da yüzleşmek zorundalar. Bir savcı, kendi kalbine karşı açtığı davayı kazanabilir mi? ... Onların hikayesine başlamadan önce unutmayın: Kurallar çiğnenmek, sınırlar aşılmak için vardır! ... Not: Wattpad'de yazdığım ilk kitap olduğu için ilk bölümleri toparlamam biraz zor oldu. Hatalarım olabilir, bunu belirttiğiniz anda düzeltmek için elimden geleni yaparım. Kurguyu okudukça hikayeye bağlanacağınıza eminim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim sevgili okuyucu!

"Bittin benim için mevsim." Alper'in yazdığı mesajı okuduğumda gözümden bir damla yaş düşerken Alper mesajına bir yenisini daha ekledi. "Artık kardeşim bile olamazsın." ------------------------------------------------------- (TikTok'da yayınlanan 'mevsimseldirr' hesabındaki olayların Wattpad kurgusuna dönüştürülmüş hâli!) *Klişe bir abimin arkadaşı kurgusundan biraz uzakta bir kurgudur.*

Eve gelen misafir çocuğuna(?) kitlenip kalmak mı?

Hiç bişeyden habersiz kuzenleriyle Mardin'e giden Bi genç kız olacaklardan habersiz Nerden bilebilirdi ki başına bunların geleceğini...

DİKKAT: ÖĞRETMEN ÖĞRENCİ KURGUSUDUR Lavinia: Sana vermem gereken bir ceza vardı. Defne: Tobe hasa Defne: Ben neden hatırlamıyorum? Lavinia: Hatırlatayım istersen. Lavinia: Yanına gelirsem hallederiz. Lavinia: Ama inlemelerin ile tüm binayı ayağa kaldırırsın. Lavinia: :) Kitap kapağı için: Instagram: camelia_angell Başlangıç tarihi: 04/02/2024

Bu hikaye mağdur beyazın hikayesi değil, bu hikayede beyaz da mağdur değil. Herkesi saklamasına rağmen, kendisini açık edecek beyaza mecbur olan siyahın hikayesi, asıl mağdurun hikayesi. "

*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

Gökçe, ailesini paramparça eden kazanın ardından yalnızca bir şey öğrendi: Bu dünyada hayatta kalmak için insan olmayı bırakman gerekir. Kendi adını, geçmişini ve hayatını geride bıraktı. Tria'nın karanlığında doğan yeni kimliğiyle artık o, Dolunay. Kaybolan kardeşini bulmak için her şeyini feda etmeye hazır. Ama Tria, kaybolanları geri vermez. Sadece daha derinlere çeker. Ateş ise kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir adam. Sevdiği insanın ölümüyle birlikte geriye yalnızca öfke kaldı. Tria'nın çürümüş sokaklarında intikam peşinde sürüklenirken, yolu Dolunay'la kesişir. İki kırık ruh, tek bir amaç uğruna yan yana gelir. Ama bu şehirde hiçbir ittifak masum değildir. Çünkü Tria'nın gölgelerinde biri vardır. Görülmeyen. Durdurulamayan. İpleri elinde tutan, her adımlarını izleyen... Onları yavaş yavaş kendi oyununa çeken kişi: Hayalet. --- "Çıkarken Artem sana silah çektiğinde onu öldürmek istedim. Kurşunlara boğup yüzündeki gülümsemeyi onlarla silmek istedim, ama yapamadım." Donakalmış bir şekilde öylece ona bakıyordum. İkimizin de birbirine olan siniri uçup, gitmişti sanki. Onu susturmak istemiyordum, bu yüzden ben sessizliğe gömüldüm. Eliyle önüme düşen saç tutamını kulağımın arkasına doğru atarken gözlerindeki ifade beni ateşe verdi. "Ondan sonra seni, mezarlığa gitmeden önce gördüğümde içimdeki ses, senin beni mahvedeceğini söyledi." Öyle de oldu, seni mahvedecektim, kendin iyiliğin için benden uzak dur çünkü ben senden uzak duramıyorum. "Ve ben sende mahvoldum Dolunay." --- Kapak tasarımı için Lady_sessiz 'e teşekkür ederim. ❤ UYARI: Bu hikaye kendine zarar verme, ölüm, cinsellik, kan ve şiddet içerir. Etkilenecek insanlar lütfen okumasın şimdiden teşekkürler.