+18 "Geçmişin bana ait," dedi ve kulağıma yaklaşarak fısıldadı. "İstesen de beni unutamazsın." Geçmiş can yakar. Yıllar sonra karşılaştığında bile. Fakat madalyonun iki yüzü vardır. Her şey çok güzel olabilirdi; onu tekrar görmeseydim. Henüz gençliğinin baharındayken, sevdiği adam tarafından acımasızca dünyası başına yıkılan Eylül'ün ölmekten başka hiçbir planı yoktu. Gözünü kapatıp teslim olduğu adam olan Vaha, onu bir başına ve yüzüstü bırakıp gitti. Yaşadıkları anların hepsinin acı bir hatıraya gömüldüğünü dehşetle izledikten sonra ardı ardına darbe aldı. Annesinden, babasından, ağabeyinden... Bir zamanlar deli gibi sevdiği Vaha, tüm hayatını ellerinden çalmıştı. Uykusunda gördüğü dur durak bilmeyen kabuslarla, uyandığında umutsuzluğun beslediği ruhunu huzura kavuşturmaya kararlıydı. Ta ki dünyanın en kibar ve anlayışlı adamı olan Özgür'le tanışana dek... Eylül, uzun yıllarının ardından onu unuttuğunu sanıp yeni hayatının taslağını çizdikten sonra Vaha ile tekrar karşılaşır ve fitilin ucu ateşlenir. Çaresiz, umutsuz ve bir o kadar da yasak aşkın pençesine girmemek için birbirlerini mahvetmek pahasına ikisi de mücadele eder. Eylül'ün doğru sandığı yanlışları tokat gibi yüzüne çarparken, gerçekler onu dipsiz bir kuyuya atar. Fakat yazgının kesin çizgisinden çıkmak ne kadar mümkün olabilirdi ki?

| Yetişkin okular için uygundur, cinsellik ve argo içerir! | Her şey bıraktığın gibi kalmaz, bazı gidişleri ardında kasırgalar bırakır, yıkıp geçersin gittiğin yetmezmiş gibi. Onca enkaz, yıkım, döküm... Geri döndüğünde bulur musun bıraktığın, terk ettiğin yeri aynı? Kadın terk ettiği nişanlısının mahallesine üç yıl sonra tekrar gelir, lakin o adam artık başkasıyla nişanlıdır. 🌪️ "Yalvarırım git Nalan. Benim başıma bela açma! Mahallemden git! yoksa-" "Yoksa?" "Zor lan!" dedi yarım ağız bağırarak. "Hayatımı siktin ulan! görmüyor musun Nalan beni? Yarattığın enkazı görmüyormuş gibi! Nalan senle ben aynı mahalleyi bırak aynı şehirde yaşayamayız!" göz yaşlarımı sildim bedenimin yanında ki iki kolu ve yakınımda ki yüzü her şeyi zorlaştırdı. Kör kütük sarhoştu. "Neden?" diye sordum acıyla. "İki yangın beden birleşir.." dedi kendine hatırlatır gibi. Sonra ekledi. "Biz artık beraber yanmayız Nalan. Ya küle döneriz. Yada yakarız!"

Bu hikaye külkedisinin prensese dönüşme hikayesi değil bu hikaye külkedisinin canavara dönüşme hikayesi... Büge ışık, insanlardan nefret eden ve kendini dansa adamış biriydi. Ancak bir akşam, yol kenarında yaralı bir kedi bulduğunda hayatının tamamen değişeceğinden habersizdi. Simsiyah tüyleriyle gizemli görünen bu kedi aslında başka bir evrenden gelen; kedi kılığına hapsedilmiş yarı şeytan yarı melek bir varlıktı. Aynı zamanda lanetiyle nam salmış bir kraldır. Peki Büge'yi bu karanlık yolculukta neler bekliyordu? Kitabın ilk yayınlanma tarihi: Aralık 29,2024 Kitabın ilk yazılma tarihi: Eylül 1,2025

Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...

+18 şiddet ve cinsellik içerir "Devrim ilk kendi çocuğunu yer." İyilikle doymayı hayal ettim. Halbuki şeytanlarım benden kuş sütünü bile sakınmaz. Ve ağlayanlar şeytansa, Tanrı aldırmaz. Cumhuriyetin dokuz eyalete parçalandığı bir ulusta, Suç Dünyası'nın tampon bölgesi olarak Soykan eyaleti kullanılmaktadır. Eyalet, 'Tek Adam' olarak nam salan federal Haris Erkan Şahin ve reisleri 'Soykan Timsahları' tarafından sömürülüyor, öteki eyaletlerin federallerinin zevkleri için Soykan halkı tüketiliyordu. Küçük çocuklar çamurlu yollarda doğup zehirli dışkı sularında ölüp giderken 'Timsahlar' güçleniyor, halk eğitimsizleştikçe 'istiklal' saydamlaşıyordur. Ve istiklaller her asırda yeni bir isimle nüfuz eder milletlerin ruhuna. Sahiden, 'birlik' ne kadar doğru ama? Yozlaşmış, çürümüş bir toplumda 'kaybedenler' mafyanın yok olmasını ister mi yoksa 'kaybedenler' yükseldiklerinden emin olduklarında sistem hoşlarına gider mi? Sistem yerine değişecek olan daima roller olabilir mi? 40 yayında hükümeti bitireceği söyleyen genç bir kız, yakında 21. asrın insanının 20'nin insanlarından ne kadar ileri gittiğini keşfedecektir. !!! Bu kitap, bir mafya kurgusudur. Mafya dünyasını en gerçekçi ve pislik haliyle ele alır. Güzellemesini yapmaz. Çocukları, mafyalara özenen sokağa sıçılmış çocukların öldürdüğü bir memlekette mafya güzelleyene yazıklar olsun. Her ayın 2 ve 18'i bölüm gelmektedir.

Bilgiledirme; Kitapta çok az texting vardır. "Sen ne yaptığını sanıyorsun?" Hafifçe yükselttiği sesine hiçbir tepki vermedim. Eliyle kasayı işaret etti. "Bunun yerini nerden biliyorsun? Bu kadar detaylı her şeyi nerden biliyorsun?" Bana doğru bir tık yaklaştı bunu söylerken. İçimde dolan nefret, tabancanı çıkar babanı vurdukları gibi vur, diyordu. Bunu yapabileceğimi en iyi ben biliyorum, bundan korktum. Onu vurmak istiyordum ama onu öldürmek? Henüz değil. "Ben daha neler öğreneceğim, neler yapacağım gör." Dedim, yüzündeki nefretin aynısı benim yüzümde de mevcuttu. "Her şeyin bir karşılığı vardır ve bu sadece başlangıç, Koray." Dediğim an aramızda kalan mesafeyi kapattı ve elini arkamdaki duvara yerleştirdi. Yüzümle onun yüzünün arasındaki mesafe azdı, nefesini yüzümde hissedecek kadar. Burnundan nefesi alıyor, sinirle geri veriyordu. Alnından geçen damar da ne kadar belirginleştiğini yakından daha iyi görüyordum. Sırtım hâlâ duvara değiyordu. "Ne yapacaksın?" Diye sordu dişlerini sıkarak. "Söylesene ne yapabilirsin ki bundan başka?" Başıyla etrafı işaret etti ve çok geçmeden ifadesiz yüzü dağıldı ve birden gülmeye başladı. Sıcak değildi. "Ne yapabilirsin?" Gülüşü yavaşça soldu ve benden uzaklaştı. Ağrıyan omzumdan ve yorulduğum için duvara yaslanıyordum, böylece aramızda bulunan boy farkı biraz daha artmıştı. Altan altan ona baktım. "Ne mi yapacağım?" Diye sordum dikleştiğimde, gözleri beni buldu ve kaşları çatıldı. "Ne mi yapacağım?" Tekrardan sorduğum soruyla duvardan ayrıldım ve bir adım attım ona doğru. "Demirlerden herkesin canını tek tek alacağım, tek bir insanın bile Demir soyadını taşımayana kadar." Kaşlarını öyle mi? dercesine kaldırdı. "Ve seni en son hayatta bırakacağım. Kardeşini, babanı, anneni." Bir şey hatırlamış gibi gülümsedim. "Ah doğru, annen zaten kendini öldürmü-" cümlem

Bölümlerler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

"Senin doğduğun yerde ben solarım, benim açtığım yerde sen batarsın!" ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 6 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

❝Sen ve beni, birbirimizden başka kimse iyileştiremez. Çünkü biz yaralarımızı nereden öpeceğimizi biliyoruz.❞ Otuz üç yaşında basit bir terzi olan ama zorunluluktan bir fabrikada çalışan Gülendam, yaşadığı mahallede adı çoktan 'evde kalmış kız kurusu' diye çıkmıştı. Başında şeytandan hallice olan üvey annesi ve onun kızı, arkasından yaptıkları oyun ile Gülendam'ı, mahallenin yıllarca arkasından konuştuğu bir adamla zorunlu evliliğe sürükler. 10.05.2024 -