V-M-N-B
- Reads 8,089
- Votes 845
- Parts 1
'' Yap...ma...'' dedi acı içinde yüzünü buruştururken küçük olan. '' Doğru değil bu ! ''
Jongin nefes nefese '' Neden ?'' diye sordu. '' Neden doğru olmasın ?!''
'' Abi... Bir sevgilin var zaten... Ve...-Ah!-Yapma , canım y-yanıyor! ''
₪₪₪₪₪
'' Sorun ne anlayamıyorum , doktor.'' dedi Chanyeol ensesini kaşırken. '' Bahsettiğiniz durumlar olmadı. Kyungsoo ne bir kaza , ne de olası bir travma geçirdi ! Neden Amneziye sebep olsun ? Durduk yere bir şeyleri unutacak mı yani?!''
Jongin yutkunurken bakışlarını Kyungsoo'dan ayırmaya çalıştı. Çocuk , kolları arasına yığıldıktan sonra genç adam onu insanlar bir şey anlamasın diye yıkayıp giydirdikten sonra getirmişti doktora. Kyungsoo yaşadığı hiçbirşeyi hatırlamıyordu.
'' Bakın , kardeşinizin sorunu ne bilmiyorum.'' diye itiraf etti doktor. '' Geçmişe yönelik bir anı kaybetmeyecektir, bunda eminim. Ama yaşadığı şeyi hatırlatacak her ne ise , kriz geçirmesi ya da hafızasının o an yaşadıklarını yok etmesi muhtemel. Kyungsoo'nun beyni , kötü anıları kaldıracak yapıya sahip değil ve ağır olan herşeyi su yüzünde tutmak yerine acılarını unutmak için derin belleğe alıyor. Size bir reçete vereceğim , bu ilaçlar krizi engelleyecektir. Yine de bir problem olursa yeniden gelin. Gerçekten,şu anda yapabileceğimiz birşey yok.''
Ve bu cevapla Kris , Tao , Chanyeol , Kai ve Xiumin başlarını kaldırdılar. Ne olursa olsun yakalanmayacakları bir pasif fikriydi hepsinin aklında uçuşan. Kyungsoo'yu linç bile etseler , ertesi gün onlara gülümseyerek uyanacaktı. Bir sorun görmüyorlardı. Şimdilik...
Kendileri dışında.