Bir romanda yeniden doğdunuz ama siz sonunda ölen kadın karaktersiniz, zalim ve iğrenç bir kişiliğiniz var. Peki ya her şey göründüğü gibi değilse? Bir kötü düşünün, aslında sadece bir masum. Bir iyi düşünün, aslında o bir suçlu... Her cümlesinde zort oldum diyeceğiniz ve bol bol kapak çekeceğiniz bir maceraya hazır olun. Dili çok uzun olanların dilini kopartan, intikamsa alayına intikam diyen ve bir adet kafayı yemiş Düşes. Ha bu arada zalim olduğunu da eklemiş mıydım? Kendini çok zeki sanan ama aslında egoistliğinden her şeyi yanlış anlayan ve evet doğru duydunuz veliaht olmayan bir Prens. (Aşırı asabımı bozduğu için başına bir sürü iş açacağım doğrudur.) Kızına zorbalığın daniskasını yapan, evlat olsa sevilmez ve gerçek hayatta görsen ağzını burnunu yamultacağın bir adet Dük. Mükemmelliği her efsaneye yansımış, güçlü mü güçlü, güzel mi güzel bir Ana karakter! Ancak ana karakter o mu acaba? Yoksa benim zalim mi zalim Düşesim mi? İlk bölümler kabul biraz sıkıcı ancak kitap sonradan daha iyi oluyor. Benim kitabım diye demiyorum, canım kendim çok güzel yazıyorum be... Çeviri bir novel değildir sadece kendi kafama göre yazdıklarımdan ibarettir :) Bölümlerin şimdilik az olduğuna bakmayın yazar canlarım, her bölüm en az 5000 kelimeden oluşuyor. #1 Zevkli 14.04.24 (ilk birinciliğim kesin sesinizi zevkli diye de etiket olur Alla Alla!) #1 Efsane 18.10.25

Şeytan'ın elindeki hançer, yanlız şeytana hizmet eder. İlk önce masumiyeti öldürür sonra ise kişiyi. Ancak farkında olmadan kendini de öldürür her seferinde... Şeytan kurbanını seçti. Darbeler vurdu eşsiz ruhuna. Yıktı geçti üzerinden bütün güvendiklerinin... Kalınca tek başına karanlığın ortasında, söndürdü ışığı bir daha yanmayacağına emin olunca. Yanlız kaldı çocuk karanlığın ortasında, zamanla yuttu hiçlik, yaptı onu da kendi gibi zalim ama bir o kadar da korkak... Çocuk büyüdü ancak o büyüdükçe içindeki o küçüldü... Şimdi uyanmalı sonsuz uykudan, yakmalı o ışığı daha geç olmadan...