Asiye y Sarp han sido enemigos desde el mismo instanteen que se conocieron. Asiye, una chica popular y hermosa, ve a Sarp como un chico problemático. Sarp, por su parte, ve a Asiye como una chica insoportable. Pero después de un trágico accidente que cambia la vida de Asiye, comienzan a descubrir que hay más en el otro de lo que pensaban. A medida que se conocen mejor, desarrollan sentimientos el uno por el otro. Pero su odio inicial hacia cada otro hace que sea difícil admitir sus sentimientos. ¿Podrán Asiye y Sarp superar su odio y encontrar el amor?

Düşüyordu. Aşağı, aşağı, aşağı... Aşağı düşüyordu. Aşık olduğunu unutmuştu ama her şey netleşmişti. Düşüyordu... Ve sonra geri çekildi, sabaha geri döndü. Ve hala aşıktı. Turkish translation of Free falling

Hic akliniza gelirmiydi bir fakir kizin serseri ve psikopata aşik olucagi ama ben olmusdum hayatimin ilk aşki bir serseri olmusdu.

"Bu evet... içimden sadece bir çığlık olarak çıktı." Salonda yankılanan müzik, Asiye'nin kulaklarında uğuldamaya dönmüştü. Gözleri, Sarp Yılmaz'ın karanlık bakışlarında kaybolmamak için tavana dikilmişti. Elindeki buket titriyordu. El değmemiş gelinliğin içinde, kendini bir kefene sarılmış gibi hissediyordu. "Nikâh memuru sorduğunda," diye fısıldadı annesi Nebahat, kulağına sokulmuş halde, "sakın saçmalama. Bu fırsatı kaçırırsan seni gebertirim kızım." Asiye boğazındaki düğümü yutmaya çalıştı. Gözleri babasına kaydı-Akif Atakul, cebinde milyonluk anlaşmanın anahtarını taşır gibi gururlu bir şekilde dikiliyordu. Onun için Asiye, sadece bir piyondu. Ve Sarp... Sarp tam karşısında oturuyordu. Siyah takım elbisesi, sivri çenesi, dik kaşları... ama en korkuncu gözleriydi. O gözlerde hiç merhamet yoktu. Sadece... sahip olma arzusu. Bir yırtıcının avına baktığı gibi bakıyordu Asiye'ye. Dudakları kıpırdadı, sadece Asiye'nin duyacağı şekilde: "Evet de. Yoksa ben evet dedirtirim." Asiye gözlerini kapattı. Nikâh memuru soruyu tekrarladı. Ve o kelime, istem dışı da olsa döküldü dudaklarından: "Evet..." Salon alkışlarla inledi. Ama o an Asiye'nin içinden bir şeyler yıkıldı. Bu bir evlilik değildi. Bu, mahkûmiyetin ta kendisiydi. Sarp yanağına dudaklarını hafifçe bastırırken fısıldadı: "Artık bana aitsin. Ölmek bile seni benden kurtaramaz, Asiye."

Bazen bir cümle yeter insani öldürmek icin bazende bir cümle yeter insani mutlu etmek icin. Peki seni hangisi mutlu eder?

Kapı kapanmadan hemen önce Asiye'nin gözleri onunla buluştu. Ve o an, Sarp ilk kez korktu. Görünmekten.

"Seni uyarıyorum. Asiye'nin adını bile anarsan, seni yok ederim." Doruk, gözleri alev alev, karşısında dikilmiş. Sarp sadece gülümsüyor. "Ona sahip olan sen değilsin. Ama yakında... sen hiç olmayacaksın."

assar

Sanırım gönlümü çoktan bir serseriye kaptırdım.

Iki tarafinda istemedigi bir evlilikten dönüsen bir aşk hikayesi