"Şans getirsin." dedim, elimden kolyeyi aldı ve ucundaki yoncaya baktı. "Dört yaprak olunca şans olmuyor muydu? Senin ki üç yaprak." dedi. "Bu kolyeyi ölmeden önce anneannem vermişti, bende senin gibi sorgulamıştım ve bana neden üç yaprak olduğunu söylemişti." "Nedenmiş?" dedi. " Anneanneme göre dördüncü yaprak kendimizmişiz. İnanışa göre birinci yaprak Ümit, ikinci yaprak İnanç, üçüncüsü Sevgi. Anneannem bana bunu verirken, 'Kızım şans dört yaprakta değil inanmakta. Dört yapraklı yonca aramak yerine üç yapraklı al dördüncü yaprağı sen ekle. O yaprağın yerine koyacağım kelimeyi sen belirle. İnanırsan bu kolye sana şans getirecektir, demişti." dedim gözlerine bakarak. " Anneannenin dediği dördüncü yaprağa koyacağın kelimeyi buldun mu?" gülümsedim. " Sanırım artık buldum." hafif tebessüm etti. " Bir gün duymak isterim." gözleri gözlerime kenetlenmişti. "Bir gün söylerim." dedim.

Herkesin bir sırrı vardır fakat bazılarımızın ki derin ve ıssızdır . Masum değiliz , hemde hiçbirimiz ! Bu hayatımızın sonuna kadar böyle kalacak . Biz kötü hayatlara sahip olan ama , masumiyete sahip olmayan insanlarız ! Peki biz kötü insanlar mıyız ? Bir insanın canına kıyabilecek kadar kötüyüz daha ilerisi mi var ?! Peki bunu yapmasaydık veya zorunda kalmasaydık , yine kötü insanlar mıydık ? Hayır... değildik...

Depresyon ile baş etmeye çalışan Derin en sonunda çareyi intahar etmekte bulur . Gittiği bir otelin terasından atlamak üzereyken hayatını değiştirecek kişi olan Semih ile tanışır ve yeni hayatı başlar....