18 yaş altı olan arkadaşlarım lütfen bu hikayeyi okumayınız rica ederim. Eski dönem hikayesidir! Yaş farklı vardır! "Kucağımda uyutmaya çalıştığım küçük kadınım" diyen adamın varlığıyla seyrek nefeslerim hızlanmaya başlamıştı. "İçimi erittiğinin farkında mısın adam" diye soludum. Ali Murat hafif sert kaşlarını milim milim çatmaya başlamıştı. "Sen farkında mısın peki içimde ne biçim tufanlar kopardığının" dedi burnuma buse kondurdu. Burnumdan sonra çeneme doğru uzandı. "Beni bu pürüzsüz ten, bu tazelik öldürecek" küçük dokunuşları ile kucağına çekti beni kocaman kucağına sığdırdığında küçücük kalmıştım. Ellerini belimde geçirip yüzüne sabitledi yüzümü. "Suretin aşkın kalemi" dedi ve dudaklarıma kapandı. "Suretin ki beni en dibe vuran canan..." Öyle güzel öpüyordu ki içimde bulunan toz bulutu beni derinlere çekiyordu. Ona tutulduğumu onsuz olacamacağımı hissettiğimde anladım...

Dimaze, ev demekti. İnsan en çok ev bildiği yerde huzur bulur, kendini güvende hissederdi... değil mi? Ama o kadın, ona huzur değil fırtına hissettiriyordu. Belki de bu yüzden gözlerini her gördüğünde kalbi darmadağın oluyordu. Nefretle başlayan her söz, içten içe başka bir şeye dönüşüyordu. Belki de "ev" sandığı tek yer, gözlerinden kaçamadığı o kadındı. Dimaze ismiyle Wattpad'de yayımlanan ilk ve tek kurgudur.

İLK YAYINLANMA TARİHİ: 14 HAZİRAN 2025 DÜZENLENME TARİHİ: 12 EYLÜL 2025 Hikayede yetişkin unsurlar bulunmaktadır. "Bazı sesler yağmurda saklıdır ve bazı kalpler, hiç tanımadan birbirini bekler..." Yıllar sonra kasabaya dönen Devran... Toprağın sesini duyan Âlâ... Birbirini hiç tanımayan iki yalnız ruh, aynı rüyada buluşursa ne olur? Küçük bir kasabanın taş sokaklarında, dedikodular fısıldarken bir aşk yavaşça yeşeriyor. Gülyazı'da her evin bir hikâyesi var - ama en çok onlarınki konuşulacak. Dedikodular yükseliyor, gözler çevriliyor, kalpler yerinden oynuyor! Kasabanın taş yollarında aşk usulca yürürken, herkesin dilinde aynı soru: "Alhanlıların Devran'ı, hangi güzeli kendine gelin edecek?" Gülyazı Kasabası; dostluğun samimiyetle kurulduğu, dayanışmanın ekmek gibi bölüşüldüğü,aşklarınsa en tutkulu hâliyle filizlendiği, cıvıl cıvıl bir köy hayatının tam kalbinde saklı bir dünya.

❝Çünkü beyefendi, siz, kelimelere sığmayan bir adamsınız.❞

"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24

Hayaller hiçbir zaman kurulduğu günkü gibi kalmıyormuş. Oysa onu ilk gördüğümde, koyu mavi gözleri gözlerime ilk hapsolduğunda onunla kurduğum hayaller çok güzeldi. Ben o zamanlar heyecanla kurduğum hayallerin şimdiki hâline dönüşmesini hiç istemezdim.

Nisyan..."Unutmak, unutuş, hafızadan silinmiş olmak"... Ama bu öylesine bir unutmak değil... 30 yaşında hapisten çıkan köyün muhtarı Polat ve 19 yaşında köyün en gözde bekarı Mihrinaz... YETİŞKİN İCERİK VAR!! #1 Gençkız / 11.11.2025 #1 Nisyan / 11.11.2025 #1 Muhtar / 11.11.2025 #1 Mihri / 11.11.2025

Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega'nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

"Kız Hayat Annenler gelecek mi yarın ki düğüne?" Ay yoksa... Alp evleniyor da benim mi haberim yoktu? "Kimin düğünü abla?" diye sordum, tereddütlü çıkan sesime içimden küfür ederek. Eşarbının alnını düzeltip güldü babaannemin eski kiracısı olduğunu hatırladığım maviş gözlü teyzem. "Kız kimin olacak, Alp'lerin işte." Ay durun! "Kız Fatoş! Yan-" diye konuştuğumda cümlesini kesen Fatoş ablanın yanındaki kadın oldu. "Kız bu Cihangir değil mi?" Kimi diyordu bunlar? Başımı çevirirken düştüğüm için ağrıyan boynumla dudaklarımdan 'ah' nidası çıksa da kim olduğuna bakmadan da bilirdim de geri kalamazdım işte. Abimin biricik arkadaşı Cihangir'i diyorlardı. "O, o. Baksana nasıl boylu poslu gız!" Kucağında torununu gezdiren bakkalın karısı Nuran abla sözlerini sürdürdü. "Öyle öyle. Pek bi' çalışkan maşallah. İdeal koca adayı işte!" Adamın uzun boyundan olsa gerek sesinden, nefesinden önce, hakkında çıkan laflar önden geliyordu. Erkek olmasına rağmen çizilmiş gibi bir yüze sahipti. Hani derler ya Allah özene bözene yaratmış diye. Vallahi öyleydi. Kalem gibi çizilmiş biçimli olan kavisli kaşları, birbirine tam ölçülü ne kalın ne ince dudaklarıyla dergilerden çıkmış gibi havası vardı. ... Ağaç kabuğu ailesine hoş geldin değerli okuyucu umarım keyifle okursun🏵️

05*********: merhaba Yeni arkadaşım: kimsin? 05*********: Ben seninle arkadaş olmak istiyorum. Acaba benim arkadaşım olur musun? Yeni arkadaşım: bak ne diyeceğim benim babam bir hacker ve şuan bu mesajları okuyor olabilir 05*********: sikt.. Yani sadece merhaba demek istemiştim Hiç arkadaşı olmayan aras kendi kafasına göre bir numara tuşlayıp ona mesaj atar ve hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır... yalnız olması bir tarafa herkes tarafından ezik olması zoruna gidiyordu. ama o mesaj sayesinde değişecekti. Kapak tasarımı : zanedus_design aitir! ‼️UYARI‼️ ↔️yazılan tablolar tamamen benim hayal gücümle yazılmıştır ve bir yerde o tabloları görürsem dava açarım! Çünkü bu emek hırsızlığı‼️‼️‼️‼️‼️‼️