Ukte Güz Dikay ve Ecre Işık Safran İkisinin de hayatlarının aslında gerçek olmadığı ve her şeyin 17 yıl önceki bir hata ile birlikte yıkıldığını ve ikiz olduklarını öğreniyorlar. İkizler gerçek ailelerine alışabilecekmi? Üvey ailelerinden kaçabileceklermi? Yaraları iyileşicekmi?

Yaş Farkı Vardır (9 yaş)! Lütfen bunu bilerek okuyunuz... Atabey Ailesi yıllardır yaptığı mafyacılık işlerine son verip emekliye ayrılmıştı. Çağlar Atabey 4 oğlu, karısı ve yakın aile dostlarıyla huzurlu hayatının tadını çıkartıyordu. Ta ki bir gün şirketine bir mektup gelene kadar... Yıllar önce ölen kızının aslında yaşadığını ve ölü bir bebekle karıştığını söyleyen bir mektupla bütün dengeler bozulur. Bir yandan hasta annesi ve öfkeli babasıyla uğraşırken okumaya çalışan Çiçek bir yandan da şehit sevgilisinin yasıyla kavruluyordur. Bunun üzerine bir de yıllar önce karıştığını öğrenen Çiçek'i karmaşık günler bekliyor.

Kabul etmek istemiyordum. Ben yıllardır tek başımaydım. Bundan sonra bir aileyle yapamazdım. Fakat içimdeki bu hisse bir türlü anlam veremiyordum. Yüzüme beklentiyle bakıyordu İpek Hanım. Peki benim cevabım neydi?

Otizimli bir kızın yeni bir aileye ve düzene alışması ne kadar zor olabilir? Heleki birde eski ailesi onun bu durumundan utanıp herkesten saklaması yetmiyormuş gibi hakaretler etmişken yeni ailesine alışabilecek mi? Sizce bu mümkün mü? Bu yolda en büyük şansı olacak çocukla engellerini aşabilecek insanların dünyasında kriz atakları olmadan bir gününü geçirebilecek mi? Peki bu hikayesinin sonu nasıl bitecek? Gelin hep birlikte neler olacağını görelim.

|Yetişkin içerikli sahneler mevcuttur| |Gerçek aile kitabıdır| Hilal. Hilal KARAY. Yıllar önce teröristler tarafından koparıldığı ailesine ve şehire, işi dolayısıyla geri dönmüştü. Yeni atanmış taze bir doktordu. Kendini bildi bileli tek hayali doktor olmaktı. O yüzden yıllarını bu yolda hiç düşünmeden feda etmişti. Geldiği bu şehir, kayıp geçmişini artık ona geri verecekti. Tıpkı hatırlamadığı ailesini vereceği gibi. Hilal, karşısına çıkan kişiler sayesinde geçmişinden bir aynaya bakıyor gibi kendini görecek, bulacaktı. Kaderin onun için ördüğü ağlar arasında yaşam mücadelesi verirken, bir de bilmediği gerçeklerle yüzleşmek onu daha ne kadar yaralayabilirdi... |Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur|

karıştırılan bebek klasiği ama erkek versiyonu 🌙 "alo " "merhabalar eray çevik'le mi görüşüyoruz " "Evet buyrun " "biz özel korhay hastanesinden arıyoruz yıllar önce hastanemizin yaptığı bir hata yüzünden bebekler karıştırılmış sizde o yıl doğan bebekler arasındasıniz yarın hastaneye gelip DNA yapmamız gerekiyor " "peki" bu nasıl olurdu nasıl böyle bir hata yapılır hayatımı mahvettiler şimdi de bu yaşadıklarımın küçük bir hata olduğunu söylüyorlar cidden koca bir siktir 🌙 eray yeni hayatına alışa bilecek mi ? peki ya ailesine ? ailesi eray'a alışa bilecek mi ? hep beraber öğreneceğiz

Yıllarca evlat acısıyla yüreği yanan bir baba... Babasız büyümüş bir kadın... Yıllar sonra öğrenilen gerçekler... (GERÇEK AİLEM+ASKER) •••••• Oldukça farklı versiyonnnn🫶🏻 Beğeneceğinizi düşünüyorum...🙃 •••••• (Düzenli bölüm geliyor.) ••Bu kitapta geçen olaylar ve karakterler yazarın hayal gücüne dayalı bir...kurgudur.•• ••Tüm hakları saklıdır. Yazarın izni olmadan kopyalanamaz ve kullanılamaz.••

Sıra dışı bir kurgu, olayları çözebilecek kadar zeki misin?

(Gerçek aile kurgusudur) Birinin ölmesini engellerken kendiniz ölümle burun buruna gelseydiniz ne hissederdiniz? Deren, arkadaşının intiharını engellemeye çalışırken düştü çatı katından. Sonsuzluğa kapattığını düşündüğü gözlerini açtığında kendisini yeni bir aile bekliyordu. Tüm yaşamı boyunca yanında olan, düştüğünde kaldıran, gerektiğinde azarlayan abisi onu hatırlamıyordu. Çocukluğunun geçtiği ev ona yabancıydı artık. Hafızasını kaybettiğini düşünen ve onu çok seven bir aileye ise daha çok yabancıydı. ©Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir çalıntı durumunda adli işleme başvurulacaktır.

Sertçe yutkundum ve kısık çıkan sesimle "Çok acıyor mu?" diye sordum. "Evet ama senin ölmüş olman daha çok acıtıyordu." dedi. Gözlerimin dolmasına engel olamadım. Kahverengi gözlerine yansıyan acı , kalbimi acıtıyordu. Sesimin titrek çıkmasına engel olamayarak " Yaşıyorum ki acımasın." dedim. Büyük ellerini salıncağın demirlerine yaslayarak yavaş tempoda sallanan salıncağı durdurdu ve başını eğdiğinde bende başımı geriye doğru eğdim. "Ağlama." dedi. "Ağlamıyorum." dedim ve gözlerinin içerisine baktım. Agah Bey de ben de gözlerimizi Barış Bey'den almıştık. İlgili çıkan sesiyle "Gözlerin dolu dolu bakıyorsun." dedi. "Rüzgardandır." dediğimde yalan söylediğimi bildiğini biliyordum ancak bozuntuya vermedi. "Öyle olsun." diyerek geri çekildi.