Bir zamanlar her şey çok basitti. Aynı sırayı paylaşıyor, aynı sırları saklıyorduk. Ama bazı şeyler... sessizce değişir. Ne bir kavga oldu, ne de kırılacak kadar büyük bir hata. Sadece bir gün, o artık benim yanımda değildi. Bakışları değişti, sesi değişti... ve en kötüsü, sanki ben hiç var olmamışım gibi davranmaya başladı. Şimdi aynı koridorlarda yürüdüğüm kişi, en büyük yabancım. Ve belki de en tehlikelisi... bir zamanlar en çok güvendiğim kişi olması. Çünkü bazı düşmanlıkların bir sebebi yoktur. Sadece... gölgesi vardır. Bizim gölgemiz gibi...

"Geç kaldın." Mattheo ona baktı."Biliyorum." İkisi de bir süre daha konuşmadı.Çünkü bazı şeyler açıklanabilirdi.Ama geçen zamanı geri getirmek mümkün değildi. Cassiopeia Black & Mattheo Riddle