kahramanların hayat hikayeleri; iki farklı evrende çözülmesi güç olan, karışık olaylar silsilesine neden olursa ne olur? Yıllardır uğruna savaşlar yapılan nadide bir çiçek, iki evreni bu denli nasıl bağdaştırabilir? sen de merak ediyorsan hiç vakit kaybetmeden kahramanlarımızın yaşantısına tanık ol !!!

*Hayatta seni sen yapan yine sensin* Yaşanmışlıklar sonrasında kendinden başka kimseye ihtiyacın olmadığını öğreneceksin. Zor da olsa o kötü günlerinde yanında sandıklarının aslında yanında olmadığını gördüğünde senin yanında olanın yine sen olduğunu öğreneceksin. Sahi o günlerde senin yanında kim vardı? Sana soruyorum yanında kim vardı? Yanında aslında kimse yoktu.. Sadece sen vardın. Sendin değil mi? Öyleyse kendine haksızlık yapmayı bırak ve bu yazdıklarıma ortak ol. Acıma, hüznüme, kederime ve de mutluluğuma ortak ol. Senin yanında olan sendin ve yine sen olacaksın. Yeri gelecek ağlayarak acı çekeceksin, yeri gelecek sevinç çığlıkları atacaksın. Ama unutma o günlerde yine kendinle ve o beynindeki seslerle baş başa olacaksın. Bu yüzden; Kendi değerini bil, Kendini sev, Kendin için yaşa, En önemlisi de kendin için mutlu ol. Çünkü seni en iyi sen anlarsın, seni en iyi sen mutlu edersin. -Her bir cümlesinde kendinizi bulacağınız ^İçimden Geçti 'HAYAT' ^ sizlerle. Keyifli okumalar dilerim :):):)

En son ne zaman görmüştüm onu? 3 yıl? ya da 4? ''Bu bizim son görüşmemiz olacak Neva.'' demişti Baran. Hayatımdan tamamen çıkıp giderken sadece bir cümle söylemekle yetinmişti. Altı kelime... Daha fazlasına gerek duymamıştı. Peki ya şimdi? Ne değişmişti? Beni ona hatırlatan neydi? Ansızın yanına çağırmasının bir sebebi olmalıydı. Sözünden döndürecek bir sebep...

-tamamlandı.- "Bak şimdi efekt sonucunda bir sayı çıkacak ve sen bu sayı kimin forma numarasıyla denk olursa ona anonim olarak yazacaksın." Kaşlarımı çatarak ona baktım. Tam bu sırada Çağıl'ın takımından Efe basket atmıştı. Alkışladıktan sonra İkra'ya geri döndüm. "Peki neden böyle bir şey yapıyoruz?" ilgimi çektiği için sevinçle yerinde kıpırdandı, bu sevincini aşırı bulduğum için ona kötü bakışlar attım. "Hadi ama öyle bakma. Hayatımıza renk katacak." oflayarak arkama yaslandım. "Tamam ama neden bu hikayede yanan ben oluyorum?" Sırıtarak "Belkide bu olay sayesinde aşk yüzünden yanacaksın. Denemekten zarar gelmez." dedi. "Tamam, yapalım." diyerek kabul ettim. Umarım bu yaptığımdan pişman olmazdım. "O halde bak bakalım kameraya." diyerek efekti çalıştırdı. Sayılar birbir yuvarlanırken saniyeler içinde bir sayıda durdu. İkimizde birbirimize bakarak şok içinde "13." dedik. Ah hadi ama 13 olamaz. Her yerden alkış sesi yükselirken Çağıl'ın attığı son basketle takım kazanmıştı. Herkes ayakta alkışlarken ben şaşkın bir şekilde Çağıl'a bakıyordum. • siz: dudaklarına değen sigara çok sakin, ben olsam tutuşmuştum çağıl: dudaklarıma senin dudakların değsin birlikte yanalım (17.58) •• 110323 ~ 081123 kısahikaye#8 〔220623〕 texting#1 〔250623〕 yazışma#1 〔280623〕 anonim#3 〔200723〕 gizli#1 〔040823〕 rastgele#3 〔080823】 gizli#2 〔080823〕 rastgele#2 〔140823〕 basketbol#1 〔140823〕 mesajlaşma#5 〔140823〕 roman#1 〔150825〕