Herkes bir gün bu dünyadan gidecek. Her insanın manzarası gökyüzü olacak. Saat ve gün fark etmeksizin. Seni gökyüzünden izlemek de güzelmiş sevgilim...

"Yaralarının hepsini iyileştireceğim." Ant içer gibi konuşan Bartu'ya baktım. O ise omzuna bir öpücük kondurup saçlarımı kokladı. İlgisi gözlerimi doldururken titreyen sesime hakim olamadım. "Ya ruhum?" Kafamı kaldırıp dolu gözlerimle sevdiğim adamın yüzüne baktım. "Ruhumdaki yaralar ne olacak? Onları iyileştiremezsin..." Çatılan kaşlarını görünce gözlerimi kapattım. İçimdeki o his gitmiyordu işte. Her an o da benden nefret edecek, beni sevmeyecek diye endişe etmekten bıkmıştım. Yorulmuştum. Bartu çenemi yukarı kaldırdığında göz göze geldik. Kaşları artık çatık değildi. Yumuşayan bakışlarıyla gözlerimin en derinine baktı. "Sevgi iyileştirir derler. Sevilmek ise tüm yaraları sarar. Hem ruhen, hem bedenen. Sana bu dünyada sevilmeyi iliklerine kadar hissetireceğim canımın ta içi. Bu konuda hiç şüphen olmasın." Bedendeki yaralar iyileşir, ama ruhtaki yara kalıcıdır. Sevgi olmadığı sürece... Kitabın eski adı: Sar Yaralarımı