"Haramsın, yasaksın ama yaratılmışsın." "Konuşma diyorsam konuşmayacaksın, dur diyorsam duracaksın. Tek bir kelimemi bile emir sayacaksın." Diye bağırdı öfkeyle elindeki viski dolu bardak taşıp parmaklarının arasında süzülürken. "Yarattığım yalanda yaşayacaksan eğer birkaç kelimenin ardında kalacaksın." "Çaresizliğimden faydalanıyorsun." Ben bile duyamazken sesimi, o duyabiliyor muydu? "Hayır." Dedi gülümserken. "Sen hayatını tek bir yalana satıyorsun."

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

Öztürk ailesi ikizlerinin olucağını öğreniyorlar hastane çıkışımda ise trafik kazasında ikizler kurtuluyo ama düş,anlardan biri kız olan bebeği kaçırıyo ve yetimhaneye veriyo 4 abi ise 1 yıl sonra kız olan ikizi buluyorlar ama kız ikiz çoktan evlat edinilmiş ve ayrılmak istemiyo ... okursanız sevinirim

Kalbin sıcaklığı seni yaşatmak içindi, kafanın içindeki sesler seni kötüye sürükleyenlerdi. En büyük yalanlar şeytana uydum olurdu, asıl gerçek şeytanlar; kendileriydi. Kuma bulanmış bedenlerimize dalgalar nefret savurur gibi çarpıyordu, çürümeye yüz tutmuş bedenlerimizin üzerine. Saçlarımdan ıslak tutamlar yüzüme yapışmıştı, elini yüzüme yaklaştırdı, buz kesmiş parmakları tenime temas etti, saçlarımı yüzümden çekti ama parmaklarının konumu hiç değişmedi. "Ne görüyorsun Alara?" dedi titrek boğuk sesiyle. Yutkundum, gözleri boğazıma kaydı. "Aynadan yansımamı izliyorum, çamura bulanmış kirli bir zihin. Kuma bulanmış fakat bedenimize dalgalar çarpsa bile..." diyerek sustum devam edemedim. Kaşları çatıldı. "Temizleyişini mi?" "Hayır, boğulsak bile gizlenemeyişini." diye mırıldandım. Gözlerini kapattı. "Alara. Alara.Alara..." sesinden sinirli olduğu belliydi. "Bu dünya gerçek cehennemde olsa seni hiç kirletemedi, buna izin vermeyeceğim." "Bu dünya gerçek cehennemdi ve ben bu cehennemin sadece ızdırabıydım."

Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."

"Abi mi?" "Abi-ler." 16 yıl sonra tüm hayatınızın yalan olduğunu en yakın hissettiğiniz insanın aslında bir yabancı olduğunu öğrenseydiniz napardınız?

5 farklı kişi 5 farklı duygu 5 farklı hayat

Çocukluğundan beri zorluklarala büyüyen sonra vatanına aşık bir kızın zorlu hayatı bu zotuluklarin yanında sevgi âşk ve daha birçok olayy...

Ailesini sadece bir gün gördükten sonra bir trafik kazasında kaybeden olanların öncesinde aile tarafından beş yaşında yetimhane verilen küçük kız Dilrüba. Kimsesiz olarak büyümek zorunda kalır. Peki ya herşey birer yalansa? Ufak bir sarsıntı bütün hayatını elinden almış olabilir mi? ✓ Unutulmuş Bağlar Başlama tarihi : 31/12/23