​"Gözünü kırpmadan ölüme yürüyenlerin geride bıraktığı o son nefes, bugün soluduğumuz vatanın ta kendisidir."

Lise yıllarının birbirine tahammül edemeyen iki ismi: Sahaların hırçın yeteneği Emirhan Topçu ve sınırlarını kendi çizen Begüm Ayla Gülmez Yıllar sonra bir akşam yemeğinde kesişen yolları, sadece eski bir rekabeti değil; ailelerinin "görücü usulü" planlarını da gün yüzüne çıkarır. Bir yanda Emirhan'ın bitmek bilmeyen inadı, diğer yanda Begüm'ün soğukkanlı duruşu... Ailelerin kurduğu bu oyunun tek bir kuralı var, ama ikisinin de uymaya niyeti yok. Tamamen hayal ürünüdür, hiçbir gerçeklik barındırmaz.

"Hocam 1404 numaralı hastanın ağrıları devam ediyormuş baksanız iyi olur." Nöbetimin 16. saatinde uykusuzluktan bitap bir halde girdiğim odada çocukluk aşkım, 6 senemi görmeyi bende beklemiyordum. "Barış?" "Zeynep?" Ortaokuldan lise sona kadar devam eden ve yarım kalan bir aşk.

Ben Asenath. Prens Seth'in biricik hizmetkarı. Bir Firavun olduğunda, uğruma kendi kız kardeşini öldürdü. Ben Asenath. Canı beş para etmez bir köleyken, Mısır'ın Kraliçesi olan Asenath. & Binlerce yılın sonunda lahiti ilk kez aralayan kişi olma şerefine nail oldum. Görüş alanımı bulanıklaştıran toz bulutu ancak dakikalar sonra çekildi gözlerimden. Lahit boştu ve karşımda duran kişi, bir mumya ve aynı zamanda canlı bir mumya olan Firavun Seth'ti. Bezlerle sargılı olan elini yüzüme götürdü ve yanağımı okşadı parmaklarının ucuyla "Asenath... Benim uğruna canımı verdiğim sevgilim."

Ünlü Karmaşası 1. Kitap Sosyal medya fenomeni olan Saye Veran, twitterda gündem olan bir videoyu alıntılayarak söylenir. Bunun üzerine videodaki boksör Alper Tunga Bozkurt ona cevap verir ve ikilinin atışması tüm medyayı sallar. @sayeveran: Sana kalsa bir 3 ay daha tweetlerimi alıntılayıp tartışırsın benimle @tungalper: 3 ay boyunca sadece tweetleşmeyiz merak etme

Doğdukları gün hayatları değişti. Ama bunu kimse fark etmedi. İki bebek... İki farklı aile... Tek bir hata. Aradan geçen 15 yılın ardından ortaya çıkan gerçek, sadece isimleri değil; sevgiyi, güveni ve aile kavramını da paramparça edecekti. Şimdi herkes aynı sorunun cevabını arıyordu: Kan bağı mı daha güçlüydü, yoksa yıllarca kurulan bağlar mı?

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.

"Bir harabeyi o istemediği sürece baştan yaratamazsın, Faron. Ve ben harabeysem baştan yaratılmak istemiyorum. İhtiyacım olan yenilik değil, yıkım." **************** Çocukluğunda yedi yaşına kadar evden çıkmamış, çıktığında ise başına pek iyi şeyler gelmemiş olan Azerin'in tutunacağı tek dal hayranı olduğu senarist Faron'du. Henüz yüz yüze görme fırsatı olmasa da Azerin onun tüm duygularını ezberlemişti. Bu senaristin yaptığı çekilişle onunla aynı yerde kalma fırsatını elde ettiğinde ise sevinçten ne yapacağını şaşırmıştı. Ama onun geçmişinden getirdiği sırlar tatilini mahvettiğinde, bu kez şaşkınlığı sevinçten değil korkudandı...

tamamlandı. ❛❛Kaybeden sen olursun lütfen benimle inatlaşma.❜❜ ꒦꒷꒦꒷꒦꒦꒷꒦꒷꒷꒦꒷꒦꒷꒦꒷꒷꒷꒦꒦꒷ 𑁍 𝐮𝐳𝐢 𝐞𝐥 𝐜𝐡𝐚𝐯𝐨 𝐟𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧.

İLK KİTABIN BÖLÜMLERİ DÜZENLENECEĞİ İÇİN KALDIRILMIŞTIR. Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.