Ağlarım bazen buraya . kalemin elime ne zaman geçer bilmez kimse yada defterinin sayfalarına ne fısıldarım . ağlarım bazen bulutlara ama hep gülümserim yıldızlara onlar bana gücenmesin diye . acaba, demişimdir . neden her kar tanesi birbirinden farklı diye . Anladım galiba bu gece sanırım Kalbi kırılan her insan onu kendince yapıştırıp kendi kar desenini çizer . Bu yüzden farklıdır belki her kar tanesi ? bilmiyorum . sadece ben öyle olmasını istiyorum bu gece . bu gece farklı olsun dedim . şeytanla melek elime kağıt kalemi gece verdiler bu sefer . ağladım yıldızlara . oysa sabah mutluydum gülümsemiştim bulutlara . çünkü bugün bulutlar kar getirmişti bana . uzun zamandır hava bu kadar sıcak değildi . çatıda uyumuş kalmışım karın arasında . meğer bedenim soğuktan donmak üzereymiş ne büyük yalan . ben sıcacıktım ama doğru ya ben şizofrenim bunu benden başka kim bilebilirki . belki şimdi yazdır belki de ben yüzüyorumdur denizde güneşin altında bırakmışımdır kendimi suya . kim bilir .