Sunghoon: Sana sevgilim diye bilir miyim? Angst//heehoon

-Selam Minho :) +Selam kimsiniz? -Kimim? +Üzgünüm çıkaramadım adınız ne? -Bilmem ne? +Şaka mı yapıyorsunuz?Bakın polisim işim var oyalamayın. -Odana bak.Karanlığa doğru. Ne görüyorsun? +Nasıl? -İşte ordayım. 2 yıl önce bıraktığın yerde. +Jisung? -Arkanı dönme. Yoksa saldırır ;) ••••• Kore/Seul haberleri••••• Dün akşam saatlerinde evinde cesedi yakılmış şekilde bulunan Lee Know'un cesedi sabah 8-de kayb oldu. Şüpheli durum üzerinde Hwang Hyunjin ve BangChan olayı araştırıyor. Konu:Şizofreni Rahatsız edici içerik ve resimler olucaktır. Yan shipler: Hyunin;Changlix

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."