Nisya, geçmişiyle yüzleşen insanları sessizce eksilten bir kasabadır. Burada bir gerçeği öğrenmek, bir şey kazanmak değil; bir şey kaybetmek demektir. Öğrenilen her parça, insanın kimliğinden bir iz alır. Önce isimler bozulur, harfler düşer, sesler duraksar. Çünkü Nisya'da geçmiş, taşınması gereken bir yüktür ve herkes bu yükle aynı isimle yaşayamaz. Mira, ailesine ve kendi çocukluğuna dair öğrendiği gerçeklerle birlikte soyadının silinmeye başladığını fark eder. Aden, başkalarının ağzında Dene dönüşür. Mira hatırlar, direnir, adını korumaya çalışır; fakat kasaba hatırlamayı değil, katlanmayı ölçer. Pars ise Nisya'nın gerçeğini Mira'dan önce öğrenmiş, bedelini ödemiş bir adamdır. Onun geçmişte verdiği bir karar, Mira'nın bugün yüzleşmek zorunda kaldığı gerçeğin başlangıcıdır. Mira'nın geçmişi, Pars'in suskunluğunda saklıdır. İkisi aynı sırra farklı zamanlarda dokunmuştur; biri ilk öğrenen, diğeri mirası taşıyan olmuştur.

Kader bazen bir doğumhanede başlar. Bir gece, iki ağlama sesi ve yıllar sonra kurulmuş karanlık bir masa... Kurallar değiştiğinde, güç değil zekâ konuşur. Bu hikâye bir aşkın değil, bir kaderin hikâyesi. ♔ ♚

Bazen kaçar kalp ama izi kalır. "Neşe, okulun tiyatro kulübünde her şeyi sırtlanan, güçlü görünmeye çalışan ama içten içe yorulan bir kızdır. Bartu ise beklenmedik bir şekilde onun hayatına giren, sessizliğiyle dikkat çeken ve göründüğünden çok daha fazlasını taşıyan biridir. Aynı sahnede, aynı cümlelerde ve aynı karmaşada yolları kesiştiğinde; işler planlandığı gibi gitmez. Bazen yanlış insanlar doğru zamanda çıkar, bazen de kalp hiç beklemediğin yerde durur. Bazen Kaçar Kalp, gençliğin, duyguların ve "keşke"lerle "iyi ki"ler arasındaki o ince çizginin hikâyesi." !!! Bu romanda ruh sağlığı sorunları, bipolar bozukluk, madde kullanımı, yeme bozuklukları, beden algısı ve kilo ile ilgili takıntılar ile duygusal çöküntü temaları yer almaktadır. Anlatılanlar kurmacadır ancak bazı okurlar için tetikleyici olabilir. Ruhsal olarak hassas bir dönemdeyseniz okumadan önce bunu göz önünde bulundurmanızı öneririm. !!!

Ama kurbanlar zaten hep en masumlar arasından seçilmez miydi?

Saf bir kadın intikam ateşi ile yanıyorsa demeki sorun büyük. Hele bir avukat adam öldürmeye çekinmiyorsa

𔒌 053**: merhaba. 053**: telefon numaranızı masamdan aldığınız kağıda neden yazıp ortadan kayboldunuz? 053**: aradım sizi, 053**: kapıya çıktım. galerinin her bir tarafına baktım hatta sordum ama kimse görmediğini söyledi ve ben de bulamadım sizi. 053**: merak ettim. neden böyle bir şey yaptınız? 𝘨𝘰̈𝘳𝘶̈𝘭𝘥𝘶̈. 053**: ha, bir dakika. siz gezmiştiniz etrafı o beyefendisiniz biliyorum, müşterisiniz. 053**: size ulaşmamı ve tablo çizmemi mi istiyorsunuz yoksa? 053**: ama direkt olarak benimle konuşabilirdiniz beyefendi. neden böyle yaptınız? 𝘨𝘰̈𝘳𝘶̈𝘭𝘥𝘶̈. 𝘺𝘢𝘻𝚤𝘺𝘰𝘳... 054*** 𝘬𝘪𝘴̧𝘪𝘴𝘪 𝘢𝘬𝘵𝘪𝘧. 𝘺𝘢𝘻𝚤𝘺𝘰𝘳... 054**: evet. 053**: anlamadım? 054**: düşündüğünüz gibi her şey. tablo istiyorum sizden.

Siz: Para ne güzel şey değil mi abicim Siz: Ateşlesene bir elli tele abicimm Siz: Valla fakiriz abicimm Siz: Üzme bizi abicimm Siz:*İban* (11.52) Siz: LAN CİDDEN 1000 TL MI ATTIN! Siz: BIRAKMAM ARTIK SENİ ABİMSİN SEN! 07**: Lütfen sal beni

İçerdiği cinayetler sebebi ile +16 içerik taşımaktadır. Duygular kıyametimizdir, derler. Her kırgınlık, insanı o kıyamete bir adım daha yaklaştırır. Yıllar sonra tekrar birine güvenmeyi seçmiştim bir umut ama insanoğlunun huyu hiç değişmiyordu. Her tanıştığım insan beni o kıyamete kendi elleriyle sürüklüyordu. Düşmemi istemekte haklılardı, ama kalkacağımı hesaba katmazlardı genelde. Kaç kişinin kanının olduğunu tahmin edemediğim elime baktım, titriyorlardı ama alacağım intikamın heyecanındandı. Yere damla damla düşen gözyaşıma baktım, üzüntüden değil kendime olan sinirimdendi. Ve o an fark etmiştim ki benim kıyametim çok yakındı...

Deniz sıradan bir lise yılının peşindeydi. Ta ki sınıfına yeni biri gelip onun yanına oturana kadar. Ege'yle yolları kesişince her şey değişti. İlk bakışta sinir bozucu gibi dursa da, zamanla aralarındaki gerilim bambaşka bir şeye dönüşmeye başladı. Bir gün Ege yüzünden başı belaya girer ve aldığı ceza sayesinde okulda eski bir koli bulur Deniz. İçinden çıkan eşyalar, yıllar önce mezun olan bir grubun başlattığı gizemli bir oyunu ortaya çıkardı. Şimdi hem bu sırrı çözmesi gerekiyor, hem de içinden çıkamadığı duygularla yüzleşmesi. Arkadaşlık, aşk, geçmişin izleri ve geleceğe dair kararlar... Deniz hem kalbinin ritmini hem de bu gizemli oyunun çözümünü bulmaya çalışırken; dostluklar sınanacak, eski yaralar açılacak ve belki de rengini kaybettiğini sanan bir kız yeniden parlayacak. "Eksik Bir Renk" seni lise sıralarına, en yakın arkadaşının kahkahasına, gizliden gizliye hoşlandığın o çocuğun gülüşüne ve belki de hiç beklemediğin bir aşka götürecek. Hazırsan... balo başlasın.

Arkadaşız evet ama beynime sorarsam,kalbime sorsam Jacob kim diye susmaz kalbim en güzel sözlerle anlatır durur... Bilmiyorum Eva'dan hoşlanıyorum ama onun(Elmos'un) toprağı benim okyanusumu çoktan işgal etmişti. Gözleri gözlerimde iken başkasını görmek imkansızdı...