"eve dönüyorsan, eve dönüş yolunu unuttuysan, çıkmaz sokaktaysan veya çıkmaz sokaklardan kurtulduysan, her neredeysen ve her nereye gidiyorsan"

yürüdüğüm yollar sana çıkarsa yolunu değiştiren yine sen olucaksın 130222

Yaz mevsimi bizi bir arada tutan tek bahaneydi, göz göre göre bitiyoruz şimdi.

Gittikçe kuvvetlenen yellerin kulağıma fısıldadığı o akşam, sevdiğim oğlanı öperken ince sızılar duydum.

biz buraya binanın tepesinden pıt diye gökyüzüne atlamaya geldik

meğer senin evin, boynunda fotoğraflarımızı taşıdığın gümüş kolyeymiş.

ben öldüm, sen benim için bir mum yak şimdi.

"Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar?" Diye sormuş Çoban Yıldızı, henüz Rüzgâr Gülü ona cevap veremeden de kaymış acımasızca gökyüzünden.