Hyunjin to chłopak, który rani, niszczy i igra z ogniem. Felix - ofiara i jednocześnie więzień tej toksycznej gry. Miłość czy obsesja? Przemoc czy pożądanie? Granice zostają zdeptane, a serca rozdarte na kawałki. W świecie, gdzie zdrada, ból i nienawiść mieszają się z chwilami szczerości i nadziei, każdy krok może być ostatnim. Czy można kochać kogoś, kto potrafi zniszczyć cię najszybciej? To brutalna, szczera i niepokojąca opowieść o walce z demonami, które nosimy w sobie - i o tym, że czasem najciemniejsza noc rodzi najjaśniejsze światło.

Felix nie był zwykłą istotą. Narodził się z energii, której żaden człowiek nie potrafił okiełznać - półświatło, półmrok, mieszanka mocy przekraczających ludzkie zrozumienie. Aura, którą emanował, budziła respekt nawet wśród najtwardszych przestępców. O Felixie mówiono, że potrafi pokonać przeciwnika jednym spojrzeniem, a jego zwinność i szybkość graniczą z teleportacją. Był żywą legendą, nadludzką postacią, którą trudno było jednoznacznie sklasyfikować - ani bohater, ani potwór, raczej siła natury zamknięta w ludzkiej formie. Hyunjin natomiast był człowiekiem - ale takim, który nie potrzebował mocy, by budzić strach. Był właścicielem jednej z najpotężniejszych mafii, znanej z precyzji, brutalnej skuteczności i lojalności jej członków. Pod jego dowództwem działała elitarna grupa, składająca się z sześciu osób, z którymi nikt nie chciał zadzierać. Co to będzie, co to będzie tego dowiecie się w tej książce

W firmie wszystko wywraca się do góry nogami, gdy nowym dyrektorem zostaje Hwang Hyunjin - młody, ambitny i lodowato opanowany szef, który potrafi jednym spojrzeniem uciszyć całą salę konferencyjną. Pracownicy drżą na sam dźwięk jego nazwiska... no, prawie wszyscy. Bo Lee Felix, wiecznie uśmiechnięty, spontaniczny i trochę niezdarny specjalista od wszystkiego i niczego, ma wyjątkowy talent do pakowania się w kłopoty - i najwyraźniej też do przyciągania uwagi swojego nowego przełożonego. Gdy przypadek (i kilka spektakularnych gaf) sprawia, że Felix i Hyunjin zaczynają spędzać ze sobą więcej czasu, między chłodem profesjonalizmu a ciepłem szczerości zaczyna iskrzyć coś zupełnie nowego. Nieporozumienia, śmieszne sytuacje i zaskakujące momenty szczerości prowadzą ich przez emocjonalny labirynt, w którym śmiech miesza się z uczuciem, a serce - jak zwykle - ma własne plany. to opowieść o dwóch zupełnie różnych mężczyznach, których połączył przypadek, rozdzieliły nieporozumienia, a połączyć może... coś znacznie silniejszego niż różnice charakterów.

Los który rzuca cały czas kłody pod nogi niewinnej nikomu omedze. Napad przez który poznał osobę z którą zostanie już na zawsze i zdobędzie mały skarb do kochania. Witajcie w opowieści o omedze która zdobyła szczęście przez nieszczęście.

W świecie, gdzie lojalność mierzy się krwią, a miłość bywa najniebezpieczniejszą bronią, mafijne zasady rządzą bezwzględnie. „Stray Kids" to nie tylko organizacja - to rodzina, której nikt nie wybiera, ale każdy musi chronić. Felix, młody student z zewnątrz, nie zdaje sobie sprawy, że świat, który zna, jest jedną wielką iluzją. Kiedy tajemnice mafii zaczną go otaczać, nic już nie będzie takie samo. Miłość, zdrada i brutalna prawda zetkną się z jego codziennością, zmieniając ją na zawsze. Czy można tańczyć dla mafii? A może to właśnie oni tańczą dla nas?

Gdzie Louisa zostawiła alfa tuż po połączeniu. A Harry jako alfa stada musi mu pomóc przerwać to połączenie.

"...Moim oczom ukazało się kilka dosyć grubych blizn. Zacząłem przyglądać się im z zaciekawieniem jakbym wcale nie widział ich codziennie. Przyłożyłem rękę do nogi i zacząłem delikatnie przejeżdżać opuszkami palców po ranach. Wyczuwałem ich nie do końca zagojoną teksturę, każde zagłębienie czy nierówność. Miałem ochotę spędzić na odkrywaniu po raz setny tych samych blizn nieskończoną ilość czasu. Do momentu, w którym drzwi od łazienki się nie otwarły a do środka weszła niska blondynka...." Większość postacie należą do Weroniki Anny Marczak! tw: samookaleczanie, zaburzenia odżywiania, przemoc domowa, canon Regulus Rankingi #1 ed #1 willmonet #1 sh #1 tonymonet #1 depresja

--- Izuku książe Etari został porwany gdy był mały i to trochę z wini Katsukiego księcia Valtorii. Jednak 10 lat puźniej Katsuki znajduje Izuku przez przypadek w bazie handlarzy ludźmi w opuszczonym skrzydle medycznym. Chłopak przez eksperymenty jakim go poddawano ma krulicze uszy, ogonek i uraz psychiczny. Czy Izuku przekona się do Katsukiego i zdoła mu zaufać? Czy obaj się rozpoznają i dowiedzą kim są, a raczej byli dla siebie kiedyś? I co najważniejsze co będzie kurwa dalej skoro Katsuki ma reputację babiaża i psychopaty? NIE POWIEM WAM 😉 ale serdecznie zachęcam do przeczytania całości bo potem się rozkręca. /⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\/⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\/⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\/⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\/⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\/⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\/⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\/⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\ Sorki za błędy i ostrzegam bo są sceny 18+❤️ ╮⁠(⁠.⁠ ⁠❛⁠ ⁠ᴗ⁠ ⁠❛⁠.⁠)⁠╭╮⁠(⁠.⁠ ⁠❛⁠ ⁠ᴗ⁠ ⁠❛⁠.⁠)⁠╭╮⁠(⁠.⁠ ⁠❛⁠ ⁠ᴗ⁠ ⁠❛⁠.⁠)⁠╭╮⁠(⁠.⁠ ⁠❛⁠ ⁠ᴗ⁠ ⁠❛⁠.⁠)⁠╭ I tak są tu sceny 18+ więc uprzedzam❤️❤️❤️

"Nazywam się Axel Hiuga i jestem inny .W czasach gdzie zmiennokształtni dzielą się na trzy grupy Alfy,Bety i Omegi , a światem żądzą reguły zwane " Porządekiem wyższego" ,polegającym na uległość niższych ras w stosunku do tej najwyższej." Ja natomiast jestem Jotą Uwaga!!! Sceny+18❗ Przekleństwa ❕ Jest to opowiadanie BL ( boys love) jeśli ktoś jest nietolerancyjny albo jest homofobem to tam są drzwi ➡?

Chłopak kulił się w swojej celi, nie miał imienia, przynajmniej już nie. Kiedyś jego ojciec wołał go nim, jednak minęły lata od kiedy ostatni raz je usłyszał i w końcu zatraciło się ono w jego pamięci. Teraz jego ojca nie było, a nawet jeśli by się spotkali ten nie mógłby go poznać. Tak niewiele pozostało po jego ukochanym synu, którego utracił. Drobne, jednak umięśnione ciało wychudło, ukazując kości, rumiana cera stała się blada, pokryły ją plątaniny blizn, strupów i ran, które nie chciały się zagoić. Z ciepłych, płonących radością i ciekawością świata oczu pozostało tylko jedno, a jego blask dawno znikł, zastąpił go strach i ból, rozpaczliwe wołanie o pomoc, litość, a nawet o śmierć. Wiecznie niesforne ciemne kosmyki krótkich włosów, urosły, sięgając dołu pleców, stały się brudne, tłuste, zlepione krwią. On cały był brudny. Porządne ubrania zamieniły się w szmaty, ledwie okrywające jego ciało. Głos, który śpiewając zamieniał krzyki w cisze, którego zdawały się słuchać nawet szumiące drzewa umilkł. Kiedyś jeszcze krzyczał w rozpaczy z bólu, jednak teraz nie miał nawet krzyku. Palce niegdyś delikatnie ciągające struny, potrafiące utkać melodie, które oczarowywały wiatr, drżały okaleczone. Z dawnego bohatera stał się niewolnikiem... A nawet czymś gorszym, podlejszym... Kiedyś jeszcze wierzył, że się uwolni, że powróci do ojca. Ale zabrano mu wiarę, zabrano nadzieję, dumę, honor, intymność, tak samo jak zabrano to co kochał najbardziej: wolność. A jednak coś się zmieniło i do jego celi znów zaczęły wpadać promienie słońca, przypominając mu o istnieniu świata na zewnątrz... Czy możliwe, że jeszcze kiedyś uda mu się do niego wrócić? Że jeszcze raz ogrzeje twarz, patrząc w błękitne niebo... może nawet się uśmiechnie?