Alin, hayatını değiştiren adamla bir kafede, okul koridorunda ya da kalabalık bir sokakta tanışmadı. Onu ilk kez bir hapishanede gördü. Aslında o gün orada olmaması gerekiyordu. Sadece arkadaşına eşlik etmişti. Birkaç saatliğine. Sonra evine dönecekti.Öyle sanıyordu. Çünkü o gün, herkesin bakmaktan kaçındığı adam ona baktı. Kağan Karhan. Hakkında anlatılan hikâyelerin ne kadarının doğru olduğunu kimse bilmiyordu. Ama insanlar ondan korkuyordu. Mahkûmlar ondan uzak duruyordu. Gardiyanlar onun adını söylerken bile seslerini alçaltıyordu. Alin ise onu tanımıyordu. Bu yüzden tehlikeyi göremedi. Bir bakışla başlayan şeyin günün sonunda bir saplantıya dönüşeceğini de bilmiyordu. Çünkü bazı insanlar hayatına girmez. Sessizce içine sızar. Ve ne kadar kaçarsan kaç, peşini bırakmaz. Hikâyeme şans verin ✨️

Ona asla güvenmemeliydim... ama gözleri her şeyi unutturuyordu. Yıllar önce her şeyimi almıştı; ailem, güvenim, huzurum... şimdi ise yanında güçlü ve güvenli hissediyordum. İşte o zaman fark ettim: bazı gölgeler, sadece peşinden gitmeni bekler. Sessiz, sinsice... ve hiç fark etmeden hayatına sızar. Kim olduğunu biliyor muydum? Yoksa ben, sadece iş adamı olduğunu sandığım bu adamın oyuncağı mıydım? Ve en kötüsü, onun takıntısı... artık benim gölgemdi. Takinti hiç bir zaman bu kadar korkunç olmamıştı... Hikâyeme şans verin!

Güzelliğin Laneti Bu kasabada güzel olmak... bir ayrıcalık değil. Bir hedef olmak demek. Lavinia... bu kasabanın en güzel kızı. Ama bu güzellik ona mutluluk getirmedi.Aksine, her şeyi zorlaştırdı. İnsanlar ona hayran kaldı...ama aynı zamanda ondan nefret etti.Onu izlediler.Onu konuştular. Ve zamanla Lavinia bir şeyi fark etti:Güzelliği, kontrol edemediği bir şeye dönüşüyordu. Aynaya baktığında sadece kendini görmüyordu artık.Sanki biri... hep onunla birlikteydi. Bu bir tesadüf müydü?Yoksa gerçekten biri onu izliyor muydu? Lavinia için tek gerçek vardı:Güzel olmak... sandığı gibi bir hediye değildi. Bu bir lanetti.