"Akdeniz insanı sever derler. Beyazlığına, beyazın saflığına kanmış insanlar. Akdeniz insanları sever, elbet. Ama kimse bilmez nasılını. Suya gir. Bakma öyle hüzünlü. Hadi, gir artık. Neyi bekliyorsun? Kimse seni beklemiyor, sudan korkma. Dalgalar ayaklarına vuruyor, gömülüyorsun sakince. Gün boyu orada dikilip kumların seni usulca boğmasını mı bekleyeceksin? Gir artık, Akdeniz insanları sever. Seni de sever elbet. Yoksa sen kendini insandan saymıyor musun? Gözlerin, değişik bakıyor denize. Söylesene, ne alıp veremediğin var denizle? Hadi, bekleme artık. Gir denize." Kısa hikayedir.

İlk yazı denemelerimden birisiydi. Pek hoşuma gitmiyor olsa da , artık, anısı için yayından kaldırmıyorum. "On sekiz, on sekiz yaşına girecekti. Dizlerimde uzanıyor, uyuyor şu an. Ellerim, bütün vücudum titriyor. Saçlarını okşamak istiyorum, hayranı olduğum saçlarını. Kemerli burnuna dokunmak istiyorum, esmer tenine, dudaklarına. Bu düşünce korkutuyor beni. Öylesine ki elimi havaya kaldırdığımda bile titriyor. Sen de korkuyorsun, değil mi? Biliyorum, sen de korkuyorsun."

akutahwaren

karakterlerin cinsiyeti belirtirmemiş olup okuyucunun keyfine bağlıdır. kendine has, kısa hikayedir.

Bunlar benim ayak izlerim ama bu gezegen benimki değil. "on sekiz" adlı hikâye ile bağlantılıdır ancak okunması zorunlu değildir. Bu durumda sadece daha kapalı bir anlatıma sahiptir. Henry The Lee- Bu Gezegen Benimki Değil