Karaca_geyikk
- Reads 14,758
- Votes 624
- Parts 17
Araba ani frenle durdu,neyseki dengemi korumuştumda cama yapışmadım, Keskin bakışları bana döndü, gözlerinde büyük bir yangın vardı, sönecek gibi değildi,sonra hüzünle doldu o gözler.
Sonra nefrete büründü.
Aklına kim geldiyse gözü nefretle doldu.
"Birisi var.... O kişiyi bulayım,sonra bu sikik dünyamı geride bırakırım."
"Kimi bulacaksın?" Gözlerim istemsizce dolmuştu, dudaklarımı birbirine bastırdım, gözleri çok korkunçtu,eğer bana da böyle nefretle baksaydı ölmeyi düşünebilirdim.
"Annemin katilini..."
Sustum.
Annesi öldürülmüştü.
Annesi...
Bir insan neden kötü olurdu? Ailesi onu nasıl yetiştirirse çocukta gördüğünü yapardı, Vural'ın hiç annesi olmamıştı, babasından gördüğünü yapmıştı.
Bir intikam uğruna yaşıyordu.
İntikam uğruna ölecekti
"Başın sağ olsun."
Vural kafasını salladı, eyvallah dercesine, arabayı çalıştırdı ve yola çıktık,merak ettiğim o kadar şey vardı ki,kendimi tutamadım.
"Annen... Ne zaman vefat etti."
O kadar kısık sesle sormuştum ki, duydumu bilmiyordum,yan profiline baktım, kaşları çatıktı,yine kendi bildiği kişiye dönmüştü.
"Ben doğduğumda."