Hollanda askerlerinin bir gecede kaderine terk ettiği, soy kırıma ugramış bir halk. Savaşın ortasın da, birbiri için atan, ayrı kalmış iki kalpti , onların ki. Aşk hiç bu kadar zor olmamıştı. Bir kadın hiç bu kadar yanmamıştı , Ve bir adam hiç bu kadar aciz kalmamıştı.

YETİŞKİN İÇERİK! "Yaklaşsana," dedi. Kaşlarımı çattım ve öne doğru biraz daha eğildim. "Sorun ne?" Diye sorduktan hemen sonra yüzünü yüzüme yaklaştırdı ve iri eliyle ensemi kavrayarak dudaklarını dudaklarımla buluşturdu. Lavinia çiçekleri ölümlüdür. Dokunduğunda acıtır, canın yanar, öldürür. Benim adım da buydu, ölüm çiçeği. Oda öyle. O benim sevgimdi. O benim hayal kırıklığımdı. O... O benim acımdı.

Ben ölmemek için çırpınırken, kimse beni duymamıştı. Ben çığlıklar attım, haykırdım ve beni yine kimse duymadı. Ben öldüm! Kimseler umursamadı, ben haykırdım, ağladım kimse yoktu. Kimse umursamadı. Ama ben öldürmeye başladığımda... Herkes umursamaya başladı. Kimsenin umurunda olmayan beni, gördüler. Ne komik değil mi ? Ne komik! Ben ölürken kimse umursamadı, ama katillerimi öldürdüğümde... Ben Alev Akay, Bordo Bereli Asker Alev Akay, defalarca ölmüş fakat gömülmemiş bir kız çocuğu Alev Akay. Ben bir çok kişiydim. Olduğum her kişide canım çok acıdı, çok yandı ama artık önemli değil. O kadar çok acıdı ki ağlamamayı öğrendim. Duygusuz diye adlandırılan oldum, kalpsiz oldum, ben çok şey oldum. Ama benim tek istediğim hep bir çocuk olmaktı. Hiç olamadığım çocukluğu yaşamaktı. Benim adım Alev, bana yaklaşan sadece yanar!

Bu hikâye kıdemli üsteğmen Umay'ın hayatını, aşkını ve ailesini anlatır. Hikayede argo ve küfür bulunmaktadır. 11 Şubat 2024: 1000 okunma 18 aralık 2023: #1 gizligörev 7 Mart 2024: #1 karabatak 24 Mart 2024: #1 karabatak 24 Mart 2024:#2 vatansever 3 Ağustos 2024:#1 vatansever

7 vadiyi aşmaya çalışan kuşların hikayesi...

*** Deli dolu, hazır cevap, cesur olduğu kadar da narin kızımız Kardelen! Sert, dediğim dedik, sözlerini geçiren Kardelen'le evlendikten sonra dumura uğrayan oğlumuz Pirağa! Birisi asi hırçın kendini ezdirmezken diğeri bakmışsın alaylarıyla bezdirip karşısındakini kediye çevirmiş, Birisi sözünün üstüne söz istemezken diğeri bir bakmışsın onun sözünün üstüne söylemiş ona bir şey dedirtmemiş, Bir süre sonra da istenmedik şekilde esas kızımız esas oğlana aşık oluvermiş... Ya esas oğlumuzla kızımız aynı anda aşık olamazsa? Ya esas oğlan kızımızı sevemezse?... Sırf aşık olduğu güneşi bir kere bile olsa görmek için canından geçen kardelen çiçeği, Sevdiği adam için canından bile vazgeçebilecek olan Kardelen... Ya tam esas oğlan kızımızı sevdiğinde Kardelen çiçeği ölürse? Bazen bir şeyler için geç kalmamak gerekir. Ölüm var! Sevin! Sevilin! Kardelen KİRGAN/ Pirağa ENDERŞAH Sivridilli bela ile Vicdansız ağa'nın hikayesine hoşgeldiniz! Not: Açıklama ağır spoi içerir. 28/06/2017

Eski zamanlarda insanların hiç ayak basmadığı hatta varlığından haberi bile olmadığı bir yeraltı dünyası vardı. Elfler,kurt adamlar,büyücüler,cadılar, ruhlar,şekil değiştirenler, sirenler ve vampirler olarak 8 kılana ayrılmıştı.Bu dünya zorluklarıyla bilinir ve sadece güçlü olan ayakta kalırdı. o zamanın içinde bir kız çocuğu bu zorlu dünyaya gözlerini açtı krallığı yakılan halkı devamlı eziyet gören bu kız çocuğunun artık krallığını yoldaşlarıyla beraber düşmanlardan kurtarması gerekicekti ama bu düşündüklerinden daha da zor olacaktı ... " ... zümrüdü ankayı ateşlerin içine siz atınız ve o küllerinden yeniden doğarken siz kendi yaktınız ateşin içinde yanacaksınız intikam gününe kadar size iyi günler dileriz tabi artık ne kadar iyi olabilirseniz kendi yangınınızın habercilerinden ve zehirden sevgilerle ? "

Ela: Barış Abi Ela: Benim elime bazı fotoğraflar geçti abi Ela: Bunlar sen olabilir misin? Ela: *fotoğraf* Ela: *fotoğraf* Barış: Siktir!

Nefes alış verişlerim gittikçe azalırken gözlerimin karardığını hissettim. Ağzıma dayanan astım ilacımı hissederken dudaklarımı araladım. Derin bir nefes çektiğimde gözlerimi yavaşça açtım. Gözlerim koyu gözleriyle buluştu. Boynuna sarılıp göz yaşlarımı akıtmaya devam ettim. O her zaman ki gibi ellerini saçlarımda gezdirmeye başladı. Kendinden emin çıkan sesiyle kulağıma doğru fısıldadı. "Sana söz güzelim canını yakan herkesin canını alacağım."

Suskun şehir Amed. Yıkık kentin masalı. Acıların feryat olup yürek yaktığı şehir. Güneşin kızıllığa kanla büründüğü. Acının çiçek olup büyüdüğü. Yeşilin en güzel tonunda ölüm olduğu karanlıklar şehri. Törenin kanun kabul edildiği. Her sur taşında farklı bir sırrın gizli olduğu acının şehri yıkımın baş kenti... Acılarla dolu yüreğine sevdasını gömmek zorunda kalan bir adam. Vicdanını ruhuyla birlikte tabuta koyup sırtlayan gözü de vicdanı gibi körelen Ağa. O kıza her baktığında yok oluşunu görse de yok etmeye yeminli. Sevdiğiyle beraber yok olmaya mahkum bir kadın. Amedin yaralı gelini. Yok olan yüreğiyle bile herkese karşı dik duran, asla boyun eğmeyen, herkesin korkarak konuştuğu Ağayı tek lafıyla yok eden güçlü bir kız. Yüreklerindeki yara dile gelseydi yer gök onların acısıyla inlerdi. Her insan bir kitaptır. Kiminin ağır sözler ile yazılmıştır hikayesi. Kiminin çiçekli bir sözle. Bazıları vardır ki arafta kalmış bir şiirdir onlar. Öyle ağır ki cümleleri anlaşılmaz. ...