"umarım birgün yollarımız kesişir ve bir kutu yoğurdu paylaşabiliriz." //mary and max//

Anneannem küçüklüğümden beri dans etmeyi ve aşık olmayı öğrenmemi istedi. Dans etmeyi bir türlü öğrenemedim. Hatta ömrüm boyunca ikisini de öğrenemeyeceğimi düşünüyordum fakat Jongin, artık aşık olmayı biliyorum. Hem de mükemmel bir adam sayesinde.

"eve dönüyorsan, eve dönüş yolunu unuttuysan, çıkmaz sokaktaysan veya çıkmaz sokaklardan kurtulduysan, her neredeysen ve her nereye gidiyorsan"

Kai fena halde ter kokuyordu.

her neyse, işler böyleydi işte. kendinden nefret eden kim junmyeon, ömründe gördüğü en güzel şey olan oh sehun'a fena vurulmuştu ve bunun hakkında yapabileceği hiçbir şey yoktu. bu muhtemelen böyle sürüp giderdi, eğer bir gün sehun lafın ortasında ona hayatında duyup duyabileceği en güzel sözleri söylemeseydi. "üzgün bir çöp tenekesi olabilirsin, hepimiz üzgün çöp tenekeleriyiz. ama çirkin değilsin, hem de hiç." eh, oh sehun'un kelimelerle arası da pek iyi değildi zaten. -- texting