"Düşmanını iyi tanımazsan, mezarını kazanın elinde kürek olduğunu bile anlayamazsın." Düşmanınızın kim olduğunu bilmek yetmez. Asıl mesele, onun ne kadar yakında olduğunu fark edebilmektir. Ailesinin ölümünün ardından Nefes'in hayatı, tek bir gecede geri dönüşü olmayan bir şekilde değişir. Kendini Rus mafyasının acımasız düzeninin içinde bulduğunda, hem hayatta kalmak hem de ailesinin ölümünün ardında bıraktığı intikam ateşini canlı tutmak için istemediği bir evliliğin parçası olmak zorunda kalır. Fakat bu evlilik, göründüğünden çok daha fazlasını saklamaktadır. Gizlenen bir varis, geçmişten gelen sırlar ve kime güveneceğini bilmediği bir dünya... Nefes gerçeğe yaklaştıkça, düşmanlarının sandığından çok daha yakın olduğunu fark edecektir. Çünkü bazı sırlar öğrenilmek için değil, sonsuza kadar saklanmak için vardır.

Bazen biri mavi, biri yeşil bir çift göz, karanlığı bile ikiye böle bilir. Gece, gözlerinde iki renk, kalbinde iki hayat taşır: geçmiş ve gelecek. Arkadaşları ile yeni taşındığı okulda sıradan bir başlangıç yapmayı umarken, kendini kalbinin hızına yetişemediği dostluklarla ve bakışlarınd a kaybolduğu -Akay'da- bulur. Ama bir gece var ki... 5 Haziran. Bir balo. Bir çığlık. Ve... bir ceset. Gece ve arkadaşları okulda değildi belki, ama artık olayların tam ortasındalardı. Her adımda bir sır, her bakışta bir şüphe saklı. Aşkın ve karanlığın iç içe geçtiği bu hikayede, her dost masum değildir. Bazı gerçeklerse gözle değil kalple görülür. "İki renk aradında", gençlik, aşk, kayıplar ve çözülemeyen sırlarla örtülü soluksuz bir kurgu. İki renk aradında, sadece bir aşk değil... kendini bulma, affetme ve yeniden başlama hikeyesi. Biri mavi... Biri yeşil... Gece'nin gözleri iki farklı hikayeyi anlatıyor. 🌙🐣

╰┈➤ 2024 Paris Olimpiyatları'na katılan okçu Okyanus Lalin Yeksan, final maçından önce hakkında yapılan doping iftirasıyla birlikte bütün hayatı alt üst olur. Spordan uzaklaşan Okyanus, abisiyle çıktığı tatilde, aynı spor lisesinde okuduğu Kuzey Kordem'le karşılaşır. Tesadüfler çerçevesinde gerçekleşen bu karşılaşma, okullar açıldığında Kuzey'in peşine takılmasıyla devam ederken; okul turnuvaları ve 2026 yılında yapılması planlanan Dünya Şampiyonası kapıya dayanır. Ve akıllara tek bir soru gelir: Okyanus spora geri dönecek mi? ⋆⋅☆⋅⋆ ❝𝙿𝚎𝚛 𝚊𝚜𝚙𝚎𝚛𝚊 𝚊𝚍 𝚊𝚜𝚝𝚛𝚊❞ Mücadele serisi -2 🎯Platonik erkek karakter 🎯yarı texting

Gökten inen sarmaşıkların birbirine dolanmasıyla başladı her şey. Sarmaşıklar tek tek inip bizi ilk günden bağlamıştı. Sonra o sarmaşıklar koptu ve geriye kocaman bir hayal kırıklığı bırakmıştı. Şimdi sarmaşıklar tekrar toplanıyordu ve bizi bir araya getirmek için komutlanıyolardı. " Bizi öldürdün ama ben yine de sana geldim. " diye kendime kızarak fısıldadım. " Bizi öldürdüm ve şimdi toplamak için yeminliyim. " dedi alnını alnıma bastırıp. Sarmaşıklar birbirine dolandı ve zaman bizim için akmaya başladı. Bu kurgu da geçen tüm kurul ve kuruluşlar da geçen olaylar gerçeklik teşkil etmez!!

"Eğer bu herifi ringde yenersem senden bir şey isteyeceğim." "Ne isteyeceksin?" "Seni öpmeyi."

Ormandaki Avcı, 2023 yılından beri yazılmakta olan fantastik kurgudur. Bölümler düzenlenmekte. Yorumlarda spoiler olabilir!!! Elf & Vampir Hedefi yalnızca çiçek toplamak olan Veronica, kaderin ona hazırladığı karanlık sahneden bihaberdi. Masum adımlarla ilerlediği bu yol, aslında görünmeyen tehlikelerle örülüydü. Ona yardım eli uzatan adam gerçekten bir kurtarıcı mıydı, yoksa avını gözeten sabırlı bir avcı mı? Çünkü her avcı bilirdi: Avını, diğer yırtıcılardan korumak... onu benimsemenin en sinsi yoluydu. Peki Veronica, bu tehlikeli oyunda bir av mı olacaktı? Yoksa varlığıyla avcının tüm dengelerini altüst eden bir fırtınaya mı dönüşecekti? "Onlar senin kanın için yanıp tutuşurken... ben seni nasıl kurtarırım? İçimdeki açlık, hepsinden daha derinken..."

Tanrı'ya yüz çevirmiş iblis, insan bir kadına aşık olur. Günahla kavrulan bedenleri gelecekte tekrar bir araya geldiğinde kadın bir bebeğin peşinde iz sürmektedir. "Bizim için bir cehennem kurdum sevgilim."

İlk defa avuçlarımın arasına aldığım fotoğrafta gördüm yeşil gözlerini... İlk defa karanlık duvarların ardından gördü gri gözlerimi... "Kimsin sen?" "Senin ulaşamayacağın biri, Teğmenim." Bizi Fedailer adlandırıyorlardı. Ölümden korkmayan, kaderi ölüm bağıyla birleşenlerdik. Biz ölüm için yaşayan, ölüm için seçilenlerdik. Ölümle başlayan kaderimiz ise, bir tek susmak yakıştı kalbimize. O karanlıkta parlayan umut, bense güneşin ardında saklanan karanlıktım. Hayalettim, görünmezdim. Ama onun gözlerinde ben... ben başka yerdeydim.