Aethelgard İmparatorluğu'nun en karanlık ve acımasız soylu ailesinin tek varisi olan Dük Julian Ashbourne, aslında kendi sonuna doğru hızla sürüklenen bir kurban adayıdır. Okuduğu bir kitabın içindeki bu nefret edilen kötü adamın bedeninde uyanan yeni ruh, yaklaşan ölümcül sonu engellemek için akıl almaz bir mücadeleye girişir. Asıl kahraman olan Kael Vane'den köşe bucak kaçarak kendi hayatta kalma kurallarını uygulamaya çalışırken, sergilediği tuhaf ve beklenmedik davranışlar asıl kahramanın nefretini çekmek yerine onun zihninde sarsılmaz bir takıntıya dönüşür. Julian kaçtıkça, Kael'in görünmez ağlarına daha da dolanacaktır.

Rüzgar ve Yalçın, Toprak'ı evlat edindiklerinde sessiz evlerinin alışık olmadıkları duygularla dolmasından son derece mutluydu; ancak Toprak'ın dur durak bilmeyen yapısı, onları zorlayan bir karmaşayı da beraberinde getirmişti. 🌈 Herkesin eşit haklara sahip olduğu bir dünyada geçmektedir.

"Bu oyunun sonunda sen kadınını alacaksın, ben de erkeğimi. İkimiz de aşkımıza kavuşacağız."

Korku en büyük devrim.

bazen olur öyle şeyler bxb, texting

Üst komşularını kendilerine ayarlamaya çalışan en yakın arkadaşların operasyonu. !Texting!

"Kaç yaşındasın sen?" Bir anda beklemediğim bir soru sorunca şaşkınca ona baktım. Yüz ifadesi yine sert ama sakindi. Kollarını göğsünde birleştirmiş cevap vermemi bekliyordu. "18. Yani b-birkaç ay sonra 18 olacağım." Vücudum zangır zangır titriyordu ve bu konuşmama engel oluyor, sürekli kekelememe yol açıyordu. Sabahtan beri hiçbir şey yememiştim ve askerlerden kaçmak için oradan oraya sürüklemiştim. Bedenim tüm bunlara dayanacak kapasitede değildi. "Daha bir yetiştin bile değilsin." Gözleri bir süre duvardaki saatte oyalandı ve tekrar bana döndü. "Geceyi burada geçireceğin için ailen endişelenir mi? Başıma sorun çıkarma ve onları ara." Cebinden çıkardığı telefonu bana doğru uzattığında hüzünle ona baktım. Yine benimle alay ettiğini sanmıştım ama yüzünde öyle bir ifade bulamamamla birlikte bakışlarımı yere indirdim. Gerçekten benim gibi birinin normal bir hayatı olduğunu düşünebiliyor muydu? Test sonucumu öğrendiğim ve ailemi son kez gördüğüm gün aklıma geldiğinde canımın yandığını hissettim. Elimle telefonu ittim ve ona bakmadan sorusunu yanıtladım. "Hayır, gerek yok." Yine öfkeyle üzerime atılmasıyla bir adım geriledim. Kolumu sıkıca kavrayıp beni sarsmaya başladı. "Beni reddetmemen gerektiğini anladığını sanıyordum! Hemen onları ara yoksa-" "Ailem beni terketti! Kimsem yok, anladın mı?" Akmasına izin verdiğim gözyaşlarım tüm günün acısını çıkarmak istercesine yanaklarımdan hızla süzülmeye başladı. Bu sefer onları durdurmayacaktım. Ama tanımadığım bu adamın karşısında zayıf görünmek istemiyordum. Sessizce ağlarken kafamı yere eğdim ve beni görmesini engelledim. Kolumdaki elini yavaşça üzerimden çekti. Hala yüzüne bakamıyorken sakinleşmeye çalıştım. "Kimseyi aramama gerek yok. Çünkü beni merak edecek kimsem yok." 11/05/2020 #1 boyxboy [190920]

Okyanusun halkı ve toprakların halkı , iki kadim ırk. Vance Pierce, insanların en kadim krallığı olan Pierce krallığının hasta üçüncü varisi. Tahta bir hakkı yoktu, hatta yaşamaya bile hakkı yoktu babasına göre. O sarayın bir köşesinde kimsenin gözüne batmadan yaşayan hasta bir prens . Abileri gibi savaş görmemiş, babasının gözüne girebilmek için hiçbir fırsatı olmayan bir adam. O yıllarca bir işe yaramaz, hasta olarak o sarayda yaşarken sonunda kader işe el attı. Hayatı bir barış evliliğiyle tepe taklak olacak , aşkın ne olduğunu tadacak tı esmer tende.. O gündüz olarak , gecesini bulacaktı. Bxb kurgu Seke yoktur. Çift cinsiyetli birey bulunur.

1759 İspanya'sında Kralın bir erkekle evlenmesi sakıncalıydı. Bay Carlos ise bunu yaparken hiç çekinmedi.