Akın dalgınlıkla bahçe kapısından geçtiğinde evine yürüyecekken erik ağacına tünemiş bir karaltı fark etti. Akşamın is gibi çöreklendiği gökyüzü, kızılımsı hoş bir alacaya dönüştüğünden ağacın dallarında, sinsi sinsi gezenin kim olduğunu bir türlü net olarak göremedi. Çelimsiz bedenin ebatına bile bakmadan içinden 'hırsız falan olmasın sakın' dedi. Daha erikler buğday tanesi kadar bile oluşmamışken kim ne diye, hangi deli erik ağacına musallat olurdu ki? Kesinlikle ya hırsız yada şanlı mesleğinin kazandırdığı uğursuz bir düşmandı. Uzaktan pek seçemediği için meslek getirisi olan hayalet adımlarla, ağacın altına yürüdü. Yüksekçe ve kalın sesiyle "Lan! S-" diyesiye kalmadan kollarına hatta kucağına aniden bir şey düştü. 'Sen kimsin' bile diyememişti. Polis Amiri Akın Avcı, gökten herkese üç elma düşecek olsa kendi payına düşenin bir kız olduğunu hiç bilmiyordu. Ta ki dakikalar öncesinde olaylı geçen gündüzünden dolayı 'daha da bir şey olamaz' dediği akşamına kadar... Tam kucağına hatta ellerine düşen meyve falan değildi. Zannettiği gibi hırsız, uğursuz ve düşman da değildi. Bir kızdı! Üstelik ortak bahçeyi paylaştıkları hemen yan evde ikamet eden küçük komşu kızıydı! Bahçe kapısından içeri giren babalar, gündüz gibi aydınlatılmış bahçede alt alta üst üste gördükleri evlatlarıyla şok geçirdiler! Aile büyüklerinin ve hemen arkalarında bekleşen mahalledeki dedikodu sever komşu kadınlarının tanık olduğu çok absürt bir andı. Feyza'nın baldırlarının üstüne kadar açılmış elbise eteğiyle, toz toprak içerisinde sere serpe yatıyordu. Çıplak bacaklarının arasında bir adet Akın vardı. Ablasının eskilerini giyen Feyza'nın, düşme etkisiyle koparak fırlayıp giden düğmeler yüzünden iç çamaşırı bile görünüyordu. Ve Akın'ın başı tam olarak o çıplak bağırdaydı.

Ben Baran ağa,Bir çift göz'e vuruldum.Diğer bütün gözlere kör oldum.yaşamayı da yaşlanmayı da onunla yaşamaya yemin ettim.Herkese herşeye üstelik töreye bile inat. Ben Hazan Mardin li bir adam sevdim.Kaderin benim için tesadüf değil de tevekkül edeceğini nereden bilebilirdim.Ben muğla'lı o ise Mardin'li. Olmaz diyenlere inat oldurduk. Ama bilemezdim Sevdiğim adam'ın üzerime kuma getireceğini. Hazan"sen bana bir adım gel ben sana bir ömür olurum"dedim.Bir yıl sonra arayıp bulduğunda. Baran"sen bana bir adım gel,Ben sana cennet olurum."dedi.Benden vazgeçemediğini gösterdi. Bu bizim hikayemiz,ya sonsuza kadardı.ya da sonumuz olmayacaktı. Başlasın o zaman"HAZBAR"çifti'nin Savaşı... Tüm hakları saklıdır... 14_04_2023

Savaşta esir alınmak... Esir alındığı kişinin kalbine de esir düşmek... Aslında her şey aşkın gücüne bağlıydı... Bu güç, onları yaşadıkları harabeden kurtarıp mutlu bir sona sürükleyecekti...

-Tamamlandı- "Sadece dün!" dedi ve durdu. Kelimeler şuan onun için darağacında sallanan bir ipe diziliyordu. Birazdan dudaklarından dökülen kelimeler ile ip iyice kıvama gelecek ve boğazını sıkacaktı. "Evet sadece dün aldığım bir haberde adı sanı duyulmayan bir istihbaratçı ifşa olmuş Yüzbaşı! Nasıl ölmüş bilmiyoruz bile. Gülşah bugün ölse, yarın kahraman olur, yiğit olur, Şerife bacının torunu olur, rütbesinin eş değeri olan Kara Fatma'nın kızı sayılır!.." "Ama bak o isimsiz kahramana? Kimse bilmez, kimse işitmez, televizyonda bir dakikalık haberi bile geçmez! Biz bu devlet için ne canlar veriyoruz, Tuğrul. Sen de onca askerini sırtında taşıdın..." Dediği an ayağa kalktı. Tuğrul da onu takip ederek yerinden kalktığında iki eli yanlarında put gibi duruyordu. Eksik hissettiği sözünü tamamladı, Yarbay. "... gerekirse, Gülşah'ı da taşıyacaksın!" *** UYARI; Küfür, şiddet ve cinsel içerik barındırmaktadır. Okumak istemeyenlere duyurulur. Kapak Tasarımı: @rumiys ♥️♥️ Başlama Tarihi: 03 Temmuz 2020 Bitiş Tarihi: 29 Haziran 2022

Her şeyi bu hayattaki sevdiği mesleği yapabilmek için savaşan ve sonunda başaran Öğretmen Eftal Korkmaz.Bu hayattaki en büyük korkusu bir kişiye bağlanmak ve sevmekti evet, Eftal bu zamana kadar hiç kimseyi çok sevmek ve bağlanmak istemedi çünkü biliyordu severse ve bağlanırsa elinden gideceğini biliyordu. Ama bu düşünceleri bu şehre gelmeden önceydi bu şehir onun tüm düşüncelerini alt üst edecekti. Her şeyi VATAN olan bir yüzbaşı bu vatanı bu milleti korumak için her şeyiyle savaşan bir Yüzbaşı. Tek hedefi o şahadet şerbetini içmekti. Ama onunda hayatında hesaba katmadığı bir şeyler olmuştu. Bir çift yeşil göz. Ve bu yeşil gözler onun tüm bu düşüncelerini değiştirdi. Artık şehadet şerbeti içmeyi bu kadar çok istemiyorudu çünkü daha o yeşil gözlerle yaşayamadığı her şeyi yaşamak istiyordu. Öğretmen Eftal Korkmaz Yüzbaşı Yağız Efe Şimşek

"Şakağından öptüğümden beri çok dincim." Gülümsedim büyükçe. "O günden sonra kurşun yedin, hatırlatırım." "Buna rağmen çok dincim." dedi Yavuz. "Pozitif enerji mi verdim?" diye sordum. "Vallahi yaptın bir şeyler." diyen Yavuz bu kez izin almadan yaklaştı şakağıma. Önce ellerimi kavradı. Gülümsedi. Gülümsemesiyle öptü şakağımdan. Geri çekilmek istemedi... "Yavuz?" dedim büyük bir endiş hâlinde. "Bir gören olacak." "Olsun." dedi Yavuz azıcık geri çekilip. "Olmasın." dedim net bir dille. Dinlemedi Yavuz. Bir kez daha yaklaştı şakağıma. Bir öpücük daha bıraktı. Öpücüğü o kadar masumdu ki... Tıpkı yeni açmış bir çiçeğin yaprağına düşen ilk sabah çiyi gibiydi. Hafif, neredeyse hissedilmez. Ama aynı zamanda, o çiçeğin özünü barındırıyordu. İşte o masumiyetin ardında, bir volkanın derinlerindeki lav gibi, sabırla bekleyen bir arzu da vardı. Dudakları şakağıma değdiğinde yayılan sıcaklık, tenimi yakıp kavurmasa da, ruhumu derinden titretiyordu. Gözlerini kapattığını hissettim. Kirpiklerinin hafifçe şakağıma dokunuşu, fısıltıyla söylenen bir sır gibiydi. O an, zaman durdu. Etrafımızdaki tüm sesler kayboldu. Ne kuş sesi ne dışarıdaki hastaların sesi... Sadece onun nefesinin sıcaklığı ve dudaklarının tenime bıraktığı o tarifsiz his vardı. İçimde yeşeren karmaşık duygularla, ne yapacağımı bilemez bir halde kaldım. Kalbim, bu beklenmedik yakınlığın etkisiyle hızlanırken, zihnimde bin bir soru yankılanıyordu. "Nazelif?" dedi Yavuz sol şakağıma öpücük bırakıp. "Çok güzelsin." "Yavuz?" dedim kısık çıkan sesimle. Sağ şakağımdan öptü Yavuz. "Çok özelsin." . . Asker & Doktor

Berivan Meran yirmi üç yaşında psikolojisi öğrencisiydi. Babası emekli Savcı, abisi Özel Kuvvetlerde görev yaparken annesi ev hanımıydı. Sakin ve düzenli hayatı 2023 yılının kış ayında ansızın altüst olmuştu. O hayatına girmişti, Cihangir. Cihangir ve kızı. Beş yaşında ki kızı Masal ile taşındıkları mahallede, eski işini ve pis işleri arkasında bırakıp hayatını düzene sokmayı planlayan Cihangir'in planları yolunda gitmeyecekti. Hesapta olmayan eski tanıdıklar. Hesapta olmayan dostluklar. Hesapta olmayan tesadüfler. Ve en önemlisi... Hesapta olamayan aşklar. ~ Peki o gülümsediğinde ne hissediyorsunuz? ~Güneşin girmesinin yasak olduğu sokaklarım aydınlanıyor, yosun tutmuş kaldırmalarım çiçek açıyor, kargaların eksik olmadığı gökyüzünü kelebekler ve kuşlar dolduruyor. Anlatabildim mi?

Her şey vaktini bekler, Ne gül vaktinden erken açar, Ne güneş vaktinden erken doğar. Bekle! Senin olan, sana gelecektir. (MEVLANA) ☆ Ve benim, milletimin, bayrağımın şerefi de gayesi de vatandı. Büyük düşüncemiz vatandı. Bizi bizi yapan vatandı. Yerden göğe, doğudan batıya; "Vatan her şeydi." ☆ 27.01.2024 💚 Dipnot: Kurguda "en az" +16 sahneler bulunmaktadır. Bilginize...