Hayat her zaman yüzüne gülmüyordu. Bunu yaşayarak öğrenmişti küçük kız. Yaşayarak öğrendi acıyı, hüzünü, umutlanıp heves ettikten sonra parçalanmayı... Sevgi, aşk, şefkat, merhamet, mutluluk... bu duygular neredeydi? Neden bu hisleri tatmamıştı? Neden hayat ona acı olan tarafıyla yardım etmeye çalışıyordu? Nedenler içinde kaybolan bir beden hayata daha nasıl tutunabilirdi ki? -Bölümden kesittir. -Hikaye karmaşık gelebilir. Şimdiden kusura bakmayın.