Bazı hatalar sessizdir; kimse bilmez, kimse duymadan geçip gitti sanırsın. Oysa hiçbir iz sandığın kadar silik değildir. Kimi bedeller yıllar sonra gelir, ama gelir. Kimin kapısını çalacağını seçmez; bazen en masum olanların omuzlarına çöker ve insan fark eder ki, birinin gecesinde işlenen bir suç, başka birinin sabahına çöken ağırlıktır. Bazı hayatlar böyle karanlığın kıyısında başlar. Kimsenin etmediği bir duanın, kimsenin üstlenmediği bir günahın enkazında başlar. Ama kader acımasızdır; başlangıç nerede karardıysa, hikâye orada son bulmaz. Çünkü karanlıktan çıkan her adım, birilerinin sakladığı gerçeğe doğru ilerler ve en sessiz geçmişler bile en yüksek sesle geri döner. Yine de: bu hikâyede önemli olan, birilerinin doğruyu mu yanlışı mı yaptığı değil; o seçimlerin onda bıraktığı iz, taşıdığı yük, ödediği bedel ve kirin kimde daha çok biriktiğidir. *** Dudaklarım kıvrıldı. "Bu bir satranç oyunu Doğan. Ve şah benim." Bakışlarımız çakıştı. Göz bebeklerini çevreleyen altın sarısı hareler, tehlikeli bir girdap gibi dönüyordu. Yoğun ve sıcak bakıyordu. Sanki ruhuma dokunmuyor, oraya yapışıp kalıyordu. Elinin tersiyle çenemi yukarıya, kendine doğru yönlendirdi. "Şah olabilirsin," kulağıma eğildiğinde, sıcak nefesi tenimi yaktı. "Ama oyun bittiğinde seni o tahtanın üzerine yatırıp mat edecek olan yine benim." +18

her şey er ya da geç ortaya çıkar. tamamlandı.

Delilik bulaşıcıdır, dengenizi bozabilir. Bir adam vardı. Önce ruhumda, sonra tenimde Bir yangın başlattı. Bir adam vardı. Namlusu alnımda, Dudakları dudaklarımda. Bir adam vardı. Ellerini kana buladı. Aynı ellerle saçlarımı okşadı O adam var ya, Ruhunda cesetler biriktirdi. Ve sonra; Ruhundaki kiri bana bulaştırdı. Beni kirletti. "Senin beyazlığına geçemeyecek kadar karanlıktım. Ama seni kendi bataklığıma çekecek kadar gözüm kararmıştı. Ben aydınlamazdım ama sen batabilirdin. Biz ayrılamazdık ama sen ölebilirdin." Bir çöküş masalı... Şeydanur İpek. Not: Şiddet içerir. 16 yaşından küçüklerin okuması uygun değildir.

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

(TAMAMLANDI.) Çok istediği bölümü kazanmak için çok çalışmış ve sınav sonucunun açıklanmasını büyük bir sabırsızlıkla bekleyen genç bir kız. O çok beklediği sonucun açıklanacağı günün gecesi, sadece eğitim hayatını değil, tüm yaşamını etkileyecek olaydan bihaberdi. ⏳ "Ben seni tanımıyorum," dedim, soğukça. "Tanıyacaksın," dedi, sakince. Konuşma tarzında beni rahatsız eden bir şey vardı. "Daha çok zamanımız var."

"Bu kitap, ilk kurgumuz olmasının doğal sonucu olarak kimi anlatım ve yapı kusurları barındırabilir; okurun, bu bilinçle ve hoşgörüyle yaklaşmasını rica ederiz." ✦ 𓂀 H e r i z , b i r g ö z y a ş ı 𓂀 ✦ Arin'in abisi, onun için bir velinimetti; sevgi görmeyen küçük kız için umut dolu kapıların açılmasıydı. Babası tarafından sevilmemek ise onun için her gün kahroluş, yok oluştu; çünkü her kız babasının prensesiyken, Arin babası için yalnız kan bağı olan silik bir karakterdi. Babasının sevmediği kızı başka bir adam sever mi? Arin Demirhan, bir gün ansızın gördüğü yeşillerde kaybolur. Ne yapacağını, nereye gideceğini bilemez; çünkü bütün yollar ona çıkıyordu: hiç olmaması gereken adama, Çağan Adar Karadağ'a Bütün her şeyini elinden alan adama. Arin, işlemediği günahın kurbanı... Adar, işlenilen günahın masum kalan tarafı... Her ikisi de suçsuz, tertemiz kalpleriyle; geçmişin bütün izleriyle aralarında kandan, acıdan bir duvar ördüler... Adar, ne kadar intikam almak istese de geçmişte yaşanmış acının bedelini ödememesi gereken kişiye ödetmek istemez. Fakat işler göründüğü gibi değildir; bu intikam yalnız Adar'ın intikamı değildir. 🜃 (Herhangi bir çalıntı veya alıntı hususunda gerekli hukuki işlemlere başvurulacaktır.‼️) NOT: Karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Kitabın bütün kurgusu bize aittir.