OLDUKÇA KLASİK BİYOLOJİK AİLE KURGUSU 17 yılının yalan olduğunu öğrenen Yazgı Sumru ardından beş tane abi, bir kardeşi ve bir ikizi olduğunu öğrenir. Hayatın bir anda üstüne gelmeye başlaması ile kaderinden kaçamaz. Doğru sandığı yollar yanlışa çıkar. Sizin de bazen garip bir şekilde hayat üstünüze gelmiyor mu o zaman bunu bir de Yazgının ağzından okuyalım. Bu serüveni birlikte yaşamaya hazır mısınız o zaman başlıyoruz. Abi kurgusudur. @napim_cinim

Gerçek aile kilasiğidir ama biraz farklı. Merak ettiyseniz buyrun kitabıma bu göz atın derim.

Gerçek aile ve şampiyonluk yolları. Kaybolmuşken kendimi buldum. Yaralanmışken kendimi buldum. Kaybederken kendimi buldum. Ben kendimi 14 yaşımda buldum. Kayıplara karışan ben ve hayatım. Ben kendimi buldum onlarsa hayatımı. Sonuna kadar en iyisi olacağım. KENDİME SÖZÜMDÜR!

Aynada ki yansımama bakarak beni neden, Nasıl bu hale getirdiklerini düşünüyordum yine. Kapım yumruklanırken sadece bir kilit uzağımdaki insandan kendimi korumaya çalışıyordum. Her kapıyı yumruklayışında karnıma kramplar giriyor, kalbim ve yüzüm kasılıyordu. Kimse bana dokunmazken işkence çekiyordum adeta. Bana yaşattıklarıyla psikolojimi bozan, ruhumu morarttığı yerlerden söküp alan adamdan kendimi korurken bunu tek başıma yapmaktan yorulmuştum. Artık gücüm kalmamıştı. Ama o bundan daha çok zevk alır gibi bakan korkunç mavi gözlerini asla üstümden ayırmıyordu. Her zaman, her yerde üzerimde tutuyordu. Şimdi ise ölü gibi aynadan halime bakıp kendime acıyordum. Beni bu kadar korkak, bu kadar ruhsuz hale getiripte benim hiçbir şey yapamamamdan dolayı kendimden tiksiniyordum.

Kendi halinde yaşayan bir kız gelen bir telefon ile hayatı nasıl değişti. Peki canından çok sevdiği ailesinden ve arkadaşlarından ayrı kalmak zorunda kalırsa. Peki ya abileri....? Bu kız ailesine alışa bilecek mi....? Antep'den İstanbul'a dayanan bir hikaye. NOT:İLK KİTABIMDIR YAZIM YANLIŞLARI VARDIR. TAMAMİYLE EĞLENCESİNE YAZILMIŞTIR.

[TAMAMLANDI] Klasik bir abilerim kitabıdır.

Hep beraber 17 yılımın nasıl mahvolduğunu izliyoruz. 17 yılın ardından benimle aynı gün doğan kızla karıştığımız ortaya çıkıyordu. Gerçek sandığım ailem her ne kadar bu güne kadar bana hem fiziksel hem ruhsal şiddet uygulasalar da 17 yıl yani boru mu? Bu bir abi kitabıdır. küfür içerir. teşekkürler<3

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi...