Küçük bir çocukken büyük bir kaleye yıllarca hapsedilen güzel Tanrıça Freya... Eline geçen mucize fırsatla hapsolduğu kalesinden çıkar! Fakat sonuçlarını ve bedellerini elbette hiç düşünmeden. Ve bu yolda edindiği dostları, hatta sevdiği adam tarafından tehlikeli ve ölümcül sonuna bir adım daha yakın... *** KADERİN İKİ YÜZÜ:Freya YAKINDA SİZLERLE... BAŞLAMA TARİHİ:08.07.2023 BİTİŞ TARİHİ:?? 🔞UYARI: Kitabım +18 içerikler barındırdığı için hassas olanlar lütfen bu uyarıyı dikkate alıp, öyle okusun.

Her seçim, bir yıkımdı. Her yıkım, bir vazgeçişti. Uçurumun kenarında yürüyorduk. Ne tarafa düşsek birinin canı yanacaktı. Yanan her can, bir nefretti. Her nefret, sessizlikti. Ve her sessizlik bir çığlıktı. Elimi uzatsam dokunabilirdim. Dokunsam yanardık. Yasaktı, tehlikeydi, ölümle aşk arasında araftı. O Berceste'ydi.

AYDINLIK VE KARANLIĞIN SAVAŞI Krallığı adına seçim yapan bir baba. Çocuğunu kaybettiğinden habersiz bir kraliçe. Yalana bulanmış yüz yıllık kehanet ve kandırılan krallıklar. Yaklaşan savaş. İhanetin bıçağıyla gelen ikinci bir hayat ya da şans. Unutması mümkün olmayan anılar ve hatırlayan tek kişi olmak. Bir prens ve habersiz prenses... Yeniden kurulan ilişkiler. Bu sefer ilkinden farklı olacak mı? "Bildiğim doğru şuydu; geçmişe dönmek mümkün değildir. Ama yanlışmış. Tekrarlayan rüyalarımın geleceğimin habercisi olduğunu nereden bilebilirdim ki." "O, güneş gibiydi. Herkes tarafından biliniyordu, göz önündeydi ve parlıyordu. Hayatı boyunca da parlamıştı. Ben, ay gibiydim. Güneşin ışığını çaldığım söyleniyordu ancak tek yaptığım gecenin karanlığını aydınlatmaya çalışmaktı. Üstelik aydınlatmaya çabaladığım, Güneşin sebep olduğu karanlıktı. O, en başından itibaren karanlıktı aslında. Ben ise aydınlık."

Çoğumuzun lisede hoşlandığı, söylemek istediği ama söyleyemediği o oğlana/kıza. 💙 B: Nostaljik şarkıları ben de severim. B: Şey var bir de biliyor musun? B: Gençlik başımda duman B: İlk aşkım ilk heyecan B: Kovaladıkça kaçan B: Ateş böceğim misin? Almila: Bilinmeyen! B: Efendim ateş böceğim? Almila: Son verdim kalbimin işine Almila: Olmaz olsun onun aşkı sevgisi de... B: :D :D :D B: Güzel şarkı. Almila: Aynen, onu açtım dinliyorum şu an. B: Ben de! B: Aynı anda aynı şarkıyı dinliyoruz... B: Aynı anda aynı masada imza da atabiliriz?

DÜZELTİLMİŞ VE YENİDEN YAZILMIŞTIR... . . İNSAN KENDİSİNE YASAK OLAN BİRİNE AŞIK OLABİLİR Mİ? KİMİ SEVECEĞİNİ KİŞİ KENDİ BELİRLEYEBİLİR Mİ? AKLIMIZ MI SEÇER SEVMEYİ,YOKSA KALP Mİ BELİRLER AŞIK OLACAĞI KİŞİYİ? AŞK ANSIZIN MI GELİP ÇALAR KAPIMIZI? YOKSA BİZ Mİ SEÇERİZ O ZAMANI...? Rana sevdiği adamın abisi tarafından istemediği bir aşkın içinde bulur kendini.Sevdiğinden,sevgisinden vaz mı geçecek,yoksa mücadele mi edecek hakettiği aşkı yaşamak için...

Periler, Elfler, Pegasuslar, Kaybolmuş Krallıklar, Deniz kızları.. Efsanelerin çıkış noktası olan Dreamtopia... Elvis adındaki 17 yaşındaki oğlan çocuğunun hikayesi. Diğer insanlardan farklı kan rengine sahip olan genç, seçilmiş ve ailesi sandığı kişilerin ailesi olmadığını öğrenmiştir.

Peki ya şimdi ne olacaktı? Ne yani o korkunç hastaneye geri mi dönecektim!? Hayır. Deli değilim. Onlar gerçekten varlar. Gördüm. Konuştum. Seslerini duydum lan ben onların! Deli olamam. Çünkü ben neyle beraber yaşadığımı biliyorum...

Taşlar, yalnızca çok güçlü cadıların bildiği bir büyüyle bir araya gelebiliyor ya da ayrılabiliyordu. Samira, taşların korunması için kendi ve iki yardımcısından başka kimseye güvenemezdi. Zafiranlar uzun zaman önce oraya kapatılmışlardı. Onları kapatan Samira değil, başka bir nariandı. Tanrı biliyor bu isimsiz narian, bir kahramandı. Sadece kendi türü değil, krallıktaki tüm insanların duaları onunlaydı. Şimdi nerede olduğu bilinmeyen bir cadı... Belki de gördükleri yetmişti ve sonsuz huzura kavuşmak için uykuya dalmıştı. Tanrı biliyor, onları yeraltına hapsetmek, her cadının yapabileceği bir şey değildi. O çok güçlüydü. Efsaneye göre, Mihela'nın Taşları'na çıplak elleriyle dokunabilirdi. Tanrı onu korusun.

Soğuk iyice kendini göstermeye başlamış, gecenin karanlığı soğuk ve sisli havaya eşlik ederken bir ses yankılanmıştı. Hızla elindeki feneri çevirdi. Alnından dökülen terler gerginliğinin göstergesiydi. Bu sefer oldukça sık olan ağaçların arasından bir çıtırtı duyuldu. elindeki feneri hızlıca etrafa çeviriyor, bir yandan da sakinliğini korumaya çalışıyordu. Ağaçların arkasından karaltılar gün yüzüne çıktığında birkaç karaltı yoktu, yüzlercesi vardı. Tuhaf fısıltılar bir anda yükseldi, tüm ormanı sağır edici bir ses kapladı: Bir siren sesi...