Üst komşularını kendilerine ayarlamaya çalışan en yakın arkadaşların operasyonu. !Texting!

"Kaç yaşındasın sen?" Bir anda beklemediğim bir soru sorunca şaşkınca ona baktım. Yüz ifadesi yine sert ama sakindi. Kollarını göğsünde birleştirmiş cevap vermemi bekliyordu. "18. Yani b-birkaç ay sonra 18 olacağım." Vücudum zangır zangır titriyordu ve bu konuşmama engel oluyor, sürekli kekelememe yol açıyordu. Sabahtan beri hiçbir şey yememiştim ve askerlerden kaçmak için oradan oraya sürüklemiştim. Bedenim tüm bunlara dayanacak kapasitede değildi. "Daha bir yetiştin bile değilsin." Gözleri bir süre duvardaki saatte oyalandı ve tekrar bana döndü. "Geceyi burada geçireceğin için ailen endişelenir mi? Başıma sorun çıkarma ve onları ara." Cebinden çıkardığı telefonu bana doğru uzattığında hüzünle ona baktım. Yine benimle alay ettiğini sanmıştım ama yüzünde öyle bir ifade bulamamamla birlikte bakışlarımı yere indirdim. Gerçekten benim gibi birinin normal bir hayatı olduğunu düşünebiliyor muydu? Test sonucumu öğrendiğim ve ailemi son kez gördüğüm gün aklıma geldiğinde canımın yandığını hissettim. Elimle telefonu ittim ve ona bakmadan sorusunu yanıtladım. "Hayır, gerek yok." Yine öfkeyle üzerime atılmasıyla bir adım geriledim. Kolumu sıkıca kavrayıp beni sarsmaya başladı. "Beni reddetmemen gerektiğini anladığını sanıyordum! Hemen onları ara yoksa-" "Ailem beni terketti! Kimsem yok, anladın mı?" Akmasına izin verdiğim gözyaşlarım tüm günün acısını çıkarmak istercesine yanaklarımdan hızla süzülmeye başladı. Bu sefer onları durdurmayacaktım. Ama tanımadığım bu adamın karşısında zayıf görünmek istemiyordum. Sessizce ağlarken kafamı yere eğdim ve beni görmesini engelledim. Kolumdaki elini yavaşça üzerimden çekti. Hala yüzüne bakamıyorken sakinleşmeye çalıştım. "Kimseyi aramama gerek yok. Çünkü beni merak edecek kimsem yok." 11/05/2020 #1 boyxboy [190920]

[TAMAMLANDI] ∘ 𓆡˙ ˚ 𓇼 ˚ ˙ ∘ 𓆝 •˙ 🫧˙ ˙ İnsanı en çok bilmediği korkutur bir o kadar da merak içine düşürürdü. İçinde birçok gizem, canlı barındıran okyanuslar ve denizler ise bu durumun en iyi örneğiydi. Suyun şarkısını herkes dinleyemezdi, yalnızca cesareti olanlar suların derinlerine korkusuzca dalabilirdi. Ve yalnızca yüreği su kadar temiz, saf sevgiye sahip insanlar 'onları' görebilir ve duyabilirdi... ∘ 𓆡˙ ˚ 𓇼 ˚ ˙ ∘ 𓆝 •˙ 🫧˙ ˙ Yakamoz -Uyarıldığında ışık saçan tek hücreli deniz canlısı ve bu canlıların denizde oluşturdukları parıltı

Okyanusun halkı ve toprakların halkı , iki kadim ırk. Vance Pierce, insanların en kadim krallığı olan Pierce krallığının hasta üçüncü varisi. Tahta bir hakkı yoktu, hatta yaşamaya bile hakkı yoktu babasına göre. O sarayın bir köşesinde kimsenin gözüne batmadan yaşayan hasta bir prens . Abileri gibi savaş görmemiş, babasının gözüne girebilmek için hiçbir fırsatı olmayan bir adam. O yıllarca bir işe yaramaz, hasta olarak o sarayda yaşarken sonunda kader işe el attı. Hayatı bir barış evliliğiyle tepe taklak olacak , aşkın ne olduğunu tadacak tı esmer tende.. O gündüz olarak , gecesini bulacaktı. Bxb kurgu Seke yoktur. Çift cinsiyetli birey bulunur.

1759 İspanya'sında Kralın bir erkekle evlenmesi sakıncalıydı. Bay Carlos ise bunu yaparken hiç çekinmedi.

Bir tarafta gizemin ve ülkenin en büyük kuruluşu olan ARYON un Lideri diğer tarafta koştukça özgür hisseden başkaldıran uslanmaz bir çocuk

Gölün karanlık sularında, bir zamanlar insan olan ama lanetli bir varlığa dönüşmüş bir canavar yaşıyordu. Sarımsı gözleri, parlayan yeşil pulları ve tek bakışıyla etrafındaki havayı titreten gücüyle varlığını hissettiriyordu. Her şey, göle bir şeyi düşürdüğüm o anda değişti. Canavar, bana geri almak istediğim şeyi vermek için bir anlaşma teklif etti: tabağımdan bir parça yemek, kalbimden dökülen sözler ve yatağımda bir yer. Kaçacak yerim yoktu; kabul ettim. Ama onun yanında geçirdiğim her an, karanlığın ve arzunun içine daha da çekildim. Takıntılı ilgisi hem korkutuyordu hem büyülüyordu... ve fark ettim ki, ona istediği gibi beni sahiplenmesine izin veriyordum.

Bir avuç arkadaş cadılar bayramı ruhunu en derinlerine kadar yaşayabilmek için o akşam yapmamaları gereken her şeyi yaparlar. E bunun sonucunda da kötü bir ruh, aralarından birinin telefonuna hapsolur.

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

[TAMAMLANDI] Rus bir mafya ile psikoloji okuyan bir gencin tesadüflerle dolu hikayesi. EŞCİNSEL VE MPREG BİR KURGUDUR !