❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

İtlerin korkulu rüyaları her daim onların sonunu getirmeye ant içmiş vatanı için herşeyini feda edicek yiğitlerdi Bu yiğitler sevdiklerini arkalarında bırakarak canını vatan yoluna gözünü bile kırpmadan feda ederlerdi Geride aile bırakırlar dı peki ya arkasında bırakacak kimsesi olmayanlar arkasında sadece vatanını bırakıp şehadete kavuşmayı dileyenler Tek ailesi tim olanlar ve tek yuvası dağlar olanlar Onları kim durdurabilir di ki Biz kimsesizler timi namı değer intihar timi kanı bozuklarbizi intihar timi olarak bilir Dağlarda görev yaptığımız sürede bir sürü it avladık bir sürü in patlattık başlarını çıkardığı an kellesinin ortasından Türk askerinin imazasını bıraktık Nice şehit verdik bin öldük bin dirildik biz şehadete ersekte bu vatandan it temizlemeye ant içenleriz Biz atatürk çocukları fatih sultan mehmet torunları biz bu vatanın bu bayrağın koruyucuları Benimle birlikte vatan için canımızı feda etmeye hazır mısınız? Peki ya benim hikayemi dinlemeye Ben Üsteğmen Mehir Belgin Doğu dağlarda bilinen ismi ile alev komutan ~intihar timi komutanı alev

"Gidicez Mardin'e duydun mu beni tatlım. Gidicez Mardin'e ablam bunu istedi senden. Bakarsın istemezsen seni alır gelirim buraya. Beraber yaşamaya deva-" Alayla döndüm ona " Beraber yaşamaya devam ederiz ( kahkaha attım) öyle mi? Sen kimi kandırıyorsun. Baban izin verir mi benimle yaşamana beni yanına almana hah ben artık küçük bir çocuk değilim. Görüyorum herşeyi. " dedim. Bana üzgün gözlerle baktı. "Annemin benden vasiyeti Mardin'e gitmemse giderim ama sende geleceksin. Tek başıma gidemem. Ben o kadar güçlü değilim." elimdeki Alparslan Arslanoğlu yazan mektuba baktım "Ben güçlü değilim onunla karşı karşıya gelecek kadar güçlü değilim." dedim sol gözümden akan gözyaşımla.

Çisil, ailesine bu kadar fazla değer verirken, ona zıt karakterlere sahip yeni ailesine alışabilecek miydi? Onları içinde oldukları o acınası durumdan kurtarabilecek miydi?

Hikaye de yetişkin içerik bulunmaktadır! Bunu bilerek okumanızı tavsiye ederim. "Seni meşgul ediyorum bu saatte ama dün telefonum sende kalmış onu alabilir miyim?" dedim. Elini sağ ön cebine sokup çıkarttı ve bana uzattı. Telefonumu almak için elimi uzatınca geriye çekti. Kaşlarımı çatarak ona baktım. "Bugün o puşt aradı, açtım." dedi. "Neden?" dedim. "Canım istedi." dedi. "Canın istedi diye benim telefonumu açamazsın." dedim. Kaşlarını çattı ve bir adım yaklaştı. "Ama açmak istiyorum." dedi. Anlamazca yüzüne baktım. "Ne demek istiyorsun Arslan Abi?" dedim. Gözlerini kapatıp soluğunu bıraktı. Gözlerini açıp dişlerini sıkarak konuştu. "Bak işte bunu istemiyorum. Bana abi demeni istemiyorum. Senin için abi olmak istemiyorum." dedi. Benim için abi olmak istemiyor muydu? Şaşkınlıkla gözlerimi açıp kalbimin hızlanmasıyla ona baktım.

Betül yetenekli bir aşçıdır. Çevresinin ısrarıyla evlenmek için evlilik görüşmeleri yapmaya başlar. Bu görüşmeleri yaparken ev sahibinin oğlu Yüzbaşı Fırat'a ilgi duymaya başlar. *atıfet:karşılık beklemeden duyulan sevgi (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

daha çocuk ken başlamışdı acıları öz ailesinden daha kundakda bir bebekgen ayrıldı onun yerine başka bir ailenin bebeyi brakıldı acılarlarla büyüdü Asi kimseye güvenmemeyi öyrendi duygusuz sevgisiz büyüdü gelin birlikde Asinin hayat hikayesini öyrenelim ilk kurgumdur umarım beyenirsiniz

normal bir hayata sahip 15 yaşında genç kız. nerden bilebilirdiki hastanede bir hemşirenin dalgınlığıyla başka bir kızla karıştırıldığını. peki bu kızın öz ailesi Adanada çok güçlü bir aşiretse ve dört abi bir ikiz bir kardeşe sahipse.

Okyanus mavisi gözlerinin içerisinde kaybolmak isterken kendimi tamda orada buldum. "YÜZBAŞI KARAY!" Adını duyduklarında tüyleri diken diken olur, yüzünü görenlerin hepsi ölüdür. Rüyalarında rengi olurdu; siyah, beyaz, mor ve gri. Benim rüyam tam olarak siyahın en koyu tonlarında. Savaş bitmedi. Sadece perde değişti. Binalar kül, şehirler enkaz... Gökyüzü karanlık. Ama o hâlâ ayakta. Silahı elinde, künyesi boynunda. Yüzbaşı Karay için emir yok, birlik yok, komuta zinciri yok. Sadece hayatta kalması gereken bir gece ve gerçeği öğrenmesi gereken bir kâbus var. Birde sevdası... Her adımda pusuda bir düşman. Her gölgede eski bir sır. Ve rüyalar artık sadece uykuda gelmiyor. Kurşunların, ihanetin ve karanlığın hüküm sürdüğü bu dünyada, ya uyum sağlarsın... ya da unutulursun. Hazır mısın? Çünkü bu bir rüya değil. Bu, son savaş. Kitabın tüm hakları / bu1yazar adlı kullanıcıya aittir

•|Aile-Abi kurgusu|• Bir baba daha ne kadar acı çekebilir? Bir kız daha ne kadar susabilirdi? Bir abi,kardeşine en son ne zaman sarılabilirdi? Her seven, sevdiğinin kalbine girebilecek miydi? Bir acı insanın yüreğini daha ne kadar kahredebilirdi? Her acının bekçisi,Lâl olmaya tutsak mıydı? ** ** ** Kitabımda olan her bir cümle bana aittir.Çalınma durumunda,çalan kişinin kitabı şikayet edilecektir, Wattpad'e bildirilecektir. |KİM BİLİR?|