En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

Tarih: 20 Mayıs 2029 Birşeyler yazma konusunda iyi değilimdir. Bu yüzden size kısaca kendimden bahsedeceğim... Adım Hastsehogan. Biliyorum garip bir isim. Amerika'da bu isime çok fazla rastlayamazsınız. Ailemin kökenleri eski Navajo kabilelerine dayandığı için bana böyle geleneksel bir ismi layık görmüşler. Bundan tam beş yıl öncesine kadar gayet normal bir hayata sahiptim. Üniversiteye yeni başlamış, hayalleri olan bir Güzel Sanatlar öğretmeni adayıydım. Boş zamanlarımda üniversitede kurduğumuz rock grubunda bateri çalıyordum. Ailenin tek çocuğu olduğum için güzel ve rahat bir çocukluk geçirmiştim. Her istediğim alınır, hiç bir isteğime karşı çıkılmazdı. Babam David bir araba galerisi müdürüydü. Annem Leila ise anaokulu öğretmeniydi. Bundan tam yedi yıl önce anneme akciğer kanseri teşhisi konuldu. Bir yıllık acı veren kemoterapi ve tedavi sürecinden sonra annemi kaybettim. Annemi kaybettikten tam bir yıl sonra,insanlar sebebi belirlenemeyen bir tür virüs yüzünden hayatlarını kaybetmeye başladılar. Babamı da bu salgında yitirdim. Salgın ortaya çıktıktan bir yıl sonra sentetik panzehirler üretilmeye başlandı. Ama yeterince etkili değillerdi. Kanda en fazla üç gün bulunuyorlardı. Etkisini kaybettiğinde insanda halsizlik, yorgunluk, bünye zayıflığı ve halüsinasyon görme gibi yan etkileri vardı. Üniversitede kimya okuyan arkadaşım, hatta tek gerçek arkadaşım Mike kalıcı bir panzehir üzerinde çalışmalar yapıyor. Şimdilik Norra kasabasında kısılı kaldım. Burdan kurtulduğumda ilk işim onu bulmak olacak...

Ama yaşadığım tüm acıya rağmen seni iyi ki tanımışım.

TAMAMLANDI. *** "Yarım kilo kestane alabilir miyim?" ***

0532***: Bugün o topu atanı bulursam sahadaki basket potasını kafasına geçirecem (01.15) 0532***: Lan Tolga piçi, niye görüldü atıyorsuunn (01.16) Defne: Noluyor be siz kimsiniz? (01.17) 0532***: dalga geçmeyi kes pezevenk içtin mi sen (01.18) Defne: ulan pezevenk senin... of neyse demeyeceğim bunu 0532***: ayıp ama oğlum yeter yani. Bu arada hangi exinin fotosunu koydun lan profile? Pinterest kızları gibi pek yüzü görünmüyor güzelliğin (01.25) Defne: teşekkürler, polise bir sapık ihbarı bulunacağım. Sayemde bir sapık daha parmak arkasına kapatılacak. (01.29) 0532***: bir dakika, sen cidden Tolga değilsin he Defne: valla mı ya 0532***: şey kusura bakmayın o zaman, yanlış numara (01.30) Defne: Tolga denilen çocuğun numarası sende kayıtlı değil miydi kardeşim nasıl böyle olmuş olabilir? (01.33) 0532***: yalnız kardeşim demezsek Defne: Hasbinallah çattık ya ### Eğlencesine yazılmış yarı textingtir. Tüm hakları bana aittir. Herhangi bir çalınma da gerekli işlemler başlatılacaktır. 03.02.22 13.08.23