Asya_yazar
- Reads 1,173
- Votes 26
- Parts 24
"Eğer arkadaşını, ve de kendini kurtarmak istiyorsan bu sınavdan geçeceksin. Geçemezsen katilin kim olduğunu, bu olayın neden olduğunu öğrenmeden arkadaşın gibi sen de ölürsün!"
Zar zor gözlerimi açtığımda beni karşılayan şey zifiri bir karanlık olmuştu, dışarıda olduğumu fark edince kaşlarım çatıldı. Hafızamı zorladım, en son evimdeydim, odamdaydım!Ne olmuştu da bir anda buraya gelmiştim ben?
En son Mary, yani birkaç hafta önce esrarengiz bir şekilde ölen arkadaşım için ağlıyordum, ağlarken uykuya dalmış olmalıydım.
Gözlerim karanlığa alışmıştı, nerede olduğumu anlamak için etrafa bakındım. Gördüğüm uzun ağaçlar ormanda olduğumu belli etmişti, peki ben bu geç saatte ormanda ne arıyordum, ne olmuştu da buraya gelmiştim?
"Ben neredeyim, ne demek oluyor tüm bunlar?" diye sordum kendime şaşkın bir şekilde.
"Sen ormandasın Sofia, Mary'nin haftalar önce öldürüldüğü yerdesin. Sana ve arkadaşına ikinci bir şans verildi, Sen artık Sofia değil, Mary'sin! Gece uyumadan önce arkadaşına ikinci bir şans verilmesi için yalvardın, ve sana bu şans verildi. Eğer katilinden kurtulup buradan sağ bir şekilde çıkarsan, o zaman ikiniz de kurtulursunuz, ama eğer buradan kurtulamazsan o zaman sen de arkadaşın gibi ölürsün! Arkadaşının kurtuluşu için istedin bunu, onun için bu şansı iyi değerlendir, eğer değerlendiremezsen senin için de son olur! Sen onun bedenindesin, siz şu an birsiniz!"
Uykuda olmalıydım, yaşadığım tüm bu absürt durum da bir rüyadan ibaret olmalıydı! Herşeyi yok sayıp yürümeye karar verdim, uyanmak için kendimi zorlarken bir anda bir dala takıldım ve yere düştüm.
Düştüğüm an dizlerimde bir acı hissettim, ama şu an umursadığım şey o değildi.
Benim umursadığım şey düştüğüm yerdeki su birikintisinde olan yansıma idi.
Su birikintisindeki görüntü bana değil, ölen arkadaşım Mary'ye aitti.