"İsmimi unut, sesimi hayal et. Ama sakın kim olduğumu bulmaya çalışma; çünkü bulduğunda, kaybettiğin tek şey güvenin olmayacak." Aynı arkadaş grubunda, aynı masada, hiçbir şey yokmuş gibi birbirlerinin gözlerine bakıyorlar. Sarp, o gece yarısı delisini bulmaya yeminli; Lara ise onun sarsılmaz otoritesini yerle bir etmeye. Oyunun kuralı basit: Kimliğini açık edersen kaybedersin, aşık olursan mahvolursun...

Türkiye'nin yeraltı dünyasını diz çöktüren devasa bir imparatorluk: Kartel. Ve bu imparatorluğun sarsılmaz tahtında oturan tek isim: Kuzgun Karahan. Onun için adalet, namlunun ucundaki son mermidir; sadakat ise sadece ölülerin sahip olduğu bir erdemdir. Ancak bir gece, kurduğu o karanlık krallık istihbaratın soğuk duvarları arasında sarsılır. Kuzgun'un karşısına çıkan Efsun Hazen, sadece bir devlet görevlisi değildir. O, Kuzgun'un geçmişine ait, mezara gömüldüğü sanılan en büyük günahın anahtarını elinde tutan kadındır. "Sana bir seçenek sunmuyorum Karahan," dedi Efsun, sesi buzdan bir bıçak kadar keskindi. "Ya benim gölgem olup Kartel'i içeriden yıkarsın, ya da elindeki o büyük sırrın altında ezilirsin." Bir tarafta Türkiye'nin en tehlikeli adamı, diğer tarafta onun ipini tutan gizemli bir kadın... Teslimiyetle başlayan bu zorunlu ortaklık, sırlar çözüldükçe yerini kanlı bir hesaplaşmaya bırakacaktır. Çünkü asıl düşman henüz maskesini düşürmemiştir ve gerçekler, göründüğünden çok daha karanlıktır.

Menekşe'nin en yakın arkadaşına göndereceği cüretkar bir mesaj, rehberdeki tek bir isim hatasıyla mahallenin en aşılmaz, en buz gibi adamı Kuzey'in ekranına düşer. Kuzey'in cevabı ile işler sarpa sarar

"Evrenin kalbi durduğunda, tek bir tutam karanlık her şeyi değiştirecek." Asırlar önce Solen ve Kaelen, kusursuz bir uyum içinde dans ederdi. Bu dansın adı Eclipse idi; aydınlığın ve karanlığın birbirini yok etmeden var olduğu tek yer. Ancak Solarys Halkı'nın bitmek bilmeyen güç hırsı, bu kutsal dengeyi parçaladı. Umbra halkı aşağı dünyaya itildi, soylu görünenlerin kalbi ise kibirle karardı. Elysia, Solarys Krallığı'nın altın prensesi olarak doğdu. Herkes onu kusursuz sanıyordu; ama saçlarındaki o tek tutam siyah saç, saklanması gereken bir "lanet" olarak fısıldanıyordu. Kimse gerçeği bilmiyordu: O, gökyüzünden düşen bir gözyaşıydı ve kaderi, bozulan bu dengeyi kanla mühürlemekti. Dünyayı pençesine alan, zihinleri tüketen bir lanet hızla yayılırken; Elysia, sarayın yaldızlı duvarlarının ötesine, aşağı dünyanın asi ve serseri ruhu Leon'un yanına kaçar. Leon, Gölge'nin içinden gelen bir yabancı; Elysia ise Işık'ın en büyük sırrıdır. Bir yanda laneti silaha dönüştürmek isteyen karanlık bir zihin, diğer yanda birbirini yok etmeye yeminli iki halk... Kehanet ise acımasızdır: Birinin yaşaması için birinin feda edilmesi gerekir.